Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοι

Του Αλέξανδρου Καπακτσή

Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοιΣτο Άδενδρο η γη είναι επίπεδη. Αν βρεις σημείο με ύψος πάνω από ένα μέτρο είναι σίγουρο ότι είναι ανθρώπινη κατασκευή. Τέσσερα ποτάμια στην ευρύτερη περιοχή έκαναν καλά τη δουλειά τους. Τη μετέτρεψαν σε ένα τεράστιο αεροδρόμιο όπου υπάρχουν οι συνθήκες για να αναπτυχθούν εξίσου τεράστιες ταχύτητες.

Στο Άδενδρο ξέρουν από σιδηροδρομικά και άλλα δυστυχήματα. Επί δεκαετίες οι ανισόπεδες διαβάσεις του τρένου θέριζαν κόσμο. Και αν σώθηκαν ακόμη περισσότεροι «από θαύμα» ήταν γιατί τα θαύματα ήταν πολλά και πολλοί είχαν τον δικό τους Άγιο να τους φυλάει ή είχαν τύχη βουνό. Μπορεί να μην υπήρχε τζόκερ για να το κερδίσουν, κέρδιζαν όμως το υπόλοιπο της ζωής τους. Αμέτρητες οι ιστορίες τραγωδίας που ενίοτε μετατρέπονταν, της τύχης συμβοηθούσης, σε κωμωδία.

Στο Άδενδρο, μετά από τον εκσυγχρονισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας «που έφερε το τρένο» ήρθε κάποτε και ο εκσυγχρονισμός του Πασόκ και του Σημίτη. Έτσι, η μοναδική σιδηροδρομική γραμμή 35-40 χιλιομέτρων διπλής κατεύθυνσης της χώρας, που περνάει από το χωριό, δέχθηκε την περιποίηση του εκσυγχρονισμού του ΟΣΕ. Από τα αμέτρητα δις που διατέθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου ένα μέρος διατέθηκε και εδώ. Πανηγύρι οι εθνικοί προμηθευτές και οι πάσης φύσεως εργολάβοι. Ηλεκτροκίνηση για υψηλές και οικολογικές μεταφορές, αποκλεισμός της γραμμής για να μην τη διαβαίνουν ζώα και άνθρωποι, κλείσιμο των διαβάσεων και ανισόπεδοι κόμβοι (σε λάθος σημείο ώστε να αποκλειστεί το χωριό αλλά δεν παίζει εδώ ρόλο, απλώς το αναφέρουμε), κατασκευαστικά λάθη ώστε τα υπεδάφια ύδατα να ανέβουν στο ένα μέτρο και με τις βροχές να κινδυνεύουν να βγουν τα σκατά από τους βόθρους στους δρόμους. Φουτουριστικές προσθήκες στον σιδηροδρομικό σταθμό για να μην περνάνε τις γραμμές οι επιβάτες αλλά να περνάνε από πάνω με γέφυρες, με πολλές σκάλες, το ασανσέρ άλλοτε να δουλεύει και άλλοτε όχι, τα πόδια πιο σίγουρα και ας σέρνονται από την κούραση της δουλειάς. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης : Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων πίσω από το τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης

Αγανάκτηση προκαλεί το τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης το Σάββατο 13/5 που έχει κόστισε 3 νεκρούς μέχρι στιγμής και αρκετούς τραυματίες, πέρα από τις σημαντικές υλικές ζημιές. Η αγανάκτηση προέρχεται από το γεγονός ότι η ζωή και το ασφαλές ταξίδι των επιβατών και του προσωπικού περιφρονούνται από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που απαξίωνε τον ΟΣΕ για χρόνια και κορυφώθηκε με το ξεπούλημα στην ιταλική Ferrovie Dello Stato Italiane S.p.A σαν αποτέλεσμα του 3ου μνημονίου. Αυτή η πολιτική είχε σαν βασικά εργαλεία την υποχρηματοδότηση, τη μεθοδευμένη υποστελέχωση με μετατάξεις ειδικευμένου προσωπικού και μηδενικές προσλήψεις, την παράδοση λειτουργιών του ΟΣΕ σε εργολάβους και ιδιώτες, τη λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Τσαλαπατήθηκε το δικαίωμα στη μετακίνηση με ασφαλείς, οικονομικές σιδηροδρομικές συγκοινωνίες που σέβονται τα δικαιώματα εργαζομένων και το περιβάλλον. Θα μπορούσε να το προσφέρει ο ΟΣΕ που είναι δημιούργημα της δουλειάς των εργαζομένων και της χρηματοδότησης από το υστέρημα του λαού. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όμως επέλεξαν να τον απαξιώσουν για να στηρίξουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών συμφερόντων στις μαζικές συγκοινωνίες (ΚΤΕΛ, αεροπορικές εταιρίες) και να προωθήσουν την ιδιωτικοποίηση, ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ολοκλήρωσε το έγκλημα πουλώντας τον και μάλιστα πολύ φτηνά, αφού όλοι μαζί έριξαν πρώτα την αξία του. Και ως συνήθως οι «επενδυτές» έρχονται να αρμέξουν το κοινό που έχει ανάγκη τις συγκοινωνίες και δεν βάζουν δεκάρα για συντήρηση, υποδομές και δίκτυα.

Είναι λαϊκή απαίτηση να μην υπάρξει συγκάλυψη στα αίτια του τραγικού ατυχήματος. Να αποδοθούν ευθύνες, να μην στοχοποιηθεί το προσωπικό και να δοθούν αποζημιώσεις στους συγγενείς των θυμάτων, τους τραυματίες και όσους υπέστησαν υλικές ζημιές.

Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων φέρνει αύξηση των ατυχημάτων σε σημείο που παύει το τρένο να είναι ένα ασφαλές και φιλικό για το περιβάλλον μέσο μεταφοράς.

Για να μη συνεχιστεί ο καταστροφικός κατήφορος είναι ανάγκη η άμεση εθνικοποίηση του ΟΣΕ και η ενοποίηση όλων των σχετικών εταιριών και φορέων σε μια δημόσια υπηρεσία σιδηροδρόμων, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Με αξιοποίηση των υποδομών και του προσωπικού, με προσλήψεις για να καλυφτούν οι επείγουσες ανάγκες και στόχο να εξασφαλίσει φτηνές, ασφαλείς σιδηροδρομικές μεταφορές, με σεβασμό στα δικαιώματα των εργαζομένων και το περιβάλλον.

Δήλωση για τη στάση της Ανταρσίας στην Κ. Μακεδονία – Αντικαπιταλιστική Αριστερά στις διαδικασίες ανάδειξης των οργάνων διοίκησης της Περιφέρειας

 

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΚΜ ΤΕΛΙΚΟ ΜΙΚΡΟΤην Κυριακή 5/3/2017 εκλέγεται, μετά από θητεία 2 μισή χρόνων, το νέο προεδρείο του Περιφερειακού Συμβουλίου και η οικονομική επιτροπή και τη Δευτέρα 6/3 η Μητροπολιτική Επιτροπή Θεσσαλονίκης.

Για τα ζητήματα των εκλογικών διαδικασιών η στάση μας καθορίζεται από τη θέση μας πως τα συμβούλια των Περιφερειών υλοποιούν την πολιτική του κεντρικού κράτους, της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ. Η συμμετοχή των εκλεγμένων της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, σταθερά και αδιαπραγμάτευτα, γίνεται από θέσεις σύγκρουσης και ρήξης με το θεσμικό οικονομικό πλαίσιο λειτουργίας τους και τους σχεδιασμούς των περιφερειακών αρχών, γι’ αυτό και δεν μπαίνουμε στη διαδικασία συμμετοχής και νομιμοποίησης με τη δική μας ψήφο των «εκλογών» για αυτές τις θέσεις.

Η ορθότητα της θέσης αυτής επιβεβαιώθηκε και από τη λειτουργία του περιφερειακού συμβουλίου τα δυόμιση αυτά χρόνια, που ήταν τελείως αναντίστοιχη των μεγάλων αναγκών του κόσμου της εργασίας και των κατοίκων της Κ. Μακεδονίας.

Η στάση αυτή, όπως έχουμε τονίσει, επιβάλλεται από την πολιτική εκτίμηση των ορίων των συμβουλίων, τον τρόπο εκλογή τους (πλειοψηφικό σύστημα με το 60% των εδρών στην πλειοψηφία), αλλά και από:

1) Τον τρόπο λειτουργίας και συνεδριάσεων των συμβουλίων, όπως καθορίζεται από τον Καλλικράτη,  που είναι άκρως αντιδημοκρατικός.

2) Τη διαδικασία εκλογής σε αυτές τις θέσεις, που ο νόμος αυστηρά καθορίζει να είναι μη αντιπροσωπευτική.

3) Την αυθαίρετη αντιμετώπιση όλης της αντιπολίτευσης ως ενιαίο σώμα για την εκλογή των οργάνων διοίκησης.

Η  αντιδημοκρατική λειτουργία και τα αυθαίρετα και αυταρχικά πλαίσια εκλογής και λειτουργίας των οργάνων διοίκησης, φαίνονται και από τα παρακάτω:

  • Δεν επιτρέπεται να θέσει κάποιος υποψηφιότητα στην τελική διαδικασία εκλογής στο περιφερειακό συμβούλιο, αν δεν έχει υποδειχτεί ως υποψήφιος από τις ξεχωριστές συνεδριάσεις της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας.
  • Για την ανάδειξη των υποψηφίων της αντιπολίτευσης πρέπει να προηγηθεί ξεχωριστή κοινή συνεδρίαση και να έχει εκλέξει  πλειοψηφικά τους δικούς της υποψηφίους που θα θέσουν υποψηφιότητα για τις αντίστοιχες θέσεις στην ψηφοφορία όλου του συμβουλίου. Δηλαδή η αντιπολίτευση, ενώ αποτελείται από εντελώς διαφορετικές παρατάξεις, αν αποδεχθεί και συμμετάσχει σ’ αυτή τη διαδικασία στο περιφερειακό συμβούλιο της Κ. Μακεδονίας θα συνομιλήσει και θα συνδιαλλαγή με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής.

Συνεπώς, με βάση τις αρχές μας:

  • Δεν μπαίνουμε σε διαδικασία μοιράσματος θέσεων της μειοψηφίας και ανταλλαγής στήριξης ή ψήφων, για να εξασφαλίσουμε εκλογή σε αυτές τις επιτροπές ως μέλη τους και δεν αναγνωρίζουμε όλη τη διαδικασία, που δεν αντιστοιχεί καν στην ανάδειξη εκπροσώπων από την κατανομή των ποσοστών με απλή αναλογική.
  • Δε συμμετέχουμε στη διαδικασία ανάδειξης των υποψηφίων από ξεχωριστές διαδικασίες.
  • Στην τελική μυστική ψηφοφορία στο Περιφερειακό Συμβούλιο, με ενιαίο ψηφοδέλτιο με τα ονόματα των υποψηφίων, στην οποία πρέπει να συγκεντρώσουν την έγκριση της πλειοψηφίας του συμβουλίου δεν εγκρίνουμε με την ψήφο μας την ανάδειξη αυτών των οργάνων και δηλώνουμε αποχή.

Τέλος απαιτούμε από όλους την πλήρη πολιτική και πρακτική της απομόνωση-περιθωριοποίηση  της Χρυσής Αυγής και θέτουμε σοβαρό πολιτικό ζήτημα σ’ όλες τις δυνάμεις αν συνδιαλλαγούν ή επιτρέψουν τη συμμετοχή της στα όργανα διοίκησης ή σε επιτροπή

Εκ μέρους της  «Ανταρσίας στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά»

Θανάσης Αγαπητός

περιφερειακός σύμβουλος Κ. Μακεδονίας

 

Ανακοίνωση της Αγροτοδιατροφικής επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σχετικά με την εξέλιξη του αγώνα των αγροτών και το κλείσιμο των μπλόκων.

 Να συνεχίσουμε τον αγώνα,

για τη συγκρότηση αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής,

για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης

Αγρότισσες, αγρότες, κτηνοτρόφοι

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν ειλικρινέστατη σε όλες τις συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν με την «πανελλαδική επιτροπή των μπλόκων» και τα διάφορα «συντονιστικά» των αγροτών. «Κανένα αίτημα του κινήματος δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί γιατί είμαστε πιστοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην υλοποίηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, γιατί υποκλινόμαστε στη μηχανή του χρέους που καταβροχθίζει το πλούτο που παράγουμε, γιατί δεν παρεκκλίνουμε από τη «δημοσιονομική προσαρμογή» και τους «ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς», γιατί λατρεύουμε τους νόμους της αγοράς και των τραπεζών και γιατί βάζουμε πλάτη στις απαιτήσεις των επενδυτών με το μητρώο αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων που ψηφίσαμε πέρσι για τη συγκέντρωση γης και παραγωγής σε λίγα χέρια».

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι το λειψό πολιτικό περιεχόμενο των κινητοποιήσεων με τα αιτήματα επιβίωσης αποκομμένα από τη σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την συγκυβέρνηση σήμερα και όχι στο αόριστο μέλλον, καθιστούν τις κινητοποιήσεις εύκολα διαχειρίσιμες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η έκθεση του ΟΟΣΑ και η “αποκλειστικότητα” της Αυγής

του Γιώργου Καλημερίδη

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Στο κυριακάτικο φύλλο της Αυγής στις 12/2 έχουμε δημοσιευμένη, κατά αποκλειστικότητα, μια πρόγευση του τι θα περιλαμβάνει η περιβόητη επαναεπικύρωση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Αν και η εφημερίδα δεν μας ενημερώνει για την πηγή της, ο αναγνώστης αποκτά ωστόσο μια ουσιαστική ενημέρωση για τις πολιτικές και εκπαιδευτικές κατευθύνσεις των προτάσεων ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Θα ήταν ενδιαφέρον ασφαλώς να ενημερωθούν οι αναγνώστες της εφημερίδας για την ικανότητα του ιστορικού εντύπου της Αριστεράς να έχει μια τόσο διεισδυτική πρόσβαση στους μηχανισμούς ενός υπερεθνικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού, όπως ο ΟΟΣΑ (1).

Πριν προχωρήσουμε, όμως, στο περιεχόμενο των προτάσεων ΟΟΣΑ, όπως παρουσιάζονται στο συγκεκριμένο δημοσίευμα, το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί, με ασφάλεια, κάποιος να καταλήξει είναι ότι στην πράξη η αναθεώρηση της έκθεσης ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι εδώ και καιρό ήδη ολοκληρωμένη και γνωστή στην κυβέρνηση. Αυτό που απαιτείται είναι πλέον το πολιτικό αμπαλάρισμα και περιτύλιγμα της πρότασης, προκειμένου να δει και επίσημα το φως της δημοσιότητας. Η έκθεση, όπως θα δείξουμε και παρακάτω, περιλαμβάνει όλες τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές θέσεις του διεθνούς εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού και από πολλές απόψεις είναι πολύ πιο επιθετική και αντιεκπαιδευτική από αυτή του 2011, καθώς προχωρά στην πολύ πιο συγκεκριμένη εξειδίκευση των γενικών νεοφιλελεύθερων εκπαιδευτικών αρχών της προηγούμενης. Από αυτή την άποψη, το κύριο ζήτημα για την κυβέρνηση είναι το πώς θα δικαιολογήσει την έκθεση, παρά το πώς θα τοποθετηθεί πολιτικά απέναντι σε θέσεις που τις είναι ήδη εδώ και καιρό γνωστές.

Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση θα πρέπει να διευκρινίσει στον ελληνικό λαό και στην εκπαιδευτική κοινότητα γιατί δεσμεύτηκε στο Μνημόνιο 3 να ακολουθήσει τη γραμμή του ΟΟΣΑ για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, όταν ο ΟΟΣΑ δεν ανήκει στο κουαρτέτο των “δανειστών” και το πολιτικό περιεχόμενο των εκπαιδευτικών θέσεων του είναι γνωστό παγκοσμίως. Ιδιαίτερα το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και οι εκπαιδευτικοί του, οι οποίοι ήταν επικριτές της έκθεσης του 2011, θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι νεότερο περίμεναν από την επικαιροποίηση της αρχικής έκθεσης και αν πίστευαν πραγματικά ότι διαμέσου του ΟΟΣΑ θα ήταν εφικτό να διασφαλιστούν τα μορφωτικά δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Σε κάθε περίπτωση την αποκλειστικότητα της αποκάλυψης αυτή τη φορά δεν την κάνει κάποιο άλλο έντυπο, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα της διάψευσης, αλλά η ίδια η εφημερίδα της κυβέρνησης. Αυτό μας κάνει να υποθέσουμε, βάσιμα, ότι τα χρονικά περιθώρια για τους κυβερνώντες έχουν στενέψει απελπιστικά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Συλλαλητήριο 12/2, 5μμ, πλ. Αριστοτέλους: να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

"να πιάσουμε το νήμα" από τους λαϊκούς αγώνες του 2010-2012, να βροντοφωνάξουμε "ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ", να γίνει κυρίαρχο σ' όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα το σύνθημα "ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ".

«να πιάσουμε το νήμα» από τους λαϊκούς αγώνες του 2010-2012, να βροντοφωνάξουμε «ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ», να γίνει κυρίαρχο σ’ όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα το σύνθημα «ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ».

Συνέλευση των Κινημάτων (28 Γενάρη) – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συλλαλητήριο στις 12 Φλεβάρη, 5μμ, πλατεία Αριστοτέλους,

να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28/1 στην ΕΔΟΘ πολύ μαζική συνέλευση  σωματείων  εργαζόμενων και  συνταξιούχων, συνελεύσεων γειτονιάς, τοπικών κινήσεων, επιτροπών αγώνα, φοιτητικών συλλόγων και κοινωνικοπολιτικών συλλογικοτήτων μετά από κάλεσμα του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης. 

Στόχος της συνέλευσης ήταν η κοινή δράση όλων των αγωνιζόμενων εργατικών, τοπικών και νεολαιίστικων συλλογικοτήτων από κάθε χώρο δουλειάς και κάθε γειτονιά που με συντονισμένο αποφασιστικό κι ανυποχώρητο αγώνα, ξεπερνώντας λογικές αγώνων απλής διαμαρτυρίας, θα σχεδιάσουν και θα ξεδιπλώσουν στο επόμενο διάστημα αγώνες με όρους νίκης και ανατροπής της κοινωνικής βαρβαρότητας.

Δεκάδες αγωνιστές και αγωνίστριες μετέφεραν στην συνέλευση την εμπειρία αγώνων και εξέφρασαν την ανάγκη για συντονισμένο αγώνα για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά, για την κατοχύρωση για όλους όσους ζουν σ’ αυτήν τη χώρα (Ελλήνων, μεταναστών και προσφύγων) του δικαιώματος στη στέγη αλλά και όλα τα κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες, και την οριστική απαλλαγή από την κοινωνική βαρβαρότητα που επιβάλλουν στη ζωή μας η κυβέρνηση (και όλο το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ), η Ε.Ε. , το κεφάλαιο, τα μνημόνια, το χρέος.

Ο αγώνας για την υπεράσπιση της λαϊκής κατοικίας σε μια περίοδο ήττας για το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει μικρές νίκες και έχει γίνει άμμος στα γρανάζια του συστήματος, με δεδομένη τη σημασία πλειστηριασμών και κατασχέσεων για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Είναι ανάγκη των καιρών αυτό το πνεύμα του ανυποχώρητου αγώνα να περάσει σ’ όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Συζητήθηκε επίσης στην συνέλευση η πολιτική και κοινωνική συγκυρία με το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης που επιφυλάσσει νέα σκληρά μέτρα αλλά και πιθανά ένα νέο 4ο Μνημόνιο με δημοσιονομικό κόφτη παντού, νέα μείωση του αφορολόγητου, μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, νέα φοροεπιδρομή στα εισοδήματα, κατεδάφιση των όποιων ασφαλιστικών δικαιώματων απέμειναν, επέκταση της ελαστικής εργασίας και με νέες ακόμα πιο εκμεταλλευτικές μορφές – μαθητεία, απελευθέρωση των απολύσεων και κατάργηση των ΣΣΕ, περικοπές και αλλαγή του χαρακτήρα του επιδόματος ανεργίας, προετοιμασία χιλιάδων απολύσεων συμβασιούχων, επέκταση της εξαθλίωσης και της φτώχειας, νέες ιδιωτικοποιήσεις.

Κοινή συνισταμένη όλων όσων συμμετείχαν στην συνέλευση των κινημάτων ήταν πως απαιτείται ένας αγώνας από τα κάτω, όπου οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους, με μόνιμο συντονισμό  σε τακτική βάση, με βάση πάντα τη δημοκρατία των συνελεύσεων, που δεν θα θυμίζει τις κινητοποιήσεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, τους αγώνες με ημερομηνία λήξης, που είχαν ξεπουληθεί πριν ακόμη ξεκινήσουν ή τους αγώνες για «το μοίρασμα της φτώχειας μας».

Η Συνέλευση αποφάσισε: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία για τον Απολογισμό της Περιφέρειας. Τοποθέτηση του Θ. Αγαπητού στο Περιφερειακό Συμβούλιο (6.2.2017)

Η καταψήφιση του απολογισμού από την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία

Η καταψήφιση του απολογισμού από την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία

 Το 2016 ήταν μια ακόμη σκληρή χρονιά για τον ελληνικό λαό καθώς συνεχίστηκε η ακραία αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου – ξένου και εγχώριου – για να αφαιρέσουν εισόδημα, περιουσία και δικαιώματα από τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα.

Συνάδελφοι/ισσες, τι ακριβώς κάνουμε σήμερα συζητώντας τον απολογισμό του 2016; Εξετάζουμε  ποιες ήταν οι κοινωνικές ανάγκες και πως αυτές καλύφθηκαν; Εξετάζουμε πώς και αν καλύφθηκαν οι στοιχειώδεις όροι επιβίωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας σε μια περίοδο που τα κυβερνητικά φιρμάνια για φορολεηλασία, διακοπές ρεύματος, πλειστηριασμούς, παρακρατήσεις μισθών, τείνουν να γίνουν ο κανόνας για μια μεγάλη πλειοψηφία νοικοκυριών; Προφανώς και όχι.

Στην πραγματικότητα έχουμε απολογιστικές λογιστικές καταστάσεις που αποτυπώνουν συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη με βάση το σχεδιασμό και την υλοποίηση που υπέδειξαν οι κρατικές υπηρεσίες. Γι΄ αυτό ο απολογισμός έρχεται για ψήφιση χωρίς πολιτική εισήγηση, παρά μόνο την εισήγηση των αντιπεριφερειαρχών και των υπηρεσιακών παραγόντων. Ωστόσο η απουσία πολιτικής εισήγησης είναι πολιτική επιλογή της Περιφερειακής Αρχής. Σημαίνει συμφωνία και αποδοχή της βάρβαρης πολιτικής της λιτότητας, που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια όπως δείχνουν οι λογιστικές καταστάσεις των υπηρεσιών της Περιφέρειας.

Αυτά όμως που σήμερα  σφραγίζονται με τον απολογισμό είναι 2 πράγματα: Πρώτον, η απόλυτη αποδοχή, υπεράσπιση και αξιοποίηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής από την περιφερειακή αρχή, παρόλη την κατά καιρούς «φτηνή αντιπολίτευση» και το λανσάρισμα της «πολιτικής ανεξαρτησίας». Κοινώς, το μνημόνιο και η ΕΕ να είναι καλά.

Δεύτερον η επιχείρηση θεμελίωσης ενός τοπικού κράτους  που έχοντας μια πενιχρή κρατική χρηματοδότηση, περιορίζει και καταργεί όλα τα ψήγματα κοινωνικής πολιτικής και επιχειρηματικοποίειται  με ταχύτατους ρυθμούς (με κύρια συνδρομή του «Καλλικράτη» και του ΕΣΠΑ), προκειμένου να διευκολύνει τη δημιουργία «επενδυτικών παραδείσων-εργασιακών κολαστηρίων».

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος ουσιαστικός λόγος για τη σημερινή μας συνεδρίαση. Γιατί  επί της ουσίας μιλάμε για το πώς υλοποιήθηκε ο  Προϋπολογισμός του 2016 που όπως κάθε χρόνο έτσι και πέρσι ήταν μικρότερος. Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος στα σοβαρά ότι με τα ποσά που δίνονται μπορεί να στηριχτεί οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια; Μπορεί να υπάρξει λύση των μεγάλων κοινωνικών και λαϊκών προβλημάτων, να καταπολεμηθεί η φτώχεια και η ανεργία; Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από αυτόν.

Αν μπούμε στα “ψιλά γράμματα” θα βρούμε ψίχουλα, μικροποσά για την κοινωνική πολιτική, ενώ για τους ανέργους ανοίγονται “λαμπροί” δρόμοι για να γίνουν κοινωνικοί επιχειρηματίες, αυτή τη νέα απάτη της εποχής μας. Αντίθετα τα μισά έργα που έγιναν ήταν για μελέτη, κατασκευή και ανακατασκευή δρόμων λες και δεν υπάρχουν άλλες ανάγκες.

Ακόμη δεν μπορώ να μην αναφέρω και την απουσία οποιουδήποτε ίχνους δημοκρατικού προγραμματισμού. Δηλαδή να συζητήσουμε για το ποιες είναι οι ανάγκες, να τις ιεραρχήσουμε, να επιλεγούν σχέδια υλοποίησής τους και εν συνεχεία να κατανεμηθούν οι πόροι. Τώρα έχουν όλα αφεθεί στον “αυτόματο πιλότο” της αγοράς, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και πρυτανεύει η λογική της απορροφητικότητας από τα ΕΣΠΑ. Μπορεί σε μια περιοχή να υπάρχει επείγουσα ανάγκη για έργα υδροδότησης ή για βιολογικό καθαρισμό αλλά η Ε.Ε. μας χρηματοδοτεί να φτιάξουμε εργοστάσια βιομάζας. Και φτιάχνουμε εργοστάσια βιομάζας παριστάνοντας κιόλας ότι παράγουμε έργο και απορροφούμε πόρους.

Το θέμα βέβαια δεν είναι μόνο τι έχει μέσα ο απολογισμός, αλλά και τι δεν έχει. Κι ας μην πάμε στο τι θα έπρεπε να έχει, ας πάμε μόνο στο τι η κρίση και οι οικονομικές εξελίξεις επιβάλουν ως κοινωνικές δράσεις και έπρεπε στοιχειωδώς να πραγματοποιηθούν.

  1. Δράσεις Στέγασης και Επανένταξης Αστέγων. 2. Πρόγραμμα καταγραφής και στήριξης γυναικών σε περιπτώσεις κακοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού, 3. Πρόγραμμα Σίτισης μέσω Προγραμματικών Συμβάσεων με Δήμους, δομές Αλληλεγγύης, 4. Παροχή υπηρεσιών Υγείας σε ανασφάλιστους πολίτες και παιδιά μέσω Προγραμματικών Συμβάσεων με Νομικά Πρόσωπα, 5. Πρόγραμμα κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού», 6. Προγράμματα επανασύνδεση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού σε περιπτώσεις που έχουν διακοπεί λόγω φτώχειας.

Όλα αυτά δεν υπάρχουν στον  απολογισμό του 2016… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: