Συνέντευξη του Θ. Αγαπητού, υποψ. περιφερειάρχη με την «Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία» στην Εφημερίδα των Συντακτών

Συνέντευξη του Θανάση Αγαπητού, υποψ. περιφερειάρχη με την «Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία» στην Εφημερίδα των Συντακτών και το δημοσιογράφο Απόστολο Λυκεσά:

«Ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων»

Τη στιγμή που οι περισσότερες παρατάξεις συζητούν ή τσακώνονται για τα ΕΣΠΑ, η «Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία – Αντικαπιταλιστική Αριστερά» έχει άλλη άποψη. Ο επικεφαλής της, Θανάσης Αγαπητός, σημειώνει ακόμη πως «τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση κανέναν δεν θα βγάλουν από τη φτώχεια και την πίεση που αντιμετωπίζει». Εκτός πάντως από τον αγώνα που δίνει ο ίδιος και η παράταξή του ενάντια στην Ακροδεξιά, υπενθυμίζει παράλληλα πως «το όραμα για έναν κόσμο χωρίς πόλεμο και εκμετάλλευση θα ζεστάνει ξανά τις καρδιές των λαϊκών ανθρώπων»

• Πριν από τέσσερα χρόνια είχατε απορρίψει το ΕΣΠΑ ως «δηλητηριασμένο φρούτο». Θεωρείται ότι η άποψη αυτή επιβεβαιώθηκε στον χρόνο που μεσολάβησε; 

Για την «Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία – Αντικαπιταλιστική Αριστερά», το ΕΣΠΑ είναι κομμάτι του προβλήματος και όχι της λύσης. Πρώτ’ απ’ όλα είναι πόροι που η Ε.Ε. αρπάζει από τον λαό. Μέσα από τον μηχανισμό του ληστρικού χρέους για κάθε 1 ευρώ που θα απορροφηθεί, η χώρα δίνει 8,5. Δεύτερον, ο μηχανισμός των ΕΣΠΑ επιβάλλει και τον προσανατολισμό, αλλά και τους όρους χρήσης. Δηλαδή να υποστηριχτεί η επιχειρηματικότητα, να έχει ιδιωτικοοικονομική λειτουργία και επισφαλείς θέσεις εργασίας. Οχι μόνιμη και σταθερή δουλειά, δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες με βάση τις λαϊκές ανάγκες. Εργα βιτρίνας αντί για τα ζωτικής σημασίας αντιπλημμυρικά έργα. Αυτό διασφαλίζεται και με τον μηχανισμό που στα 3 περίπου δισ. που αντιστοιχούν σε μια χρονιά δεσμεύει διπλάσιους πόρους, σχεδόν το σύνολο δηλαδή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

• Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, η τρόικα έφυγε και ψηφίζει μέτρα ελάφρυνσης των μεσαίων και κατώτερων τάξεων. Ποια η δική σας θεώρηση για την «επόμενη μέρα»;

Οσο παραμένουν σε ισχύ τα τρία μνημόνια και οι 700 περίπου εφαρμοστικοί νόμοι, δεν μπορούμε να μιλάμε για «έξοδο από τα μνημόνια». Ο μηχανισμός του χρέους προβλέπει αιματηρά πρωτογενή πλεονάσματα κ.ά. μέχρι το 2060. Η «τρόικα» παραμένει παρούσα μαζί με τον μηχανισμό επιτήρησης. Οσο για τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση, κανέναν δεν θα βγάλουν από τη φτώχεια και την πίεση που αντιμετωπίζει. Είναι χαρακτηριστικό ότι η «μεταμνημονιακή ανάπτυξη» του ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει τη συντριβή των μισθών και τη γιγάντωση της ελαστικής εργασίας των προηγούμενων χρόνων. Αξιοβίωτη ζωή δεν γίνεται με τη θηλιά του χρέους και των μνημονίων, μέσα στη φυλακή του ευρώ και της Ε.Ε.

• Αν βάση της πολιτικής σας πρότασης είναι η κριτική στις υφιστάμενες πολιτικές ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της πρότασής σας για έναν άλλο κόσμο;

Ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων. Δημοκρατική οργάνωση της κοινωνίας, μακριά από τον σύγχρονο κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και τη μιντιακή χειραγώγηση. Αποφασιστική αναμέτρηση με τον πόλεμο, τον φασισμό, τον ρατσισμό, τον ιμπεριαλισμό. Μια νέα σχέση αξιοποίησης του φυσικού πλούτου με βάση τις κοινωνικές ανάγκες και όχι το κέρδος των πολυεθνικών που οδηγεί στην περιβαλλοντική κρίση (Σκουριές, Βέρμιο, αγωγός ΤΑΠ), αλλά και τους ανταγωνισμούς που εγκυμονούν πολεμικούς κινδύνους μέσα από την εμπλοκή των ιμπεριαλιστών, όπως στην περίπτωση των ΑΟΖ ή των δρόμων εμπορίων και ενέργειας στα Βαλκάνια. Αυτός ο δρόμος προϋποθέτει ένα ρωμαλέο λαϊκό εργατικό κίνημα, που θα παλέψει για το αύριο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής, της κοινωνικής απελευθέρωσης και του σοσιαλισμού.

• Ποια θεωρείτε ότι θα ήταν μια ριζική απάντηση στις εθνικιστικές και φασιστικές ομάδες που αύξησαν την παρουσία και τη δράση τους με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών;

Η ριζική απάντηση στον εθνικισμό και τον φασισμό θα δοθεί από την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Οταν το όραμα για έναν κόσμο χωρίς πόλεμο και εκμετάλλευση θα ζεστάνει ξανά τις καρδιές των λαϊκών ανθρώπων, θα ηττηθεί και πάλι ο φασισμός. Χρειάζεται, όμως, και η μάχη της αποκάλυψης της ακροδεξιάς δημαγωγίας που αντιπολιτεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ, αθωώνοντας τα μνημόνια, κρύβοντας τη συμφωνία του με αυτά αλλά και την Ε.Ε., επενδύοντας σε έναν εμφύλιο των φτωχών που θα αντικαταστήσει τους κοινωνικούς αγώνες με την αγριότητα να αρπάζεις την μπουκιά από το στόμα του «άλλου», του μη ανταγωνιστικού, του πρόσφυγα. Τέλος, πρέπει να αποκαλυφτεί ότι εθνικιστές και φασίστες είναι πιστά σκυλιά του ΝΑΤΟ και άρα θα αποδεχτούν την εφαρμογή των Πρεσπών, ενώ δεν κρύβουν ότι ενθουσιάζονται από τη δεσπόζουσα θέση στην οικονομία και άμυνα της Β. Μακεδονίας που δίνει στην ελληνική άρχουσα τάξη η συμφωνία με τις πλάτες των ΗΠΑ.

• Τι δεν πάει καλά και, παρά τις επιμέρους συγκλίσεις, υπάρχει αδυναμία συνεννόησης και συμπόρευσης της καλούμενης εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η ολοκληρωτική σύμπλευσή της με την άρχουσα τάξη, την Ε.Ε. και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ έχει προκαλέσει μια μεγάλη φθορά στην Αριστερά. Για να μπορέσουν οι μαχόμενες δυνάμεις της λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς να γίνουν κομμάτι της λύσης, χρειάζονται κάτι περισσότερο από κοινά χαρακτηριστικά. Δηλαδή τη μαχητική στάση, τον σαφή διαχωρισμό και την ανεξαρτησία από τον ΣΥΡΙΖΑ, την ανιδιοτελή στράτευση. Το σαφές μέτωπο ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό, τον ευρωπαϊσμό, να μη λείπει τίποτα από τα τρία αυτά στοιχεία. Και, τέλος, μια αποφασιστική ρήξη με τον εργοδοτικό-κυβερνητικό συνδικαλισμό τύπου ΓΣΕΕ, για ένα εργατικό κίνημα που θα βάζει τα δικαιώματα μπροστά, θα αγωνίζεται για να νικήσει και όχι για την τιμή των όπλων.

Εφημερίδα των Συντακτών, 21.5.2019

 

Advertisements

Κυβέρνηση-ΕΕ-τράπεζες βάζουν οριστικό λουκέτο στην ΕΒΖ

Κυβέρνηση-ΕΕ-τράπεζες βάζουν οριστικό λουκέτο στην ΕΒΖ

  • Αγώνας εργαζομένων και φτωχομεσαίας αγροτιάς για έξοδο από την ΕΕ
  • Οργάνωση της αγροτικής παραγωγής με βάση τις κοινωνικές ανάγκες

Η Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά καταγγέλλει τις μεθοδεύσεις που οδηγούν σε οριστικό λουκέτο οδεύει την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ). Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ο αν. υπουργός Οικονομίας Σ. Πιτσιόρλας προσπαθούν απλά να μεταθέσουν το κλείσιμο της ΕΒΖ μετά τις εκλογές με μοναδικό στόχο να παραμείνει σε υποτυπώδη λειτουργία το εργοστάσιο στο Πλατύ Ημαθίας. Η  υποβολή της αίτησης υπαγωγής της EBZ στο άρθρο 106Β του Πτωχευτικού Κώδικα, όπως έχει ήδη  συμφωνηθεί  με τον βασικό πιστωτή της εταιρείας, την Τράπεζα Πειραιώς απλά καθυστερεί ενώ η παραγωγή τεύτλων για άλλη μια χρονιά θα σαπίσει στα χωράφια. Τέλος εποχής λοιπόν για τη μεγαλύτερη εγχώρια καθετοποιημένη αγροτική βιομηχανία που στο απόγειό της είχε φτάσει να διαθέτει τέσσερα ζαχαρουργεία (Πλατύ Ημαθίας, Σέρρες, Ξάνθη, Ορεστιάδα), ένα εργοστάσιο επεξεργασίας σπόρων, τρία κέντρα διανομής, ακόμα και μονάδα ηλεκτρομηχανολογικών κατασκευών, ενώ το 2000 απέκτησε και δύο μονάδες στη Σερβία.

Στην περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας και τη Β. Ελλάδα η σταδιακή απαξίωση και η πορεία προς το λουκέτο της ΕΒΖ είχε σαν συνέπεια την ανεργία για εκατοντάδες εργαζόμενους και τη φτωχοποίηση χιλιάδων αγροτών. Αυτή η πολιτική που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις από την περίοδο που η Ελλάδα μπήκε στην ΕΕ –τότε ΕΟΚ- αποτυπώνει τις ολέθριες συνέπειες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Εφαρμόστηκαν  κατά γράμμα οι ντιρεκτίβες της ΚΑΠ, η πολιτική των ποσοστώσεων και η συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής με αποτέλεσμα να μπει ταφόπλακα στην παραγωγή και εμπορία λευκής κρυσταλλικής ζάχαρης  που βασιζόταν  στα άριστης ποιότητας ελληνικά ζαχαρότευτλα με υψηλή απόδοση ζάχαρης.

Το 1979, πριν την είσοδο στην ΕΕ, γινόταν μελέτες για την κατασκευή του έκτου της ζαχαρουργείου στα Τρικάλα, αλλά μερικά χρόνια αργότερα, η ΕΕ επέβαλε πόση ζάχαρη θα παράγει η Ελλάδα και πόσο θα περικόπτεται η επιδότηση όταν η αγροτική παραγωγή ζαχαρότευτλων υπερέβαινε τα όρια που είχε θέσει η ΕΕ. Η ΕΕ χαράζει την πολιτική με βάση τα συμφέροντα των πολυεθνικών και των μεγάλων εταιριών του αγροδιατροφικού τομέα, τσακίζοντας τη φτωχομεσαία αγροτιά και τους εργαζόμενους του κλάδου, περιφρονώντας τις διατροφικές ανάγκες της κοινωνίας.

Σημείο-σταθμός αυτής της αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ ήταν το 2006, όταν οι υπουργοί Γεωργίας ενέκριναν τη ριζική μεταρρύθμιση του τομέα ζάχαρης με απώτερο στόχο η καλλιέργεια να περιοριστεί ουσιαστικά στη λωρίδα Λονδίνου-Πράγας. Το διάστημα 2007-2008, στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης, οι κυβερνήσεις της ΝΔ αποποιήθηκαν το 50,01% της εθνικής της ποσόστωσης με αποτέλεσμα αυτή να ανέλθει συνολικά στους 158.702 τόνους από 317.502 που ήταν αρχικά. Αυτή την περίοδο, με αντάλλαγμα 87 εκατ. ευρώ, η χώρα μας από τα πέντε εργοστάσια ζάχαρης έκλεισε τα δύο (Λάρισα και Ξάνθη) με σκοπό δήθεν να μετατραπούν σε εργοστάσια παραγωγής βιοαιθανόλης. Συνέπεια όλων των παραπάνω ήταν 30.000 άνθρωποι στην βόρεια Ελλάδα, αγρότες, εργαζόμενοι κ.λπ, να πεταχτούν στο δρόμο αφού η καλλιέργεια από 400.000 στρέμματα το 2006 έπεσε στα 55. 000 στρέμματα.

Η ΕΕ κατάφερε τελικά να μετατρέψει την Ελλάδα μετατράπηκε σε χώρα εισαγωγέα ζάχαρης καθώς στην τελευταία δεκαετία τριπλασιάστηκε η αξία των εισαγωγών ζάχαρης! Ειδικότερα, από 51,3 εκατ. ευρώ εισαγωγών ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο ή από τεύτλα και ζαχαρόζη χημικά καθαρή το 2004, η χώρα μας έφθασε το 2017 να πληρώσει για εισαγωγές 168,4 εκατ. ευρώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2012 που η εγχώρια παραγωγή δεν έπιασε καν τη μειωμένη τιμή ποσόστωσης (158.000 τόνοι), αφού καλλιεργήθηκαν λίγα στρέμματα, η παραγωγή στα εργοστάσια σταμάτησε. Έτσι, για την κάλυψη των αναγκών σε ζάχαρη έγινε συμφωνία ανάμεσα σε γερμανική εταιρεία, που εκείνη την περίοδο ήταν στους υποψήφιους αγοραστές, και την ΕΒΖ.

Τεράστιες είναι και οι ευθύνες της πολιτικής “σωτηρίας” του τραπεζικού τομέα. Η ΕΒΖ υποχρεωνόταν επί χρόνια να δανείζεται με ληστρικά επιτόκια που κυμαίνονταν από 9,5% το 2013, μέχρι 10% το 2012 και 12,45% το 2011  παρόλο που η πρώτη ήταν θυγατρική της δεύτερης! Το 2012 λόγω PSI, συνεχών απομειώσεων της αξίας των θυγατρικών κ.λπ. η ΑΤΕ θεωρήθηκε «μη βιώσιμη» και χαρίστηκε στην Τράπεζα Πειραιώς με εξευτελιστικό τίμημα 100 εκατ. ευρώ, όταν μόνο η ακίνητη περιουσία της ξεπερνούσε το 1 δισ. ευρώ.

Το παράδειγμα της βιομηχανίας ζάχαρης και της εγχώριας παραγωγής ζαχαρότευτλων αποδεικνύει με τον πιο δραματικό τρόπο την επιδείνωση της θέσης της πλειοψηφίας των αγροτών μετά την ένταξη στην ΕΕ. Η Ελλάδα μετατράπηκε από εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων σε εισαγωγέα, με το αγροτικό εμπορικό έλλειμμα να φθάνει τα 3,5- 4 δισ. ευρώ το χρόνο ξεπερνώντας, για πρώτη φορά, το σύνολο των ετήσιων «αγροτικών» επιδοτήσεων της ΕΕ. Το εμπορικό έλλειμμα αγροτικών προϊόντων το διάστημα 2000-2007 αυξήθηκε κατά 50%, ενώ το συνολικό εμπορικό έλλειμμα αυξήθηκε κατά 30%. Το έλλειμμα με την ΕΕ είναι μεγαλύτερο από ό,τι με όλες τις άλλες χώρες. Αυτά και μόνο τα στοιχεία αποδεικνύουν τον καταλυτικά αντιδραστικό ρόλο της ΕΕ και των πολυεθνικών της σε βάρος των φτωχομεσαίας αγροτιάς αλλά και των εργατών που έχασαν τη δουλειά τους όχι μόνο στην ΕΒΖ αλλά και σε τόσες άλλες επιχειρήσεις του αγροτοβιομηχανικού τομέα όλα αυτά τα χρόνια.

Η αποτίμηση της περίπου 40χρονης πορείας της αγροτικής παραγωγής εντός ΕΕ, με ευθύνη των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και των δεκανικιών τους, συμπυκνώνεται σε 3 σημεία:

-εκτινάχθηκαν οι εξαγορές και οι ιδιωτικοποιήσεις στην αγροτική βιομηχανία.

-η αγροτική γη και η παραγωγή συγκεντρώθηκε σε λίγα χέρια διαμέσου της αύξησης της άμεσης ιδιοκτησίας και κυρίως της ενοικίασης.

-μειώνεται ραγδαία ο αριθμός των μικροαγροτών. Το σύνολο των απασχολουμένων στον αγροτικό τομέα το 2010 ήταν περίπου 550.000 από 720.000 το 2000.

Η Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία καλεί τους εργαζόμενους και τη φτωχομεσαία αγροτιά να παλέψει για έξοδο από την ΕΕ και ανατροπή αυτής της πολιτικής. Παρότι οι δραματικές συνέπειες από την εφαρμογή της ΚΑΠ έχουν οδηγήσει τα πράγματα σε τραγικό σημείο, οι κυρίαρχοι κύκλοι και η ΕΕ προσπαθούν να μας πείσουν ότι το μόνο ρεαλιστικό και επιστημονικά εδραιωμένο μοντέλο αγροτικής παραγωγής είναι αυτό που εφαρμόζεται. Ωστόσο η ίδια η πραγματικότητα κάνει φανερό ότι η παραμονή στην ΕΕ ειδικά σήμερα, την περίοδο της πιο βαθιάς κρίσης του συστήματος, μόνο αίμα και δάκρυα έχει να δώσει για τους μικρούς αγρότες και τους εργαζόμενους συνολικά.

Η έξοδος από την ΕΕ, το ξήλωμα της ΚΑΠ και όλων των εφαρμοστικών νόμων και μέτρων των μνημονίων –με αποκορύφωμα το Μητρώο Αγροτών- που διώχνουν τον φτωχό αγρότη από τη γη που δουλεύει είναι αναγκαίος όρος για το άνοιγμα ενός άλλου δρόμου και για την αγροτική παραγωγή.

Με βασική πυξίδα, την οργάνωση της αγροτικής παραγωγής με κριτήριο τη διατροφή και την ένδυση των εργαζόμενων και όχι το κέρδος και τις εξαγωγές. Μια αγροτική παραγωγή βασισμένη μόνο στις εξαγωγές και το κέρδος οδηγεί σε πείνα και δυστυχία τους μικροαγρότες, σε καταστροφή πολλών αγροτικών προϊόντων και κλάδων αλλά και σε περιστασιακή ανάπτυξη άλλων, πάντα με γνώμονα το κέρδος και όχι τις κοινωνικές ανάγκες. Γι’ αυτό δεν αρκεί μόνο η απλή έξοδος από την ΟΝΕ, απαιτείται η ρήξη-έξοδος από τον «κορσέ» της ΕΕ και η διαμόρφωση ενός παραγωγικού ιστού όπου οι ανάγκες της κοινωνίας θα καθορίζουν το τι, πώς και πόσο θα παράγεται.

Πρόταση της «Σποράς», «πρωτοβουλία για μια πανελλαδική Αντικαπιταλιστική ΑντιΕΕ συσπείρωση αγροτοκτηνοτρόφων-ψαράδων και εργαζομένων στον αγροτικό τομέα».

Αγωνιστικό κάλεσμα και πρόταση συγκρότησης μιας πανελλαδικής αντικαπιταλιστικής και αντιΕΕ συσπείρωσης στο αγροτικό τομέα απευθύνει η πρωτοβουλία ΣΠΟΡΑ. Το κείμενο της πρότασης είναι το ακόλουθο:

ΠΡΟΤΑΣΗ της «ΣΠΟΡΑΣ», πρωτοβουλία για μια πανελλαδική Αντικαπιταλιστική ΑντιΕΕ συσπείρωση αγροτοκτηνοτρόφων-ψαράδων και εργαζομένων στον αγροτικό τομέα

Αγωνιστικό κάλεσμα και πρόταση συγκρότησης μιας πανελλαδικής αντικαπιταλιστικής και αντιΕΕ συσπείρωσης στο αγροτικό τομέα απευθύνει η πρωτοβουλία ΣΠΟΡΑ.

Αγωνιστικό κάλεσμα και πρόταση συγκρότησης μιας πανελλαδικής αντικαπιταλιστικής και αντιΕΕ συσπείρωσης στο αγροτικό τομέα απευθύνει η πρωτοβουλία ΣΠΟΡΑ.

 Καλούμε σε κοινό αγωνιστικό μέτωπο φτωχομεσαίας αγροτιάς, εργαζομένων,  νεολαίας,ανέργων, αυτοαπασχολούμενων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της συγκυβέρνησης, της Ε.Ε και του ΔΝΤ.
 Διαμορφώνουμε τα αιτήματά μας με κριτήριο την επιβίωσή μας, τη κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού, ενάντια στη διπλή εκμετάλλευση αγρότη και καταναλωτή.
 Διεκδικούμε-Παλεύουμε:

1) Κατώτερες εγγυημένες τιμές στα προϊόντα, με ουσιαστική μείωση του κόστους παραγωγής, έργα υποδομής, δωρεάν επιστημονική επιμόρφωση. Ανατροπή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της Ε.Ε.

 2)  Ενάντια στο «Μητρώο Αγροτών-Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων» που ξεκληρίζει τη φτωχολογιά του χωριού και συμπιέζει το εισόδημα των μεσαίων παραγωγών μέσω των αγροτικών εταιρειών των μεγαλοεπιχειρηματιών, των μεγαλοαγροτών και των ιδιοκτητών μεγάλων εκτάσεων.

 3) Όχι στους Συνεταιρισμούς Α.Ε. Δημιουργία δημοκρατικών πρωτοβάθμιων παραγωγικών συνεταιρισμών της φτωχομεσαίας αγροτιάς με ουσιαστική κρατική ενίσχυση. Ενιαίο δημόσιο φορέα τροφίμων και κεντρικό σχεδιασμό της αγροτικής παραγωγής.

4) Φορολόγηση (με βάση το καθαρό εισόδημα και τα κέρδη) των μεγαλοαγροτών και των αγροτικών επιχειρήσεων που παίρνουν το 80% των επιδοτήσεων της ΕΕ . Αφορολόγητο αγροτικό οικογενειακό εισόδημα 12.000 ευρώ προσαυξημένο με 5000 ευρώ για κάθε παιδί.

5). Εθνικοποίηση – κρατικοποίηση των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας του αγροτοδιατροφικού τομέα. Δημόσια τράπεζα και κέντρα σποροπαραγωγής, λιπασματοβιομηχανίες, βιομηχανίες ζωοτροφών κτλ. Όχι στη τραπεζική κερδοσκοπία μέσω της λεγόμενης συμβολαιακής γεωργίας.

6) Άμεση απαλλοτρίωση – χωρίς αποζημίωση όλης της μεγάλης αγροτικής και εκκλησιαστικής ιδιοκτησίας, παραχώρησή της για συνεταιριστική παραγωγή.

7)Ουσιαστικές αυξήσεις στις αγροτικές συντάξεις και μείωση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 60 χρόνια και στα 58 για τις αγρότισσες.

8) Άμεση κατάργηση της φοροληστείας, του ΕΝΦΙΑ, του ΦΠΑ στα εφόδια, της προκαταβολής φόρου, του τέλους επιτηδεύματος, των τεκμηρίων και όλων των χαρατσιών. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: