Η διάλυση της βιομηχανίας ζάχαρης από ΕΕ και πολυεθνικές

Η διάλυση της βιομηχανίας ζάχαρης από ΕΕ και πολυεθνικές

Δημήτρης Σταμούλης

Λουκέτο

Τέλος εποχής για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ), τη μεγαλύτερη εγχώρια καθετοποιημένη αγροτική βιομηχανία που στο απόγειό της είχε φτάσει να διαθέτει τρία ζαχαρουργεία (Πλατύ Ημαθίας, Σέρρες, Ορεστιάδα), ένα εργοστάσιο επεξεργασίας σπόρων, τρία κέντρα διανομής (Αθήνα, Λάρισα, Χανιά), ακόμα και μονάδα ηλεκτρομηχανολογικών κατασκευών, ενώ το 2000 απέκτησε και δύο μονάδες στη Σερβία. Μέχρι την ερχόμενη Τετάρτη 13/2 θα ξεκαθαρίσει και το πρόγραμμα «εξυγίανσής» της όσον αφορά την ανεύρεση χρηματοδότη και στην καλύτερη περίπτωση ζητούμενο είναι μια περιορισμένη καμπάνια ζάχαρης ίσα-ίσα για να μην κλείσει το εργοστάσιο και στο Πλατύ.

Την ημέρα αυτή θα πρέπει, είτε οι λεγόμενοι «στρατηγικοί επενδυτές» είτε η ομάδα τευτλοπαραγωγών που έχει συστήσει εταιρεία με σκοπό να ενοικιάσει το εργοστάσιο για να το λειτουργήσει η ίδια, να εμφανιστούν με δεσμευτική πρόταση και συγκεκριμένο πλάνο για την ενοικίαση αντίστοιχα. Εάν δε γίνει τίποτα από δύο, αυτομάτως θα ενεργοποιηθεί το plan b της Τράπεζας Πειραιώς με υπαγωγή της ΕΒΖ στο άρθρο 106β του πτωχευτικού κώδικα.

Απόρροια όλων των πολιτικών που εφάρμοσαν οι εγχώριες κυβερνήσεις ειδικά από την περίοδο που η Ελλάδα εισήλθε στην ΕΟΚ -μετέπειτα ΕΕ, εφαρμόζοντας κατά γράμμα τις ντιρεκτίβες της, την πολιτική των ποσοστώσεων και της συρρίκνωσης της αγροτικής παραγωγής, ήταν η διαρκής μετάπτωσή της στις ζημιογόνες εταιρείες. Από το 2015 έως και τον Ιούνιο του 2018, η εταιρεία παρουσίασε ζημίες ύψους 160 εκατ. ευρώ. Τα ετήσια δε έσοδα, από 80 εκατ. ευρώ στη χρήση του 2015, συρρικνώθηκαν στα 19 εκατ. ευρώ. Μόνο στη χρήση του 2018 (Ιούλιος 2017-Ιούνιος 2018) η εταιρεία είχε έσοδα 19,1 εκατ. ευρώ και κόστος πωλήσεων 36 εκατ. ευρώ. Πώς φτάσαμε όμως ως εδώ; Ποιες πολιτικές οδήγησαν στη συρρίκνωση ενός βασικού αγροτικού προϊόντος; Τι ρόλο διαδραμάτισε σε αυτή την εξέλιξη η ΕΕ με την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της;

Μια προδιαγεγραμμένη πορεία απαξίωσης

Απαιτείται ρήξη με τις πολυεθνικές και έξοδος από τον «κορσέ» της ΕΕ

Η ΕΒΖ δραστηριοποιείται στην παραγωγή και εμπορία λευκής κρυσταλλικής ζάχαρης και των παραπροϊόντων της. Είναι ο μοναδικός παραγωγός ζάχαρης στην Ελλάδα, που βασιζόταν όλα αυτά τα χρόνια στα άριστης ποιότητας ελληνικά ζαχαρότευτλα, τα οποία  καλλιεργούνταν σε περιοχές όπως η Μακεδονία, και χαρακτηρίζονταν από υψηλή απόδοση ζάχαρης.

Μπορεί το 1979 η Ελλάδα να μελετούσε την κατασκευή του έκτου της ζαχαρουργείου, στα σύνορα Τρικάλων-Καρδίτσας, αλλά μερικά χρόνια αργότερα, η ΕΕ και οι τότε κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ αποδέχτηκαν πλήρως την πολιτική των ποσοστώσεων και των τελών συνυπευθυνότητας που οδήγησαν στη σημερινή ταφόπλακα τον κλάδο. Επιβάλλοντας το πόση ζάχαρη θα παράγει η Ελλάδα και το πόσο θα περικόπτεται η επιδότηση όταν η αγροτική παραγωγή ζαχαρότευτλων υπερέβαινε τα όρια που είχε θέσει η ΕΕ. Το πλεόνασμα αυτής της παραγωγής δεν θα το έπαιρναν τα εργοστάσια, οι αγρότες θα υποχρεώνονταν να λάβουν μικρότερες ποσότητες σπόρων και άλλα ανάλογου χαρακτήρα «τιμωρητικά» μέτρα.

Σημείο-σταθμός αυτής της αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ ήταν το 2006, όταν οι υπουργοί Γεωργίας ενέκριναν τη ριζική μεταρρύθμιση του τομέα ζάχαρης με απώτερο στόχο η καλλιέργεια να περιοριστεί ουσιαστικά στη λωρίδα Λονδίνου-Πράγας. Τότε αποφασίστηκε η κατά 36% περικοπή της εγγυημένης ελάχιστης τιμής της ζάχαρης (από 631,9 ευρώ/τόνο το 2006-2007 σε 404,4 ευρώ/τόνο από το 2009-2010) στην αποζημίωση των γεωργών και η δημιουργία του Ταμείου Αναδιάρθρωσης με σκοπό τη χρηματική αποζημίωση των λιγότερο ανταγωνιστικών παραγωγών που θα επέλεγαν να διακόψουν τη δραστηριότητά τους.

Το πρόγραμμα για την αναδιάρθρωση του ευρωπαϊκού τομέα ζάχαρης διήρκησε τρία χρόνια (2006-2009) και είχε ως αποτέλεσμα την αποποίηση 5,8 εκατ. τόνων ζάχαρης ποσόστωσης, με αποτέλεσμα η ευρωπαϊκή ποσόστωση για τη ζάχαρη να μειωθεί στους 13,3 εκατ. τόνους. Το διάστημα 2007-2008, στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης, η Ελλάδα αποποιήθηκε το 50,01% της εθνικής της ποσόστωσης με αποτέλεσμα αυτή να ανέλθει συνολικά στους 158.702 τόνους από 317.502 που ήταν αρχικά. Αυτή την περίοδο, με αντάλλαγμα 87 εκατ. ευρώ, η χώρα μας από τα πέντε εργοστάσια ζάχαρης έκλεισε τα δύο (Λάρισα και Ξάνθη) με σκοπό δήθεν να μετατραπούν σε εργοστάσια παραγωγής βιοαιθανόλης. Συνέπεια όλων των παραπάνω ήταν 30.000 άνθρωποι στην βόρεια Ελλάδα, αγρότες, εργαζόμενοι κ.λπ, να πεταχτούν στο δρόμο αφού η καλλιέργεια από 400.000 στρέμματα το 2006 έπεσε στα 55. 000 στρέμματα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πληγή για την κοινωνία η κακοκαιρία εξαιτίας της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ΕΕ

Το κρύο και η κακοκαιρία έχουν μετατραπεί σε πληγή για την κοινωνία εξαιτίας της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που συνεχίζει μαζί με την ΕΕ το δρόμο των μνημονίων.

Η πολιτική των ακραίων περικοπών, των ιδιωτικοποιήσεων και της ιδιωτικοοικονομικής λειτουργίας έχει τραγικά αποτελέσματα. Αυτό που βαφτίζεται «ακραίο καιρικό φαινόμενο» είτε είναι παρά τα αναμενόμενα για την εποχή, είτε είναι πλέον συνηθισμένα λόγω της κλιματικής αλλαγής. Οι υπηρεσίες του κράτους, των δήμων και των περιφερειών δεν έχουν το αναγκαίο προσωπικό, εξοπλισμό και υποδομές για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες από τις χαμηλές θερμοκρασίες και το χιόνι. Δρόμοι κλειστοί ή και επικίνδυνοι, κλειστά σχολεία γιατί δεν υπάρχει πρόσβαση αλλά και πάγος στους χώρους, αδυναμία για θέρμανση σε δημόσιους χώρους, ακόμα και νοσοκομεία. Η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών με κοινωνικό χαρακτήρα εξαιτίας της πληρωμής του χρέους έχει κάνει επικίνδυνη κάθε αλλαγή του καιρού, τη βροχή, το χιόνι.

Παράλληλα μεγάλο μέρος του πληθυσμού στα λαϊκά στρώματα δεν έχει τη δυνατότητα να βρει μια ζεστή γωνιά, καθώς δεν έχει θέρμανση λόγω της ακρίβειας. Το πετρέλαιο θέρμανσης παραμένει σε εξωφρενικά υψηλές τιμές λόγω της φοροληστείας και της κερδοσκοπίας των μονοπωλίων εισαγωγής και διακίνησης, παρά το γεγονός ότι η τιμή του σε διεθνές επίπεδο έχει πτώση ρεκόρ. Το ρεύμα παραμένει πανάκριβο και δεν επιτρέπει τη θέρμανση μέσω ηλεκτρικών συσκευών, ενώ οι κερδοσκόποι της ΔΕΗ και των νέων ιδιωτικών παρόχων γεμίζουν χρέη τα νοικοκυριά και συχνά διακόπτουν την παροχή. Παρά την προπαγάνδα για «καθαρή έξοδο από τα μνημόνια» οι φτωχοί συνεχίζουν να πεθαίνουν από το μαγκάλι, όπως πρόσφατα οι μετανάστες στη Ρόδο.

Την ίδια στιγμή οι άστεγοι είναι αφημένοι στο έλεος, όπως και χιλιάδες πρόσφυγες στα νησιά του Αιγαίου και όχι μόνο. Άνθρωποι εγκλωβισμένοι στη βροχή, τον αέρα και το χιόνι, χωρίς την παραμικρή βοήθεια. Σε αυτές τις συνθήκες ήρθαν οι ντροπιαστικές ειδήσεις για το θάνατο από κρύο ενός ακόμα άστεγου, 63 ετών, στα Τρίκαλα αυτή τη φορά και του 24χρονου Καμερουνέζου πρόσφυγα στη Μόρια της Λέσβου. Θύματα της φτώχειας, της διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης και υπηρεσιών, αλλά και της απάνθρωπης αντιπροσφυγικής πολιτικής  κυβέρνησης-ΕΕ.

Σε αυτής της συνθήκες χιλιάδες εργαζόμενοι εξαιτίας της εργοδοτικής τρομοκρατίας και του εκβιασμού της ανάγκης για το μεροκάματο, δουλεύουν σε άθλιες και επικίνδυνες συνθήκες. Δεν ήταν η «κακιά η ώρα», αλλά η ματωβαμένη κερδοσκοπία της εργοδοσίας που ευθύνεται για το νεκρό οικοδόμος στο γήπεδο της Δικέφαλος στη Νέα Φιλαδέλφεια και τον βαριά τραυματισμένο 54χρονο διανομέα ντιλίβερι που έχασε το πόδι του σε τροχαίο στο Ηράκλειο Κρήτης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Καταγγελία για την αστυνομική βία κατά της διαδήλωσης ενάντια στην επίσκεψη Μέρκελ την Πέμπτη 10/1

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την βία των αστυνομικών δυνάμεων χτες κατά τη διαδήλωση οργανώσεων της Αριστεράς ενάντια στην επίσκεψη Μέρκελ. Η επίθεση των  δυνάμεων καταστολής και  η χρήση χημικών που οδήγησε διαδηλωτές στο νοσοκομείο, αποτέλεσε τη συνέχεια μιας απαράδεκτης πρακτικής που μετατρέπει την Αθήνα σε σιδερόφραχτη πόλη με απαγορεύσεις διαδηλώσεων και κυκλοφορίας, απαγόρευση στάσεων ή και της λειτουργίας του μετρό, κάμερες, drones και ελεύθερους σκοπευτές! Όλη αυτή η στρατιωτική προετοιμασία μοιάζει περισσότερο  με προετοιμασία πολέμου απέναντι στο λαό, παρά για προστασία της «ασφάλειας» των ξένων ηγετών που επικαλείται η κυβέρνηση.

Οι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας θα συνεχιστούν για τη βελτίωση της θέσης τους, για το ξήλωμα όλου του αντεργατικού ευρωμνημονιακού νομοθετικού πλαισίου, ενάντια στην πολιτική του κεφαλαίου και την επιτροπεία, ενάντια στη συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες στην περιοχή μας.

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη νέα συνάντηση του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στο Μπερ Σεβά

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη νέα συνάντηση του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στο Μπερ Σεβά

Απειλή για την ειρήνη στην Αν. Μεσόγειο η συμπόρευση του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ με τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τα κέρδη των πολυεθνικών ενέργειας

Η συνάντηση κορυφής του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στις 20 Δεκέμβρη είναι μια εξέλιξη που επιβεβαιώνει τη βαθιά πρόσδεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στα σχέδια του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης. Η συμμετοχή του πρέσβη των ΗΠΑ στο Ισραήλ που κάνει τον άξονα ουσιαστικά τετραμερή, μόνο τυχαία δεν είναι.

Η παρουσία του Α. Τσίπρα, αλλά και του Κύπριου προέδρου Ν. Αναστασιάδη στο Μπερ Σεβά του Ισραήλ νομιμοποιούν πρώτα από όλα το αντιδραστικό καθεστώς του Ισραήλ και τη ρατσιστική πολιτική τύπου απαρτχάιντ σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.

Ο άξονας πολέμου των τριών χωρών λειτουργεί στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε Αν. Μεσόγειο και Μ. Ανατολή σε βάρος της ειρήνης και των λαών της περιοχής, επιβάλλοντας αντιδραστικά καθεστώτα και διαιωνίζοντας τις εθνοτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις, προκειμένου να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους. Ειδικά σήμερα ο άξονας αυτός, στο πλευρό των ΗΠΑ και ΕΕ, στρατεύεται στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού συμφερόντων στην περιοχή με Ρωσία, Κίνα και Ιράν, με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΤΙΝΑΤΟΪΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη | ανοιχτό κάλεσμα οργανώσεων

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΝΑΤΟΪΚΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ

6.30μμ, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ – ΒΟΥΛΗ – ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 6.30μμ Άγαλμα Βενιζέλου

Η σύνοδος του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στις 11 και 12 Ιούλη αποτελεί ένα νέο μεγάλο βήμα κλιμάκωσης του πολεμικού κινδύνου και των πολεμικών προετοιμασιών από την πλευρά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των συμμάχων τους, όξυνσης της επιθετικότητας απέναντι σε κάθε τάση αμφισβήτησης της πολιτικής τους, και του ανταγωνισμού τους με τα άλλα καπιταλιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα (Ρωσία-Κίνα κλπ.). Η Σύνοδος αυτή θα αποφασίσει:

  • Την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων και την αύξηση της δυνατότητας επεμβάσεων παντού στον πλανήτη μέσα από την δημιουργία δύο νέων διοικήσεων και της «Πρωτοβουλίας Ετοιμότητας» με την συγκρότηση δυνάμεων άμεσης επέμβασης σε στεριά, θάλασσα και αέρα.
  • Την κατάργηση της δυνατότητας οποιασδήποτε χώρας να φέρει εμπόδια στην απρόσκοπτη διέλευση των νατοϊκών στρατευμάτων, συνολικά στις πολεμοκάπηλες και τυχοδιωκτικές επιλογές του ΝΑΤΟ.
  • Την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών όλων των χωρών στο εξωφρενικό 2% του ΑΕΠ και το φόρτωμα των λαών με δισεκατομμύρια για την βιομηχανία του θανάτου, ενώ ήδη βρισκόμαστε σε μια περίοδο που οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί αυξάνονται διαρκώς.
  • Τα βήματα στην νατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων, με όχημα μετά την πρόσφατη συμφωνία Τσίπρα–Ζάεφ και την «σύσφιξη» των σχέσεών του με νέες χώρες σε Μ Ανατολή και Αφρική.

Με αυτή την επικίνδυνη πολεμοκάπηλη πολιτική ευθυγραμμίζεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Είναι η πρώτη που δαπανά το 2% του ΑΕΠ για τις πολεμικές δαπάνες, επεκτείνει και αναβαθμίζει τις αμερικανονατοϊκές βάσεις στην περιοχή, οικοδομεί τον αντιδραστικό και επιθετικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ, πολλαπλασιάζει τις στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων (στέλνοντας μέσα και προσωπικό σε αποστολές φωτιά από την Αδριατική έως το Σουέζ και από την Κεντρική Μεσόγειο μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα), διεκδικεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ευρωνατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων μέσα από την πρόσφατη συμφωνία Τσίπρα–Ζάεφ, επιδιώκοντας την αναβάθμιση της θέσης και του ρόλου του ελληνικού κεφαλαίου στην ευρύτερη περιοχή, εμφανιζόμενη σαν ο «καλός στρατιώτης του ΝΑΤΟ».

Γι αυτούς τους λόγους καλούμε κάθε δύναμη του κινήματος και της αριστεράς, τους εργαζόμενους, άνεργους και νέους να οργανώσουν-συμμετάσχουν σε:

ΑΝΤΙΝΑΤΟΪΚΕΣ και ΑΝΤΙΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

Την Τετάρτη 11 Ιουλίου, πρώτη μέρη της νατοϊκής συνόδου στις Βρυξέλλες.

Οι διαδηλώσεις αυτές αποτελούν βήμα στην ανάπτυξη ενός αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού, αντικυβερνητικού και αντιεθνικιστικού κινήματος. Για να φύγει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και να ενθαρρυνθεί το αντινατοϊκό κίνημα σε όλες τις άλλες χώρες. Για άμεση διακοπή κάθε ελληνικής υποστήριξης σε οποιοδήποτε πολεμικό μέτωπο, για την επιστροφή όλων των ελληνικών στρατιωτικών αποστολών εκτός συνόρων. Για την άμεση μείωση των στρατιωτικών δαπανών, και να μην υπάρξει νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα.

Ενάντια στην ευρωνατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων – υπέρ της κοινής πάλης όλων των λαών των Βαλκανίων ενάντια στους εθνικισμούς, τις αστικές τάξεις, τον ιμπεριαλισμό.

Ενάντια στους εθνικισμούς και σε κάθε μέτρο στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας (στράτευση στα 18, γυναικών κ.λπ.). Για τα δικαιώματα των φαντάρων, για μαζικό κίνημα μέσα και έξω από το στρατό.

Ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την αντιδραστική της πολιτική.

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

(ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΔΕΑ–Κόκκινο Δίκτυο, Κόκκινο Νήμα, ΟΚΔΕ)

Ανοιχτό κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Όλοι στα αντινατοϊκά συλλαλητήρια στις 11 Ιουλίου, Τετ. 11/7, 6.30μμ. άγαλμα Βενιζέλου

Ανοιχτό κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Όλοι στα αντινατοϊκά συλλαλητήρια στις 11 Ιουλίου

Αθήνα: 6.30μμ Προπύλαια – Αμερικάνικη πρεσβεία, Θεσσαλονίκη: 6.30μμ, άγαλμα Βενιζέλου

Η σύνοδος του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στις 11 και 12 Ιούλη αποτελεί ένα νέο μεγάλο βήμα κλιμάκωσης του πολεμικού κινδύνου και των πολεμικών προετοιμασιών από την πλευρά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των συμμάχων τους, όξυνσης της επιθετικότητας απέναντι σε κάθε τάση αμφισβήτησης της πολιτικής τους και του ανταγωνισμού τους με τα άλλα καπιταλιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα (Ρωσία-Κίνα κλπ): Η Σύνοδος αυτή θα αποφασίσει:

  • Την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων και την αύξηση της δυνατότητας επεμβάσεων παντού στον πλανήτη μέσα από την δημιουργία δύο νέων διοικήσεων και της  «Πρωτοβουλίας Ετοιμότητας» με την συγκρότηση δυνάμεων άμεσης επέμβασης σε στεριά, θάλασσα και αέρα.
  • Την πλήρη υποταγή όλων των χωρών, την κατάργηση της δυνατότητας οποιασδήποτε χώρας να φέρει εμπόδια στην απρόσκοπτη διέλευση των νατοϊκών στρατευμάτων, συνολικά στις πολεμοκάπηλες και τυχοδιωκτικές επιλογές του.
  • Την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών όλων των χωρών στο εξωφρενικό 2% του ΑΕΠ και το φόρτωμα των λαών με δισεκατομμύρια για την βιομηχανία του θανάτου, ενώ ήδη βρισκόμαστε σε μια περίοδο που οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί αυξάνονται διαρκώς .
  • Τα βήματα στην νατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων, μετά την πρόσφατη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ και την «σύσφιξη» των σχέσεων του ΝΑΤΟ με νέες χώρες σε Μ. Ανατολή και Αφρική.

Με αυτή την επικίνδυνη πολεμοκάπηλη πολιτική ευθυγραμμίζεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Είναι η πρώτη που δαπανά το 2% του ΑΕΠ για τις πολεμικές δαπάνες, επεκτείνει και αναβαθμίζει τις αμερικανονατοϊκές βάσεις στην περιοχή, οικοδομεί τον αντιδραστικό και επιθετικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ, πολλαπλασιάζει τις στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων, -στέλνοντας μέσα και προσωπικό σε αποστολές φωτιά από την Αδριατική έως το Σουέζ και από την Κεντρική Μεσόγειο μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα, διεκδικεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ευρωνατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων, επιδιώκοντας την αναβάθμιση της θέσης και του ρόλου του ελληνικού κεφαλαίου στην ευρύτερη περιοχή, εμφανιζόμενη σαν ο «καλός στρατιώτης του ΝΑΤΟ».

Γι’ αυτούς τους λόγους καλούμε κάθε δύναμη του κινήματος και της Αριστεράς να οργανώσουν ΑΝΤΙΝΑΤΟΪΚΕΣ και ΑΝΤΙΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ την Τετάρτη 11 Ιουλίου, πρώτη μέρα της νατοϊκής συνόδου στις Βρυξέλλες.

Οι διαδηλώσεις αυτές αποτελούν βήμα στην ανάπτυξη ενός αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού, αντικυβερνητικού κινήματος.  Για να φύγει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και να μην ενταχθεί καμία άλλη χώρα σε αυτό. Για άμεση απεμπλοκή της χώρας μας από οποιαδήποτε σύγκρουση, για την επιστροφή όλων των ελληνικών στρατιωτικών αποστολών εκτός συνόρων. Για την άμεση μείωση των στρατιωτικών δαπανών, και να μην υπάρξει νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα.

Ενάντια στην ευρωνατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων, υπέρ της κοινής πάλης όλων των λαών των Βαλκανίων ενάντια στους εθνικισμούς, τις αστικές τάξεις, τον ιμπεριαλισμό.

Ενάντια στους εθνικισμούς και σε κάθε μέτρο στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας (στράτευση στα 18, στράτευση γυναικών κλπ). Για τα δικαιώματα των φαντάρων, για μαζικό κίνημα μέσα και έξω από τον στρατό.

Ενάντια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, και την αντιδραστική της πολιτική.

 

Αφίσα ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Όλοι στα αντινατοϊκά συλλαλητήρια στις 11 Ιουλίου

 

Αντιπολεμική προκήρυξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όλοι στα ΑντιΝατοϊκά συλλαλητήρια στις 11/7/18

ΚΣΕ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. : Για τα εθνικιστικά συλλαλητήρια και τις μάχες που έχουμε μπροστά μας

Για τα εθνικιστικά συλλαλητήρια και τις μάχες που έχουμε μπροστά μας

Το συλλαλητήριο που οργανώθηκε στις 4/2/2018 στην Αθήνα, με κεντρικό σύνθημα η «Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική», ήταν ένα αντιδραστικό, εθνικιστικό συλλαλητήριο. Μπορεί οι διοργανωτές να φρόντισαν να μετριάσουν τις ακραίες εθνικιστικές εκδηλώσεις, σε σχέση με αυτό της Θεσσαλονίκης, όμως η ουσία παρέμεινε ίδια: μια συγκέντρωση με την στήριξη της ΝΔ, της επίσημης Εκκλησίας, της Χρυσής Αυγής και όλου του εσμού ακροδεξιών, εθνικιστών και φιλοΝΑΤΟϊκών που συγκεντρώνονται γύρω από τις «Παμμακεδονικές Ενώσεις της Υφηλίου». Με την ανοιχτή στήριξη και προβολή όλων των ΜΜΕ που έχουν σταθεί ως τώρα απέναντι σε κάθε κοινωνικό αγώνα. Η παρουσία των βουλευτών της ΝΔ –μεταξύ αυτών και του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά– του Λεβέντη και όλης της κοινοβουλευτικής ομάδας της ναζιστικής και υπόδικης Χρυσής Αυγής αποδεικνύει ότι είναι απλώς φληναφήματα όλες οι κραυγές περί «ακομμάτιστης κινητοποίησης του ελληνικού λαού».

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιδιώκει να νομιμοποιήσει την πολιτική της, προβάλλοντας τον ακροδεξιό χαρακτήρα του συλλαλητηρίου. Στην πραγματικότητα όμως, συνεχίζοντας την ίδια επιθετική πολιτική Μητσοτάκη-Παπανδρέου-Καραμανλή, λειτουργεί σαν ατζέντης για την ευρωνατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων και σε αυτό το πλαίσιο επιδιώκει την αναβάθμιση του ρόλου της ελληνικής άρχουσας τάξης, των ελλήνων τραπεζιτών και επιχειρηματιών, στην περιοχή. Ευρύτερα, οι δυνάμεις του συστήματος επιχειρούν μέσα από την καλλιέργεια κλίματος εθνικισμού να στρέψουν την δυσαρέσκεια προς τα δεξιά, να βγάλουν από το κάδρο την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, το κεφάλαιο, τον ιμπεριαλισμό, την επιτροπεία. Αυτό θα αποτελούσε την καλύτερη υπηρεσία για να συνεχίσουν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Όμως, παρά την τεράστια προσπάθεια του δεξιού και ακροδεξιού συρφετού των οργανωτών, το συλλαλητήριο στις 4/2 δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τα «εκατομμύρια» διαδηλωτών που ονειρεύονταν. Δεν είμαστε πίσω στο 1992, η εθνικιστική υστερία γύρω από το Μακεδονικό δεν έχει ανταπόκριση στα μαχητικά κομμάτια της κοινωνίας και στον αριστερό κόσμο, όσο και αν προσπάθησαν να προσδώσουν «παλλαϊκό» χαρακτήρα στην συγκέντρωση προβάλλοντας την παρουσία του Μ. Θεοδωράκη.

Η παρουσία και η ομιλία του Μ. Θεοδωράκη στο συλλαλητήριο της 4/2  ήταν η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του. Μια πλήρως αντιδραστική ομιλία, που ενσωμάτωσε όλη την εθνικιστική ρητορεία. Δεν ψέλισε κουβέντα ενάντια στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την ΕΕ, δεν βρήκε κουβέντα να πει για τους σχεδιασμούς του ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια, για τα μνημόνια, την επιτροπεία της χώρας, κάλεσε τους συγκεντρωμένους (μεταξύ αυτών και το μπλοκ της Χρυσής Αυγής) σε «εθνική ενότητα», έδειξε ως «εχθρούς» τους «αριστεριστές» και μίλησε (μπροστά στους νεοναζί δολοφόνους) για «αριστερόστροφο φασισμό». Οι ομιλίες που ακολούθησαν, ήταν ακόμη πιο αποκαλυπτικές του ακροδεξιού πολεμοκάπηλου προσανατολισμού της συγκέντρωσης.

Η συμμετοχή της ναζιστικής Χρυσής Αυγής και άλλων εθνικιστικών οργανώσεων σε αυτό το συλλαλητήριο, παρότι μικρή ποσοτικά, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ξεπλένει τον εγκληματικό, ναζιστικό και φασιστικό χαρακτήρα των οργανώσεων αυτών. Και μόνο το γεγονός ότι η δολοφονική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και οι υπόδικοι βουλευτές της δεν εμποδίστηκαν καν να κατέβουν με το πανό και τα σύμβολά τους, ούτε καν εκδηλώθηκε ο παραμικρός διαχωρισμός των διοργανωτών από τους ναζιστές, είναι αρκετό για να γίνει κατανοητή η επιχείρηση «νομιμοποίησής» τους. Όσοι διοργάνωσαν και συμμετείχαν στο συλλαλητήριο έχουν τεράστια ευθύνη, γιατί ουσιαστικά ανασύρουν τους χρυσαυγίτες από τον σκουπιδοτενεκέ που τους είχε πετάξει το αντιφασιστικό κίνημα και επιδιώκουν να τους εντάξουν ξανά στον «εθνικό κορμό».

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κοινή ανακοίνωση αριστερών οργανώσεων και συλλογικοτήτων της Θεσσαλονίκης: Μακεδονία γη πολυπολιτισμική, έξω το ΝΑΤΟ και οι εθνικισμοί

Οι συλλογικότητες και οι άνθρωποι που συνυπογράφουμε αυτό το κείμενο αγωνιζόμαστε για την ειρήνη, τη δουλειά, την ελευθερία, την αξιοπρέπεια όλων των λαών του κόσμου. Από αυτή τη σκοπιά, είναι καθήκον μας σήμερα να πάρουμε σαφή θέση, στα λόγια και στο δρόμο, ενάντια στο εθνικιστικό μέτωπο που σχηματίστηκε με αφορμή το όνομα της Μακεδονίας.

Για τη χρήση του ονόματος της Μακεδονίας

Εχθροί μας ο ελληνικός εθνικισμός,  η κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ

Εχθροί μας ο ελληνικός εθνικισμός, η κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ

Πρώτα και κύρια, γιατί το μόνο κοινό αίτημα αυτής της ετερόκλητης εθνικιστικής συμμαχίας, το αίτημα δηλαδή να απαγορευτεί στο γειτονικό λαό να χρησιμοποιεί το όνομα της Μακεδονίας, είναι άδικο, ιστορικά λαθεμένο και ανήθικο. Όλοι γνωρίζουμε ότι σλαβικοί πληθυσμοί κατοικούν εδώ και εκατοντάδες χρόνια στον ιστορικό χώρο της Μακεδονίας, διατηρώντας τη δική τους γλώσσα και παράδοση. Εδώ κι έναν αιώνα, ένα μεγάλο τμήμα τους έχει σχηματίσει τη δική του εθνική συνείδηση και ταυτότητα -διακριτή από την ελληνική, τη βουλγάρικη ή τη σέρβικη- συνδέοντάς την εξαρχής με το όνομα της γης που κατοικούσε, δηλαδή τη Μακεδονία. Όπως όλοι οι λαοί της περιοχής, έδωσε κι αυτός τις μάχες του για την αυτοδιάθεση και την ελευθερία -κάποτε μάλιστα χέρι με χέρι με τον ελληνικό λαό, όπως κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την αντίσταση στους φασίστες κατακτητές (την ίδια στιγμή που οι Έλληνες και Γιουγκοσλάβοι εθνικιστές συνεργάζονταν με τους Ναζί ομοϊδεάτες τους). Και όταν το 1944, μαζί με τους άλλους λαούς της Γιουγκοσλαβίας, κέρδισε την ανεξαρτησία του, ονόμασε τη χώρα του Μακεδονία, χωρίς να παραξενευτεί ή να διαμαρτυρηθεί κανείς. Ο λαός αυτός έχει και σήμερα το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού, το δικαίωμα να χρησιμοποιεί κι αυτός το όνομα της Μακεδονίας. Αυτό το δικαίωμα εμείς στην αριστερά θα το υπερασπιστούμε με όποιο κόστος, όπως κάνουμε πάντα: στην Παλαιστίνη, το Κουρδιστάν ή την Καταλονία.

Η χρήση του ονόματος δεν αποτέλεσε ποτέ μέχρι τώρα και δεν πρέπει να ιδωθεί και σήμερα ως απειλή για καμία γειτονική χώρα. Δεν αφαιρεί με κανένα τρόπο το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού της ελληνικής Μακεδονίας, το οποίο για εμάς είναι εξίσου σεβαστό. Κανένα κράτος και κανένας εθνικισμός δεν μπορεί να μονοπωλεί και να υπαγορεύει ονόματα στην άλλη πλευρά, όπως κάνει κατ’ εξοχήν ο ελληνικός εθνικισμός, προβάλλοντας το σύνθημα «η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική». Το σύνθημα αυτό προσβάλλει βαθιά το γειτονικό λαό, αφού υπονοεί ότι η εθνική του συνείδηση είναι ψεύτικη, ή -ακόμα χειρότερα- μια κομμουνιστική συνωμοσία του Τίτο για να υφαρπάξει τα εδάφη της ελληνικής Μακεδονίας (συνεχίζοντας την αντικομμουνιστική παράδοση της ελληνικής εθνικοφροσύνης). Όμως, κάπως έτσι κατασκευάζεται ιστορικά κάθε εθνική συνείδηση και δεν υπάρχει περισσότερο «αληθινή» ή περισσότερο «ψεύτικη», παρά μόνο στα μυαλά των σοβινιστών. Εξάλλου, τη στιγμή που όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι υπάρχουν μακεδονικά εδάφη και πέραν του ελληνικού χώρου, το σύνθημα «η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική» είναι πρόδηλα επιθετικό και αλυτρωτικό, απειλώντας έμμεσα την εδαφική ακεραιότητα των γειτονικών χωρών. Γεγονός που η πιο ακραία (ή ίσως η πιο ειλικρινής) πτέρυγα της εθνικιστικής συμμαχίας δεν φοβάται να πει ευθέως, μιλώντας για διαμελισμό και σύνορα με τη Σερβία.

Για το φόβο του «αλυτρωτισμού»

Αντίστοιχες εθνικιστικές τάσεις αναπτύσσονται βέβαια και στην άλλη πλευρά, όπως και σε κάθε άλλο έθνος. Η υποτιθέμενη καταγωγή των σύγχρονων Μακεδόνων από την αρχαία Μακεδονία του Αλέξανδρου για παράδειγμα, αποτέλεσε κι εκεί έναν ανόητο μύθο, που τροφοδότησε τις εθνικιστικές διαμάχες. Το λούνα παρκ με τα αγάλματα που έστησε η κυβέρνηση Γκρουέφσκι -και που στοίχισε μια περιουσία στο γειτονικό λαό- είναι αντίστοιχης αισθητικής με τις περικεφαλαίες των συλλαλητηρίων. Υπάρχουν κι εκεί ακραίες ομάδες που θέλουν να αποκαταστήσουν την «Μεγάλη Μακεδονία», παραγνωρίζοντας τη σύγχρονη πραγματικότητα. Οι ομάδες αυτές έχουν την ίδια ποιότητα και την ίδια βαρύτητα με τους Έλληνες εθνικιστές που διεκδικούν τις δικές τους «χαμένες πατρίδες».

Το βασικό όμως επιχείρημα του ελληνικού κράτους, το οποίο δυστυχώς συμμερίζονται όλα τα κόμματα της Βουλής, δεν αφορά αυτές τις φωνές, αλλά τον υποτιθέμενο «αλυτρωτισμό» του Συντάγματος. Ο αλυτρωτισμός αυτός αποδίδεται σε δύο γεγονότα: πρώτο, το Σύνταγμα αναφέρεται σε μακεδονικό έθνος και γλώσσα. Η αναφορά αυτή είναι αυτονόητη για κάθε Σύνταγμα και η ελληνική πλευρά με αυτό τον τρόπο επαναφέρει απλά το θέμα του ονόματος με άλλα λόγια. Δεύτερο, το Σύνταγμα δηλώνει το ενδιαφέρον της Δημοκρατίας για τα δικαιώματα των ομογενών πολιτών που ζουν σε άλλα κράτη (με ρητή όμως αναφορά ότι αυτό δεν συνιστά παρέμβαση στα εσωτερικά άλλης χώρας). Η πρόνοια αυτή αποτελεί επίσης εύλογη υποχρέωση κάθε πολιτείας (το ίδιο κάνει π.χ. η Ελλάδα για την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία). Δεν θα έπρεπε να ανησυχεί καθόλου το ελληνικό κράτος, αν αυτό είχε φροντίσει να σέβεται τα δικαιώματα των μειονοτήτων που ζουν στο εσωτερικό του -κάτι που φυσικά δεν κάνει, αφού ούτε καν αναγνώρισε ποτέ ότι υπάρχει στην Ελλάδα μειονότητα με μακεδονική εθνική συνείδηση και γλώσσα (παρότι για δεκαετίες έστηνε μπάρες και κυνηγούσε όσους μιλούσαν «ντόπια»).

Εθνικισμοί τελικά υπάρχουν και στις δύο πλευρές και είναι κι οι δύο επικίνδυνοι για τους δύο λαούς. Δεν μπορούμε όμως να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η πλευρά που επιτέθηκε πρώτη και που ζητά την αποκλειστικότητα στο όνομα είναι η ελληνική. Το ελληνικό κράτος είναι επίσης ο ισχυρός παίχτης της περιοχής, αυτό συμμετέχει στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., αυτό διαθέτει τον ισχυρότερο στρατό, αυτή συμμετέχει σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ακόμα και εντός των γειτονικών χωρών. Ο κίνδυνος διεκδικήσεων εκ μέρους του «σκοπιανού αλυτρωτισμού» που επικαλείται ο ελληνικός εθνικισμός αποτελεί μία αστεία δικαιολογία, που σκοπό έχει να γεμίσει φόβο και μίσος τις καρδιές των ανθρώπων.

Για τη συμμαχία των εθνικιστών

Γύρω από αυτές τις σοβινιστικές θέσεις, συσπειρώθηκε ξανά ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει η ελληνική κοινωνία: τοπικοί κομματάρχες και βουλευτές, εταιρίες-χορηγοί, μισαλλόδοξοι ιεράρχες συνοδευόμενοι από το αντίστοιχο ποίμνιο, παραστρατιωτικές οργανώσεις και απόστρατοι στρατηγοί, οπαδικοί στρατοί μεγαλοκαπιταλιστών ιδιοκτητών ΠΑΕ, ακροδεξιές οργανώσεις, με πρώτη τη ναζιστική συμμορία των υπόδικων δολοφόνων της χρυσής αυγής. Αυτοί οργάνωσαν τα συλλαλητήρια, κάποιοι από αυτούς μίλησαν στα μικρόφωνα, αυτοί έδωσαν τον τόνο, αυτοί φιλοδοξούν να εισπράξουν και τα πολιτικά οφέλη.

Γι’ αυτό και, ανεξάρτητα από τις προθέσεις ή τις πολιτικές τους απόψεις, όσοι συμμετέχουν και στηρίζουν τα συλλαλητήρια, ενισχύουν αντικειμενικά, στην πράξη, τους σχεδιασμούς των οργανωτών τους, δηλαδή της εθνικιστικής δεξιάς και ακροδεξιάς -κι αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για τις όποιες οργανώσεις ή τους διανοούμενους αναφέρονται στην αριστερά. Επιπλέον, τα συλλαλητήρια νομιμοποιούν την παρουσία και τη δράση των ένοπλων ακροδεξιών συμμοριών, οι οποίες από τη μία ανέλαβαν επίσημα την περιφρούρησή τους (αλήθεια, από ποιους;) και από την άλλη βγήκαν παγανιά στην πόλη με στόχο να χτυπήσουν τον «εσωτερικό εχθρό», να επιτεθούν -ανεπιτυχώς- στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις και σε κοινωνικούς χώρους, καταλήγοντας στον εμπρησμό της Libertatia.

Οι στόχοι αυτής της εθνικιστικής συμμαχίας, δεν αφορούν κάποιον -ανύπαρκτο- εξωτερικό εχθρό, αλλά την ίδια την ελληνική κοινωνία. Οι βουλευτές κι οι κομματάρχες των κομμάτων εξουσίας θέλουν να ψηφοθηρεύσουν στα θολά νερά του πατριωτισμού, για να πλασαριστούν καλύτερα στην επόμενη κυβέρνηση. Ο Φραγκούλης, πρώην υπουργός μνημονιακής κυβέρνησης κι αυτός, σχεδιάζει νέα ακροδεξιά κόμματα και απαιτεί να παρέμβει άμεσα ο στρατός στην πολιτική, μέσω ενός «Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας», προπαγανδίζοντας έτσι μια ερντογανικής ποιότητας «δημοκρατία». Όσο για τις επιπτώσεις της νομιμοποίησης των ναζί και των ταγμάτων εφόδου, δεν χρειάζεται να περιμένουμε τις επόμενες εκλογές: αναδύθηκαν καθαρά μέσα από τις φλόγες που έκαψαν την κατάληψη της Libertatia.

Φυσικά, όλοι αυτοί προσπαθούν να σύρουν πίσω τους λαϊκά στρώματα που σήμερα πλήττονται βάναυσα από τη νεοφιλελεύθερη, μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Για το λόγο αυτό, συνάρθρωσαν γύρω από τα κεντρικά σοβινιστικά τους συνθήματα κάποιες αντικυβερνητικές, αντιμνημονιακές και αντιδυτικές κορώνες για το «ξεπούλημα της πατρίδας μας» κοκ. Λένε ψέματα. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να αναλάβουν αυτοί την υλοποίηση της ίδιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής, ίσως μόνο με περισσότερη βία και καταστολή απέναντι στον «εχθρό λαό». Αποδείχθηκε αυτό άλλωστε με τη στάση τους τον Ιούλη του 2015, όταν όλοι αυτοί συντάχθηκαν με το μπλοκ του «ΝΑΙ», το μπλοκ της υποταγής.

Ο αγώνας ενάντια στα μνημόνια, τη λιτότητα, τις ιδιωτικοποιήσεις, τη φτώχεια, ήταν και θα είναι ένας αγώνας ενάντια στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ένας αγώνας ενάντια στις κυβερνήσεις και τα κόμματα που το υπηρετούν, ένας αγώνας για την ενότητα της εργατικής τάξης πέρα από εθνικούς και φυλετικούς διαχωρισμούς, ένας αγώνας ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Σε αυτόν τον αγώνα, ο ελληνικός λαός δεν θα συναντήσει ποτέ κανένα φασίστα, κανέναν Τζιτζικώστα και κανένα Φράγκο – παρά μόνο απέναντί του.

Εχθροί μας ο ελληνικός εθνικισμός, η κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ

Γι’ αυτό υποστηρίζουμε ότι ο ελληνικός εθνικισμός αποτελεί κίνδυνο για τον ίδιο τον ελληνικό λαό. Γιατί μας καλεί, μπροστά σε έναν φανταστικό εξωτερικό εχθρό, να συνταχθούμε στο ίδιο στρατόπεδο με τους πραγματικούς εχθρούς των εργαζομένων: τα κόμματα του «ΝΑΙ», το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., το κεφάλαιο και το στρατό. Ο εθνικισμός αποπροσανατολίζει τους εργαζόμενους από τις πραγματικές μάχες που έχουν να δώσουν μέσα στην ίδια τους τη χώρα, για δουλειά και αξιοπρέπεια. Γι’ αυτό και παραμένει αντικειμενικά χρήσιμος για κάθε κυβέρνηση που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όπως η σημερινή -η οποία άλλωστε συμμερίζεται και ανατροφοδοτεί τις «εθνικές» θέσεις. Μια κυβέρνηση που έχει ιστορικές ευθύνες για την απογοήτευση που έσπειρε στο λαό, προσφέροντας το γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη του ακροδεξιού εθνικισμού.

Ο εθνικισμός επίσης μας στοιχίζει ακριβά: την ώρα η μνημονιακή ληστεία των εργαζόμενων εντείνεται, η μόνη δαπάνη που καμία κυβέρνηση δεν τσιγκουνεύεται -αυτής του ΣΥΡΙΖΑ μη εξαιρουμένης- είναι οι δαπάνες για τους τερατώδεις εξοπλισμούς που μας πουλάνε οι «φίλοι» Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, για το χάιδεμα των «ένστολων» και των ειδικών μισθολογίων τους και γενικά για τη συντήρηση ενός τεράστιου μιλιταριστικού μηχανισμού, ο οποίος βρίσκεται πάντα στη διάθεση του ΝΑΤΟ.

Πίσω από τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ οχυρώνεται άλλωστε και σήμερα το ελληνικό κράτος για να επιβάλλει τις αξιώσεις του για το όνομα της Μακεδονίας, μέσω της απειλής χρήσης βέτο. Αποδεικνύει έτσι ξανά ότι το ΝΑΤΟ κι η Ε.Ε. αποτελούν πάντα τα τελευταία οχυρά του ελληνικού αστισμού και του ελληνικού εθνικισμού. Για εμάς βέβαια, με όποιο όνομα και να γίνει, η είσοδος μίας ακόμα βαλκανικής χώρας στο ΝΑΤΟ, ή αργότερα στην Ε.Ε., θα είναι μία αρνητική εξέλιξη, πρώτα από όλα για τον ίδιο το μακεδονικό λαό αλλά και για όλους τους λαούς της περιοχής. Το ΝΑΤΟ δεν είναι ένας οργανισμός ασφάλειας και σταθερότητας, αλλά ένας επιθετικός, ιμπεριαλιστικός μηχανισμός που πρακτορεύει, με το όπλο στο χέρι, τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των μεγάλων δυτικών δυνάμεων. Δύο δεκαετίες μετά τη φονική επιδρομή στη Σερβία, η επέκταση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια δεν μπορεί παρά να προκαλέσει όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, να ανοίξει παράθυρα νέων επεμβάσεων, να εντείνει την καταστολή των προσφύγων: όπως συμβαίνει σε κάθε γωνιά του πλανήτη που μπαίνει στο στόχαστρο της ευρωατλαντικής συμμαχίας.

Και τέλος, για να μην ξεχνάμε την πραγματική ιστορία μας, ας θυμηθούμε τι συνέβη κάθε φορά που κυριάρχησε ο εθνικισμός κι η εθνικοφροσύνη: ας θυμηθούμε τη «Μεγάλη Ιδέα» και τη μικρασιατική εκστρατεία, το σφαγείο των παγκόσμιων πολέμων, τη μεταπολεμική «δημοκρατία» της εθνικόφρονας δεξιάς ή τη Δικτατορία των Φράγκων, το -ελληνικό- πραξικόπημα και την -τουρκική- εισβολή στην Κύπρο. Ελπίζουμε ότι ο λαός μας δεν τα ξεχνά όλα αυτά. Όπως κι ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ τι έκαναν οι κομμουνιστές και τι έκαναν οι αστοί εθνικιστές όταν είχαμε απέναντί μας έναν πραγματικό εχθρό: οι πρώτοι πολεμούσαν με το όπλο στο χέρι για την ελευθερία και οι δεύτεροι την έκαναν για Κάιρο, ή φόρεσαν κουκούλα για να συνεργαστούν με τον κατακτητή.

Για όλους αυτούς τους λόγους, όλοι και όλες εμείς που ανήκουμε στην αριστερά και τα κοινωνικά κινήματα δεν θα πουλήσουμε την ψυχή μας στο διάβολο για να πλασαριστούμε καλύτερα στον εθνικό κορμό. Θα σταθούμε ανυποχώρητα απέναντι στο εθνικιστικό μπλοκ, όπως ανυποχώρητα στεκόμαστε απέναντι στην κυβέρνηση, απέναντι στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το καλό και το δίκιο, για τα πραγματικά συμφέροντα των καταπιεσμένων και των φτωχών, για την ενότητα των εργαζομένων όλων των χωρών, για ειρήνη, δουλειά, δικαιώματα, δημοκρατία, αξιοπρέπεια.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή, Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση, Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση, Αριστερή Συσπείρωση, Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Δικτύωση Ριζοσπαστικής Αριστεράς, Νέο Αριστερό Ρεύμα για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Ξεκίνημα – Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση, Οργάνωση Νεολαίας Ριζοσπαστικής Αριστεράς – Ανασύνθεση, Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα

Αρέσει σε %d bloggers: