Περιοδεία της Ανταρσίας στη Κεντρική Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά στις υπηρεσίες του δήμου Κορδελιού-Ευόσμου

Τις υπηρεσίες του δήμου Κορδελιού-Ευόσμου επισκέφτηκε την Παρασκευή 19/4 κλιμάκιο υποψηφίων της Ανταρσίας στη Κεντρική Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά, με επικεφαλής τον υποψήφιο περιφερειάρχη Θανάση Αγαπητό.

Ο Θανάσης Αγαπητός ενημέρωσε για τις θέσεις της Ανταρσίας στην Κ. Μακεδονία- Αντικαπιταλιστική Αριστερά για το τοπικό κράτος των δήμων και των περιφερειών, καλώντας σε αγώνα για την ανατροπή του ασφυκτικού μνημονιακού πλαισίου των νόμων Καλλικράτης και Κλεισθένης, προκειμένου να υπερασπιστεί ο λαός τις κοινωνικές υπηρεσίες, τις θέσεις εργασίας και τις εργασιακές σχέσεις.

Αυτός ο αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι κομμάτι της γενικότερης πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία συναινεί και η περιφερειακή διοίκηση Τζιτζικώστα που εκπροσωπεί τη ΝΔ. Σε αυτή την κατεύθυνση η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά καταθέτει το πρόγραμμά της, με πυρήνα την απελευθέρωση από χρέος, μνημόνια, ευρώ και ΕΕ και παλεύει για την πλατιά λαϊκή κινητοποίηση με καρδιά ένα αναγεννημένο εργατικό κίνημα, τη δύναμη που μπορεί να υλοποιήσει αυτό το πρόγραμμα.

Advertisements

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προχωρά σε νέο ξεπούλημα του αιγιαλού και των παραλιών της χώρας!

Με νωπή ακόμα την εικόνα των κυβερνητικών ιθυνόντων να κάνουν μεγαλόστομες δηλώσεις μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι, η κυβέρνηση νομοθετεί νέο τερατούργημα. Με μια αιφνιδιαστική κίνηση τροποποιούνται σχεδόν όλα τα άρθρα του ισχύοντος Ν. 2971/2001, που ρυθμίζει το καθεστώς για τον αιγιαλό και την παραλία, με νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών που κατατέθηκε στις 5/4 στη Βουλή με τον άσχετο τίτλο «Ι. Κύρωση της Συμφωνίας για την Ασιατική Τράπεζα Υποδομών και Επενδύσεων, ΙΙ. Εναρμόνιση του Κώδικα Φ.Π.Α. με την Οδηγία (ΕΕ) 2016/1065, ΙΙΙ. Ενσωμάτωση των σημείων 1, 2, 4 και 5 του άρθρου 2 και των άρθρων 4, 6, 7 και 8 της Οδηγίας 1164/2016, IV. Τροποποίηση του ν. 2971/2001 και άλλες διατάξεις»).

Το νομοσχέδιο συζητιέται στην Επιτροπή της Βουλής, προκειμένου την ερχόμενη βδομάδα να πάρει το δρόμο για την Ολομέλεια. Είναι απίστευτη η σπουδή που επιδεικνύει ο ΣΥΡΙΖΑ για να περάσει ρυθμίσεις που δεν είχε τολμήσει να τις περάσει ούτε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου το 2014, λόγω της κατακραυγής που υπήρξε και του κινήματος που αναπτύχθηκε τότε για την προστασία των ακτών!

Μεταξύ άλλων, το νομοσχέδιο:

  • καθιστά πιο «ευέλικτο» τον ορισμό της ζώνης της παραλίας, επιτρέποντας πλάτος από 30 έως 50 μέτρα από τη γραμμή του αιγιαλού, από τα σταθερά 50 μέτρα που προβλέπει η ισχύουσα σήμερα νομοθεσία (με απλά λόγια: η περιοχή που είναι κοινόχρηστη και απαγορεύεται να χτιστεί θα μειωθεί στα 30 μ από τη θάλασσα)
  • επισπεύδει τις διαδικασίες καθορισμού της οριογραμμής του αιγιαλού σε όλη την επικράτεια της χώρας, αλλά και των διαδικασιών παραχώρησης εκτάσεων προς «αξιοποίηση για την ανάπτυξη της οικονομίας» (με απλά λόγια: καταπατήσεις αιγιαλών από ξενοδοχεία και «μεγάλες επενδύσεις»)
  • επιτρέπει, με μια απλή υπουργική απόφαση, την αθρόα τακτοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών αυθαίρετων επεμβάσεων στην παράκτια ζώνη (θυμάστε που θα… γκρέμιζαν τα αυθαίρετα στον αιγιαλό μετά τους νεκρούς στο Μάτι; Δεν πέρασε ούτε χρόνος για να το ξεχάσουν οι ίδιοι που εξήγγειλαν αυτά τα ψέματα).
  • διευκολύνει την εκχώρηση ακτών και οχθών ποταμών για έρευνες εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου (κατά τα άλλα οι κυβερνητικοί κόπτονται για την κλιματική αλλαγή!)
  • περιορίζει την πρόσβαση του κοινού στον παράκτιο και παρόχθιο χώρο (μιας και θα παραδοθεί στους ιδιώτες να βάζουν εισιτήριο)

Είναι σαφές πως αν οι ρυθμίσεις αυτές περάσουν, θα αποτελέσουν ένα ακόμη καταστρεπτικό χτύπημα στο περιβάλλον, ενώ θα υπονομευτεί ακόμη περισσότερο ο κοινόχρηστος χαρακτήρας της παράκτιας και παρόχθιας ζώνης, που παραδίδεται βορά στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Τέτοιος είναι ο προεκλογικός οίστρος του ΣΥΡΙΖΑ για ακόμη μεγαλύτερες παροχές στο κεφάλαιο, που υπό τον μανδύα της διευκόλυνσης της «εκτέλεσης έργων αναπτυξιακού χαρακτήρα», επαναφέρει το παλιό σχέδιο παραχώρησης των αιγιαλών, όπως το ζήταγε από το 2014 η Τρόικα!

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Οι φωτογραφικές ρυθμίσεις που σφραγίζουν όλες τις αγοραπωλησίες-σκάνδαλα της κυβέρνησης δεν δείχνουν παρά το αληθινό πρόσωπο της «ανάπτυξης» του Τσίπρα, όπως και παλαιότερα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Ήδη πολλές παραλίες της Χαλκιδικής και της Πιερίας είναι αποκλεισμένες για τους κατοίκους της κεντρικής Μακεδονίας από την καταπάτηση του αιγιαλού από μεγάλες “επενδύσεις” στον τομέα του τουρισμού και της εξόρυξης. Ευθύνη έχουν και οι περιφέρειες που προκρίνουν την “ανάπτυξη” με κάθε κόστος και κυρίως για τους ανθρώπους και το περιβάλλον. Ο λαός πρέπει να σταθεί εμπόδιο στα σχέδιά τους! Με νεύρο τα κινήματα που διεκδικούν ανθρώπινο περιβάλλον και ελεύθερους χώρους, να φτιαχτεί ένα ευρύ μέτωπο που θα βάλει φρένο στην λαίλαπα των ιδιωτικοποιήσεων. Κόντρα σε όσους θέλουν να μετατρέψουν σε αιώνιο πελάτη του κάθε επιχειρηματία έναν λαό που πλάι στις θάλασσες έχει μάθει να μεγαλώνει, να αγωνίζεται και να ονειρεύεται!

Οι παραλίες και οι θάλασσες ανήκουν σε όλο το λαό – Όχι στο νομοσχέδιο εκποίησής τους!

Θ. Αγαπητός: Ασυμβίβαστος αγώνας ενάντια στην καταστροφική επέλαση του κέρδους και της επιχειρηματικότητας ενάντια στο περιβάλλον και τον άνθρωπο

Το άρθρο βασίζεται στην τοποθέτηση του Θ. Αγαπητού στην εκδήλωση της Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά με θέμα «Αγώνας για Γη και Ελευθερία: Οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος από τη μανία του κέρδους και την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ» που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 14 Απρίλη στη Θεσσαλονίκη, στον Πολυχώρο Ένεκεν

 

Η Κ. Μακεδονία αποτελεί προνομιακό πεδίο δράσης του κεφαλαίου κι αυτό αποτυπώνεται σε όλες τις συσσωρευμένες πληγές της. Από την καταστροφή του περιβάλλοντος ως τη φτώχεια, από την ανεξέλεγκτη λειτουργία των μεταλλείων χρυσού στη Χαλκιδική, ως την εγκατάσταση του αγωγού ΤΑΠ και τη λειτουργία συμπιεστών στη πεδιάδα των Σερρών. Από τις επικίνδυνες βιομηχανίες ρύπανσης στη Δυτική Θεσσαλονίκη μέχρι την ανεξέλεγκτη τοποθέτηση ανεμογεννητριών στο Βέρμιο.

Οι πληγές είναι ορατές:

Στην τσιμεντοποίηση κάθε σπιθαμής γης σε όλη την Κ. Μακεδονία, που έχει άμεσες επιπτώσεις στα δάση, τις παραλίες, τα ρέματα, τη βιοποικιλότητα.

Στην παράδοση σταδιακά όλου του παραλιακού μετώπου, σύμφωνα και με τη νέα απαράδεκτη νομοθετική ρύθμιση στο κεφάλαιο, ιδίως μέσω των ιδιωτικοποιήσεων. Είναι σαφές πως αν οι ρυθμίσεις αυτές περάσουν, θα αποτελέσουν ένα ακόμη καταστρεπτικό χτύπημα στο περιβάλλον, ενώ θα υπονομευτεί ακόμη περισσότερο ο κοινόχρηστος χαρακτήρας της παράκτιας και παρόχθιας ζώνης, που παραδίδεται βορά στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Στην ταξική υποβάθμιση της Δυτικής Θεσσαλονίκης, με τις ανεξέλεγκτες ρυπογόνες βιομηχανικές χρήσεις. Η παρουσία ρυπογόνων μονάδων βαριάς βιομηχανίας, όπως τα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ και Μαμιδάκη και η τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ, σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή όπως η δυτική Θεσσαλονίκη, έχουν μετατρέψει σε χαβούζα τη δυτική Θεσσαλονίκη. Με αποτέλεσμα τα φαινόμενα έντονης δυσοσμίας, να έχουν αναστατώσει τη ζωή των κατοίκων στις λαϊκές γειτονιές.

Στη συνέχιση της ανοιχτής εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική από την Eldorado Gold που ανεξέλεγκτα συνεχίζει τις εργασίες της, αφανίζοντας το περιβάλλον, μολύνοντας με αρσενικό και κυάνιο τον υδροφόρο ορίζοντα, αποψιλώνοντας τα δάση, μολύνοντας τις θάλασσες και επιδεινώνοντας δραματικά τους όρους εργασίας και ζωής των κατοίκων της Χαλκιδικής κι όχι μόνο, αφού τα επικίνδυνα μικροσωματίδια του αέρα τα αναπνέουν  και οι κάτοικοι ευρύτερων περιοχών.

Στην υποβάθμιση  των πόλεων και την παράδοσή τους στην ανεξέλεγκτη δόμηση, με έλλειψη στοιχειωδών δημόσιων υποδομών (όπως η αποχέτευση!), με τον δραματικό περιορισμό της γεωργίας και της παραγωγικής χρήσης της γης και με τη μετατροπή μεγάλων περιοχών σε οικόπεδα.

Στην εμπορευματοποίηση κάθε ελεύθερου χώρου. Από τα πρώην στρατόπεδα μέχρι τα εναπομείναντα δάση – βουνά και παραλιακά μέτωπα. Ανεξέλεγκτα ιδιωτικά κεφάλαια διεκδικούν τον περιορισμό και την καταπάτηση των ελεύθερων χώρων, ή τη χρησιμοποίησή τους προς όφελος του κέρδους.

Στην εξαφάνιση της γειτονιάς με τις πολιτικές των «αναπλάσεων» και το AirBnB που μετατρέπουν ολόκληρες περιοχές των πόλεων σε νεκρές ζώνες, που απευθύνονται μόνο στους τουρίστες.

Για όλα τα παραπάνω, διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε:

Για ένα ανθρώπινο περιβάλλον. Για να προστατευθεί το φυσικό περιβάλλον και η δημόσια υγεία των πολιτών.

Παλεύουμε για να καταργηθούν όλοι οι μνημονιακοί, περιβαλλοντοκτόνοι και καταστροφικοί νόμοι και ρυθμίσεις.

  • Να προστατευτούν τα δάση, τα άλση, οι χώροι πρασίνου που έχουν απομείνει στον αστικό και περιαστικό ιστό των πόλεων και των παραλιών.
  • Μέτρα ασφαλείας, έλεγχοι και κονδύλια, για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Καμιά εμπορευματοποίηση και εντατική εκμετάλλευση της δημόσια γης. Προστασία της γεωργικής γης και της καλλιέργειας.
  • Να διαφυλαχθούν από κάθε είδους οικοδομικές και εμπορευματικές δραστηριότητες. Όχι σε επέκταση σχεδίων πόλης προς τα βουνά και τις παραλίες (ακόμα και για λεγόμενους «κοινωφελείς» σκοπούς).
  • Καμιά εμπορευματοποίηση των παραλιών, ελεύθερη πρόσβαση σ’ αυτές. Απομάκρυνση εγκαταστάσεων ιδιωτικών εταιρειών, στρατοπέδων, ΔΕΚΟ από τα δάση.
  • Να εφαρμοστεί αυστηρό πλαίσιο λειτουργίας και τακτικοί έλεγχοι για τους ρύπους και τα απόβλητα των εργοστασίων και τη διαχείρισή τους, με στόχο όχι την είσπραξη προστίμων, αλλά την εξαφάνιση των ρύπων.
  • Μέτρα ενάντια στα φαινόμενα του νέφους, της αιθαλομίχλης, της ρύπανσης των θαλασσών, των πηγών, των ποταμών.

Να περιοριστεί η χρήση των πεπερασμένων ενεργειακών πόρων (πετρέλαιο, λιθάνθρακας, αέριο) Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο υποψ. περιφερειάρχης της Ανταρσίας στην Κ. Μακεδονία Θ. Αγαπητός μιλάει στον Λ. Θεοδωρακίδη και τον Real FM 107.1

Ο Θανάσης Αγαπητός, υποψήφιος περιφερειάρχης της Ανταρσίας στην Κ. Μακεδονία μιλάει στον δημοσιογράφο Λάζαρο Θεοδωρακίδη και τον Real FM 107.1 (11/4/2019)

Εκδήλωση: Αγώνας για Γη και Ελευθερία: Οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος

εκδηλωσηπεριβαλλον(1)

εκδήλωση-συζήτηση

Αγώνας για Γη και Ελευθερία

Οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος από τη μανία του κέρδους και την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ

Κυριακή 14 Απρίλη

Πολυχώρος «Ένεκεν», Πρ. Κορομηλά 37, 11 πμ

Θα μιλήσουν:

  • Στέφανος Πράσσος, πρ. πρόεδρος Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια, υποψήφιος περιφερειάρχης με την ΑΡιστερή ΣΥμπόρευση για την Ανατροπή στη Δ. Μακεδονία (ΑΡ.ΣΥ)
  • Φραγκίσκος Ρηγόπουλος, μέλος του κινήματος ενάντια στις εξορύξεις στη Χαλκιδική
  • Ανέστης Στανίτσας, μέλος  Κίνηση Πολιτών αντι-ΤΑΡ Π.Ε. Σερρών
  • Κλεάνθης Χαϊδευτός, μέλος του Συντονισμού Συλλογικότητων Θεσσαλονίκης ενάντια στους Πλειστηριασμούς

Παρεμβαίνει ο Θανάσης Αγαπητός, υποψήφιος περιφερειάρχης της Ανταρσίας στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

Παρουσίαση της διακήρυξης της Ανταρσίας στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά στη Νάουσα (17/3)

Πραγματοποιήθηκε στη Νάουσα την Κυριακή 17/3 η πρώτη παρουσίαση στην Ημαθία της περιφερειακής παράταξης «Ανταρσία στην Κ.Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά».

Ο Λάζαρος Παπαχρυσοστομίδης αναφέρθηκε στα πρόσφατα παραδείγματα της κοινωνικής πραγματικότητας στο νομό. Στην πυρκαγιά σε παράπηγμα 86χρονου στη Νάουσα, στο κλείσιμο του εργοστασίου ζάχαρης στο Πλατύ, με τις επιπτώσεις σε εργάτες, αγρότες, οικονομία, στην κοροϊδία δωρεάς μιας τουρμπίνας από ΤΑΠ, την εξαθλίωση ανέργων, ασθενών, αγροτών και κτηνοτρόφων, καθώς και την οικολογική καταστροφή από ρύπανση στην «Τάφρο 66» και στο Βέρμιο από ανεμογεννήτριες. Κατέληξε λέγοντας «Τα εργοστάσια κουφάρια, τα χωράφια μπαταλούκια, η νεολαία άνεργη, ανίκανη να πραγματοποιήσει τα όνειρά της, σε μετανάστευση. Καταπίεση των εργαζομένων, οι δημόσιες-δημοτικές επιχειρήσεις σε απαξίωση, φόροι στα ύψη. Τα μεγάλα κόμματα αντιπαρέρχονται τα πραγματικά προβλήματα και καυγαδίζουν για το πώς θα τραγουδηθεί το «Μακεδονία ξακουστή»…».
Ο επικεφαλής της παράταξης Θανάσης Αγαπητός, όπως και ο Γιώργος Κρεασίδης αναφέρθηκαν στην άγρια καπιταλιστική επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι,την αποικιοποίηση της χώρας από Ε.Ε. και τρόικα καθώς και στους κινδύνους από την πρόσδεσή της στον ιμπεριαλισμό του ΝΑΤΟ. Στάθηκαν στο θέμα του εθνικισμού που απονεκρώνει τους ταξικούς αγώνες, την ίδια στιγμή που ο ελληνικός καπιταλισμός αλωνίζει στη Βόρεια Μακεδονία.
Στο θέμα των περιφερειακών εκλογών είπαν ότι οι παρατάξεις των κομμάτων εξουσίας υποτάσσονται στις ντιρεκτίβες της Ε.Ε.,ενώ με Κλεισθένη και Καλλικράτη η αυτοδιοίκηση υποδουλώνεται στην υπερεξουσία του «Παρατηρίου Αυτοδιοίκησης», δίχως περιθώρια φιλολαϊκής πολιτικής. Για την Κεντρική Μακεδονία ανάφεραν ότι ο σημερινός περιφερειάρχης Τζιτζικώστας ταυτίστηκε απόλυτα με την κυβέρνηση, αφού ακολουθούν την ίδια πολιτική.
Κλείνοντας οι ομιλητές κάλεσαν τους εργαζόμενους να υποστηρίξουν τον συνδυασμό της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς με κάθε τρόπο και να ξεκινήσουν αγώνες ρήξης και ανατροπής της σημερινής κατάστασης.

Κυβέρνηση-ΕΕ-τράπεζες βάζουν οριστικό λουκέτο στην ΕΒΖ

Κυβέρνηση-ΕΕ-τράπεζες βάζουν οριστικό λουκέτο στην ΕΒΖ

  • Αγώνας εργαζομένων και φτωχομεσαίας αγροτιάς για έξοδο από την ΕΕ
  • Οργάνωση της αγροτικής παραγωγής με βάση τις κοινωνικές ανάγκες

Η Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά καταγγέλλει τις μεθοδεύσεις που οδηγούν σε οριστικό λουκέτο οδεύει την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ). Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ο αν. υπουργός Οικονομίας Σ. Πιτσιόρλας προσπαθούν απλά να μεταθέσουν το κλείσιμο της ΕΒΖ μετά τις εκλογές με μοναδικό στόχο να παραμείνει σε υποτυπώδη λειτουργία το εργοστάσιο στο Πλατύ Ημαθίας. Η  υποβολή της αίτησης υπαγωγής της EBZ στο άρθρο 106Β του Πτωχευτικού Κώδικα, όπως έχει ήδη  συμφωνηθεί  με τον βασικό πιστωτή της εταιρείας, την Τράπεζα Πειραιώς απλά καθυστερεί ενώ η παραγωγή τεύτλων για άλλη μια χρονιά θα σαπίσει στα χωράφια. Τέλος εποχής λοιπόν για τη μεγαλύτερη εγχώρια καθετοποιημένη αγροτική βιομηχανία που στο απόγειό της είχε φτάσει να διαθέτει τέσσερα ζαχαρουργεία (Πλατύ Ημαθίας, Σέρρες, Ξάνθη, Ορεστιάδα), ένα εργοστάσιο επεξεργασίας σπόρων, τρία κέντρα διανομής, ακόμα και μονάδα ηλεκτρομηχανολογικών κατασκευών, ενώ το 2000 απέκτησε και δύο μονάδες στη Σερβία.

Στην περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας και τη Β. Ελλάδα η σταδιακή απαξίωση και η πορεία προς το λουκέτο της ΕΒΖ είχε σαν συνέπεια την ανεργία για εκατοντάδες εργαζόμενους και τη φτωχοποίηση χιλιάδων αγροτών. Αυτή η πολιτική που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις από την περίοδο που η Ελλάδα μπήκε στην ΕΕ –τότε ΕΟΚ- αποτυπώνει τις ολέθριες συνέπειες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Εφαρμόστηκαν  κατά γράμμα οι ντιρεκτίβες της ΚΑΠ, η πολιτική των ποσοστώσεων και η συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής με αποτέλεσμα να μπει ταφόπλακα στην παραγωγή και εμπορία λευκής κρυσταλλικής ζάχαρης  που βασιζόταν  στα άριστης ποιότητας ελληνικά ζαχαρότευτλα με υψηλή απόδοση ζάχαρης.

Το 1979, πριν την είσοδο στην ΕΕ, γινόταν μελέτες για την κατασκευή του έκτου της ζαχαρουργείου στα Τρικάλα, αλλά μερικά χρόνια αργότερα, η ΕΕ επέβαλε πόση ζάχαρη θα παράγει η Ελλάδα και πόσο θα περικόπτεται η επιδότηση όταν η αγροτική παραγωγή ζαχαρότευτλων υπερέβαινε τα όρια που είχε θέσει η ΕΕ. Η ΕΕ χαράζει την πολιτική με βάση τα συμφέροντα των πολυεθνικών και των μεγάλων εταιριών του αγροδιατροφικού τομέα, τσακίζοντας τη φτωχομεσαία αγροτιά και τους εργαζόμενους του κλάδου, περιφρονώντας τις διατροφικές ανάγκες της κοινωνίας.

Σημείο-σταθμός αυτής της αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ ήταν το 2006, όταν οι υπουργοί Γεωργίας ενέκριναν τη ριζική μεταρρύθμιση του τομέα ζάχαρης με απώτερο στόχο η καλλιέργεια να περιοριστεί ουσιαστικά στη λωρίδα Λονδίνου-Πράγας. Το διάστημα 2007-2008, στο πλαίσιο του προγράμματος αναδιάρθρωσης, οι κυβερνήσεις της ΝΔ αποποιήθηκαν το 50,01% της εθνικής της ποσόστωσης με αποτέλεσμα αυτή να ανέλθει συνολικά στους 158.702 τόνους από 317.502 που ήταν αρχικά. Αυτή την περίοδο, με αντάλλαγμα 87 εκατ. ευρώ, η χώρα μας από τα πέντε εργοστάσια ζάχαρης έκλεισε τα δύο (Λάρισα και Ξάνθη) με σκοπό δήθεν να μετατραπούν σε εργοστάσια παραγωγής βιοαιθανόλης. Συνέπεια όλων των παραπάνω ήταν 30.000 άνθρωποι στην βόρεια Ελλάδα, αγρότες, εργαζόμενοι κ.λπ, να πεταχτούν στο δρόμο αφού η καλλιέργεια από 400.000 στρέμματα το 2006 έπεσε στα 55. 000 στρέμματα.

Η ΕΕ κατάφερε τελικά να μετατρέψει την Ελλάδα μετατράπηκε σε χώρα εισαγωγέα ζάχαρης καθώς στην τελευταία δεκαετία τριπλασιάστηκε η αξία των εισαγωγών ζάχαρης! Ειδικότερα, από 51,3 εκατ. ευρώ εισαγωγών ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο ή από τεύτλα και ζαχαρόζη χημικά καθαρή το 2004, η χώρα μας έφθασε το 2017 να πληρώσει για εισαγωγές 168,4 εκατ. ευρώ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2012 που η εγχώρια παραγωγή δεν έπιασε καν τη μειωμένη τιμή ποσόστωσης (158.000 τόνοι), αφού καλλιεργήθηκαν λίγα στρέμματα, η παραγωγή στα εργοστάσια σταμάτησε. Έτσι, για την κάλυψη των αναγκών σε ζάχαρη έγινε συμφωνία ανάμεσα σε γερμανική εταιρεία, που εκείνη την περίοδο ήταν στους υποψήφιους αγοραστές, και την ΕΒΖ.

Τεράστιες είναι και οι ευθύνες της πολιτικής “σωτηρίας” του τραπεζικού τομέα. Η ΕΒΖ υποχρεωνόταν επί χρόνια να δανείζεται με ληστρικά επιτόκια που κυμαίνονταν από 9,5% το 2013, μέχρι 10% το 2012 και 12,45% το 2011  παρόλο που η πρώτη ήταν θυγατρική της δεύτερης! Το 2012 λόγω PSI, συνεχών απομειώσεων της αξίας των θυγατρικών κ.λπ. η ΑΤΕ θεωρήθηκε «μη βιώσιμη» και χαρίστηκε στην Τράπεζα Πειραιώς με εξευτελιστικό τίμημα 100 εκατ. ευρώ, όταν μόνο η ακίνητη περιουσία της ξεπερνούσε το 1 δισ. ευρώ.

Το παράδειγμα της βιομηχανίας ζάχαρης και της εγχώριας παραγωγής ζαχαρότευτλων αποδεικνύει με τον πιο δραματικό τρόπο την επιδείνωση της θέσης της πλειοψηφίας των αγροτών μετά την ένταξη στην ΕΕ. Η Ελλάδα μετατράπηκε από εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων σε εισαγωγέα, με το αγροτικό εμπορικό έλλειμμα να φθάνει τα 3,5- 4 δισ. ευρώ το χρόνο ξεπερνώντας, για πρώτη φορά, το σύνολο των ετήσιων «αγροτικών» επιδοτήσεων της ΕΕ. Το εμπορικό έλλειμμα αγροτικών προϊόντων το διάστημα 2000-2007 αυξήθηκε κατά 50%, ενώ το συνολικό εμπορικό έλλειμμα αυξήθηκε κατά 30%. Το έλλειμμα με την ΕΕ είναι μεγαλύτερο από ό,τι με όλες τις άλλες χώρες. Αυτά και μόνο τα στοιχεία αποδεικνύουν τον καταλυτικά αντιδραστικό ρόλο της ΕΕ και των πολυεθνικών της σε βάρος των φτωχομεσαίας αγροτιάς αλλά και των εργατών που έχασαν τη δουλειά τους όχι μόνο στην ΕΒΖ αλλά και σε τόσες άλλες επιχειρήσεις του αγροτοβιομηχανικού τομέα όλα αυτά τα χρόνια.

Η αποτίμηση της περίπου 40χρονης πορείας της αγροτικής παραγωγής εντός ΕΕ, με ευθύνη των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και των δεκανικιών τους, συμπυκνώνεται σε 3 σημεία:

-εκτινάχθηκαν οι εξαγορές και οι ιδιωτικοποιήσεις στην αγροτική βιομηχανία.

-η αγροτική γη και η παραγωγή συγκεντρώθηκε σε λίγα χέρια διαμέσου της αύξησης της άμεσης ιδιοκτησίας και κυρίως της ενοικίασης.

-μειώνεται ραγδαία ο αριθμός των μικροαγροτών. Το σύνολο των απασχολουμένων στον αγροτικό τομέα το 2010 ήταν περίπου 550.000 από 720.000 το 2000.

Η Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία καλεί τους εργαζόμενους και τη φτωχομεσαία αγροτιά να παλέψει για έξοδο από την ΕΕ και ανατροπή αυτής της πολιτικής. Παρότι οι δραματικές συνέπειες από την εφαρμογή της ΚΑΠ έχουν οδηγήσει τα πράγματα σε τραγικό σημείο, οι κυρίαρχοι κύκλοι και η ΕΕ προσπαθούν να μας πείσουν ότι το μόνο ρεαλιστικό και επιστημονικά εδραιωμένο μοντέλο αγροτικής παραγωγής είναι αυτό που εφαρμόζεται. Ωστόσο η ίδια η πραγματικότητα κάνει φανερό ότι η παραμονή στην ΕΕ ειδικά σήμερα, την περίοδο της πιο βαθιάς κρίσης του συστήματος, μόνο αίμα και δάκρυα έχει να δώσει για τους μικρούς αγρότες και τους εργαζόμενους συνολικά.

Η έξοδος από την ΕΕ, το ξήλωμα της ΚΑΠ και όλων των εφαρμοστικών νόμων και μέτρων των μνημονίων –με αποκορύφωμα το Μητρώο Αγροτών- που διώχνουν τον φτωχό αγρότη από τη γη που δουλεύει είναι αναγκαίος όρος για το άνοιγμα ενός άλλου δρόμου και για την αγροτική παραγωγή.

Με βασική πυξίδα, την οργάνωση της αγροτικής παραγωγής με κριτήριο τη διατροφή και την ένδυση των εργαζόμενων και όχι το κέρδος και τις εξαγωγές. Μια αγροτική παραγωγή βασισμένη μόνο στις εξαγωγές και το κέρδος οδηγεί σε πείνα και δυστυχία τους μικροαγρότες, σε καταστροφή πολλών αγροτικών προϊόντων και κλάδων αλλά και σε περιστασιακή ανάπτυξη άλλων, πάντα με γνώμονα το κέρδος και όχι τις κοινωνικές ανάγκες. Γι’ αυτό δεν αρκεί μόνο η απλή έξοδος από την ΟΝΕ, απαιτείται η ρήξη-έξοδος από τον «κορσέ» της ΕΕ και η διαμόρφωση ενός παραγωγικού ιστού όπου οι ανάγκες της κοινωνίας θα καθορίζουν το τι, πώς και πόσο θα παράγεται.

Αρέσει σε %d bloggers: