Στηρίζουμε την απεργία και τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στις ΜΚΟ ενάντια εξώσεις των προσφύγων!

Περίπου ένα μήνα πριν, έγινε γνωστή η αιφνιδιαστική απόφαση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής για το σταδιακό τερματισμό της φιλοξενίας και της οικονομικής υποστήριξης προσφύγων που έχουν λάβει θετική απάντηση στο αίτημα ασύλου, ξεκινώντας από όσες και όσους αναγνωρίστηκαν ως πρόσφυγες πριν την 31η Ιουλίου του 2017. Παρόμοιες αποφάσεις είχαν ανακοινωθεί στο παρελθόν και αποδείχτηκε ότι ήταν αδύνατο να εφαρμοστούν. Αυτή τη φορά, όμως, το Υπουργείο σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες, ο ΔΟΜ, οι Δήμοι και οι ΜΚΟ φαίνονται αποφασισμένοι να εξωθήσουν εκατοντάδες πρόσφυγες σε κατάσταση άστεγου και ανέχεια, αναγκάζοντάς τους να εγκαταλείψουν τα διαμερίσματα ή τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που έχουν εναποθέσει τους πρόσφυγες, στα οποία διαμένουν έως τις 31/3/2019.

Πρόσφυγες και μετανάστες που εγκλωβίστηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα στα κέντρα συγκέντρωσης και φυλάκισης που δημιουργήθηκαν μετά τη συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας, δηλαδή άθλια κέντρα κράτησης, χώροι άσκησης κρατικής και αστυνομικής αυθαιρεσίας. Οι λίγοι «τυχεροί» που κατάφεραν να «πληρούν τα κριτήρια ευαλωτότητας» για να μεταβούν στην ενδοχώρα και να μείνουν σε κάποιο διαμέρισμα με άλλους αιτούντες άσυλο ή σε κάποιο καμπ είναι αυτοί που απειλούνται τώρα με αποπομπή και καλούνται να αποχωρήσουν από τα σπίτια τους.

Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι να πετούν στο δρόμο οικογένειες προσφύγων, χωρίς καμία πρόβλεψη για το πώς θα ζήσουν, θα εργαστούν και κυρίως πώς θα ενταχθούν. Κανένα από τα μέχρι τώρα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας δεν έχει βάλει στο επίκεντρο την ενσωμάτωση αυτών των πληθυσμών, με μαθήματα ελληνικών, κοινωνικά κέντρα ένταξης και εργασίας. Τώρα έρχονται ως πολιτικοί φωστήρες να περιθωριοποιήσουν ένα ακόμα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που μένει στην πόλη, αφού τους πετά στο δρόμο χωρίς καμία πρόβλεψη, σε κοινωνία που απειλείται από την επέλαση της αύξησης των ενοικίων και των ξενοφοβικών πρακτικών, που φτάνουν ακόμα και σε άγριους ξυλοδαρμούς και δολοφονίες μεταναστών από τους νεοναζί και την αστυνομία.

Μην ξεχνάμε ότι «μεγάλες επενδυτικές» κινήσεις και εταιρείες που εμπλέκονται στη διαχείριση του στεγαστικού των προσφύγων δεν έχουν δημιουργηθεί με στόχο την αναβάθμιση των υπηρεσιών των Δήμων, αλλά τη μεγαλύτερη μοιρασιά των κερδών για τους επενδυτές και την ανακύκλωση της φτώχειας για τους από κάτω. Οι συγκεκριμένες εταιρείες μισθώνουν εργαζόμενες και εργαζόμενους με πενιχρούς μισθούς, στο πλαίσιο των ελαστικών σχέσεων εργασίας που κεφάλαιο- Ε.Ε και Κυβέρνηση θέλουν να εγκαθιδρύσουν.

Εργαζόμενοι/ες με ορισμένου χρόνου συμβάσεις, με ελάχιστα εργασιακά δικαιώματα και με το συνεχή φόβο της αποχώρησης από το πρόγραμμα (τυπικά πρόκειται για μη ανανέωση των συμβάσεων, αλλά ουσιαστικά πρόκειται για απολύσεις, χωρίς τα μισθολογικά βάρη που θα έπρεπε να επωμισθεί ο εργοδότης για κάθε εργαζόμενο).

Βλέπουμε ότι η ρατσιστική πολιτική ενάντια στους πρόσφυγες, δεν μπορεί να μην πηγαίνει χέρι-χέρι με την φτώχεια, την αυθαιρεσία και την τρομοκρατία εις βάρος των ντόπιων εργαζομένων.

Θα πάρουν την απάντηση που τους αναλογεί. Θα μας βρουν μπροστά τους απέναντι σε κάθε ρατσιστική πολιτική και εργοδοτική αυθαιρεσία!

Διεκδικούμε:

  • Να μην εφαρμοστεί η απαράδεκτη απόφαση που κάνει τους πρόσφυγες άστεγους-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ
  • Προγράμματα κοινωνικής κατοικίαςγια άστεγους, άνεργους, ημιαπασχολούμενους, ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (κακοποιημένα παιδιά και γυναίκες), πρόσφυγες και μετανάστες, με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και φροντίδας και ειδικευμένο προσωπικό υποστήριξης.
  • Απαλλοτρίωση κενών και αχρησιμοποίητων κατοικιών και ανάλογων χώρων για την άμεση στέγαση άστεγων.
  • Εφαρμογή των κλαδικών ΣΣΕ για ΟΛΟΥΣ,ανεξάρτητα από τρόπο πρόσληψης και είδος σύμβασης (κοινωφελή, Δ.Π.Υ., 8μηνα κλπ.). Ίση αμοιβή για ίδια δουλειά.
  • Καμία απόλυση των συμβασιούχων-μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου. Καμιά στοχοποίηση εργαζόμενων

Συμμετέχουμε στην απεργιακή συγκέντρωση την Τρίτη 16/4 στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης  στις 12μ

Advertisements

Ο εγκλωβισμός προσφύγων σε Διαβατά-Σταθμό Λαρίσης έδειξε το αδιέξοδο και τη βαρβαρότητα της αντιπροσφυγικής πολιτικής κυβέρνησης και ΕΕ

Όσα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες με τον εγκλωβισμό των προσφύγων, ανάμεσά τους και πολλών παιδιών και ηλικιωμένων, στα Διαβατά, αλλά και στο Σταθμό Λαρίσης στην Αθήνα, με την ακύρωση δρομολογίων μετά από συνεργασία ΤΡΕΝΟΣΕ και αρμόδιων Υπουργείων για να μη μετακινηθούν προς τα σύνορα πρόσφυγες στη Βόρεια Ελλάδα, κατέδειξαν για άλλη μια φορά τα αδιέξοδα της απάνθρωπης αντιπροσφυγικής πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Μιας πολιτικής που είναι ευθυγραμμισμένη με τις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο προσφυγικό, με τα κλειστά σύνορα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις επαναπροωθήσεις. Αυτή η πολιτική είναι αποτυπωμένη στη Συμφωνία Τουρκίας-ΕΕ. Η αστυνομική βία από δυνάμεις ΜΑΤ και ΟΠΚΕ, η κρατική καταστολή, οι διώξεις και καταδίκες ανθρώπων που ζητάνε απλά αναγνώριση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, υπογραμμίζει τη βαρβαρότητα της πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ-ΕΕ.

Τα γεγονότα αυτά, οι απαγορεύσεις και η ωμή βία, αποτελούν κλιμάκωση μιας συνολικότερης επίθεσης στους πρόσφυγες. Αυτή η εξέλιξη γίνεται επικίνδυνη καθώς προωθείται στην ελληνική κοινωνία η εθνικιστική – ρατσιστική ρητορεία που έχει ήδη μεταφραστεί σε επιθέσεις φασιστικών ομάδων σε ομάδες προσφύγων στα Βίλια και στην Κόνιτσα, αλλά και σε ένα διαρκές κλίμα απειλής σε βάρος τους, κυρίως στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Λάδι στη φωτιά της εθνικιστικής έξαρσης στα νησιά ρίχνει και το τουριστικό κεφάλαιο, το οποίο με αιχμή του δόρατος τη Χρυσή Αυγή και άλλες φασιστικές ομάδες και την πολιτική κάλυψη των δημοτικών αρχών ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ, κερδοφορεί στις πλάτες των κατατρεγμένων. Οι άθλιες εικόνες κρατικής βίας των τελευταίων ημερών στο Σταθμό Λαρίσης, αλλά και στα Διαβατά, τα κρούσματα φασιστικής βίας έρχονται μετά την άνευ σχεδιασμού μετακίνηση προσφύγων από τη νησιωτική Ελλάδα και επαρχία σε μεγάλα αστικά κέντρα. Παραπέρα η πρόσφατη απόφαση του Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής να οδηγήσει σε έξωση από τα καταλύματα στα όποια έμεναν μέχρι πρόσφατα πολλούς αναγνωρισμένους πρόσφυγες έχει επιδεινώσει την κατάσταση.

Στην υλοποίηση της αντιπροσφυγικής πολιτικής ρόλο έχει μαζί με τις ΜΚΟ και το τοπικό κράτος. Οι οδηγίες του Υπουργείου αφορούν και τους δήμους, με αποτέλεσμα η ευθύνη της μηδενικής πρόβλεψης για τη στέγαση, την ένταξη και το μέλλον αυτών των ανθρώπων να βαραίνει και τους εκφραστές του τοπικού κράτους: καμία μέριμνα για το αναφαίρετο δικαίωμα όλων των ανήλικων στην εκπαίδευση, καμία δομή πρόνοιας και ανάπτυξης για τους ανθρώπους αυτούς στο νέο περιβάλλον στο οποίο καλούνται να ζήσουν, καμία αξιοποίηση κτιριακού δυναμικού των δήμων για να στεγάζονται. Μόνο ανανεώσεις τρίμηνων «συμβάσεων» ανακούφισης και επιβίωσης στις χειρότερες δυνατές συνθήκες, με επιδοτήσεις της ΕΕ, που υλοποιούνται από μεσάζοντες και ΜΚΟ και αυτό πλέον κατά περιπτώσεις. Αλλά και διαμονή σε σκηνές σε καμπ, δομές δηλαδή που παραπέμπουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Από την πλευράς μας, καταγγέλλουμε στο σύνολό της την πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ απέναντι στους πρόσφυγες, γνωρίζοντας ότι οι διακηρύξεις για «εθνικές στρατηγικές ένταξης» θα είναι μία από τα ίδια με τα παραπάνω, αλλά και το τοπικό κράτος σε επίπεδο περιφέρειας και δημοτικών αρχών που νίπτουν τας χείρας τους για αναφαίρετα δικαιώματα αυτών των ανθρώπων, ενώ όταν δεν κάνουν φιλανθρωπία με χαρακτήρα δημοσίων σχέσεων, ενισχύουν τον κοινωνικό αυτοματισμό και δίνοντας διαρκώς πατήματα στην εθνικιστική και φασιστική ρητορική.

Υπογραμμίζουμε το γεγονός ότι οι πρόσφυγες είναι θύματα πολεμικών συγκρούσεων και αυταρχικών καθεστώτων, που είναι τα αποτελέσματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην ευρύτερη περιοχή. Καταγγέλλουμε τον εγκληματικό ρόλο του ιμπεριαλισμού, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των ανταγωνιστών τους. Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που δένει στενά τη χώρα στην ιμπεριαλιστική μηχανή του πολέμου, υπέρ των συμφερόντων της άρχουσας τάξης, κατά της Ειρήνης και των λαών. Στην Κ. Μακεδονία έχουμε μνήμες από τις προσφυγικές ρίζες πολλών από εμάς. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε ότι όσοι σήμερα αντιπαραθέτουν το ρατσισμό στην αλληλεγγύη σε φτωχούς και κατατρεγμένους, βουλώνουν το στόμα τους για το ρόλο ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και μιλάνε την ίδια γλώσσα με αυτούς που βρίζανε και περιθωριοποιούσαν τους πρόσφυγες προγόνους μας.

Απαιτούμε και καλούμε σε αγώνα για

  • Να ανατραπεί το πλαίσιο της αντιπροσφυγικής πολιτικής κυβέρνησης, ΕΕ, τοπικού κράτους
  • Να σταματήσει η καταστολή των προσφύγων. Ανοιχτά σύνορα και πόλεις για τους πρόσφυγες.
  • Άμεση κατάργηση της συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας και κάθε διμερούς συμφωνίας επαναπροώθησης που στερεί το δικαίωμα των προσφύγων στο άσυλο.
  • Άσυλο και πλήρη δικαιώματα για όλους τους πρόσφυγες.
  • Να καταργηθούν τα στρατόπεδα προσφύγων, να στεγαστούν οι πρόσφυγες εντός του αστικού ιστού. Να διατεθούν κτίρια από το κτιριακό δυναμικό του δήμου για την εγκατάστασή τους.
  • Όλα τα προσφυγόπουλα στα σχολεία στην πρωινή ζώνη, τμήματα υποδοχής και διορισμοί εκπαιδευτικών.
  • Διερμηνείς σε όλες τις υπηρεσίες του Δήμου και του κράτους, τα νοσοκομεία, τα υπουργεία.
  • Αναγνώριση των κοινωνικών δικαιωμάτων και πολιτικών ελευθεριών στους πρόσφυγες.

Διαδήλωση για το κλείσιμο των κέντρων «φιλοξενίας» προσφύγων, Σαβ. 18/2, 1μμ

18febdemov1-4-4

Ούτε κέντρα κράτησης, ούτε «ανοιχτής φιλοξενίας»

Σχεδόν ένα χρόνο μετά την έναρξη της λειτουργίας τους, έχει αποδειχτεί εκ των πραγμάτων ότι τα κέντρα «προσωρινής φιλοξενίας» των προσφύγων αποτελούν χώρους εκτοπισμού από την κοινωνία, την πόλη και τη ζωή της, ότι είναι μέρος του μηχανισμού αποκλεισμού από τα δικαιώματα, ότι, παρά τον φαινομενικά «ανοιχτό» χαρακτήρα τους, συνιστούν τελικά δομές  εγκλεισμού όπου καταστέλλεται κάθε διάθεση και απόπειρα αντίστασης. Από τον πόλεμο, τη φτώχεια και τα απολυταρχικά καθεστώτα λοιπόν, στην ευρωπαϊκή “φιλοξενία” του αποκλεισμού και εγκλεισμού.

Όλα αυτά βγήκαν στο προσκήνιο με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο το προηγούμενο διάστημα, οπότε και οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είχαν να αντιμετωπίσουν  επιπλέον την παγωνιά και το χιόνι.  Ενώ οι κρατικές αρχές αδιαφορούσαν για την μετακίνηση τους σε θερμαινόμενους και αξιοπρεπείς χώρους διαβίωσης, παράλληλα συνέχιζαν την απαγόρευση της εισόδου σε αυτούς τους χώρους σε κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις/ συλλογικότητες. Με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να αποκόψουν πλήρως τους πρόσφυγες από το κίνημα αλληλεγγύης, ποινικοποιώντας το, μιλώντας με χυδαιότητα για “υποκινητές των αγώνων”, ενώ από την άλλη εξασφαλίζουν ότι η κριτική και η καταγγελία δε θα λερώσει το παραμύθι των «πεντάστερων ξενοδοχείων», όπως συχνά τα έχουν ονομάσει κρατικοί λειτουργοί και κυβέρνηση. Έτσι τα κέντρα «φιλοξενίας» έχουν μετατραπεί σε κέντρα κράτησης με σημαντικές ευθύνες να βαραίνουν τις ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στους χώρους. Οι ΜΚΟ έχουν αναλάβει –σίγουρα όχι ανιδιοτελώς-  το ρόλο του «αστυφύλακα» των camps, ενώ το κράτος ενισχύει αυτή τη συνθήκη μεταφέροντας σε τέτοιες οργανώσεις τις ευθύνες του για τη διαμόρφωση συνθηκών (αξιοπρεπούς) διαβίωσης στους πρόσφυγες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: