Η λεγόμενη «λευκή νύχτα» στη Βέροια χτυπάει τα εργασιακά δικαιώματα σε μια κοινωνία φτωχών που δεν μπορούν ψωνίσουν

 Η λεγόμενη «λευκή νύχτα» στη Βέροια χτυπάει τα εργασιακά δικαιώματα σε μια κοινωνία φτωχών που δεν μπορούν ψωνίσουν 

  • Δε μας λείπουν οι ώρες για να ψωνίσουμε, μας λείπουν τα φράγκα & οι ώρες για να ζήσουμε
  • H «λευκή νύχτα» των εμπορικών, ρίχνει το «μαύρο» στις ζωές των εργατών
Ψώνια τη Λευκή Νύχτα: Ο επόμενος που θα δουλεύει σαν σκλάβος θα είσαι εσύ!

Σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τη «λευκή νύχτα» στη Βέροια καλεί η Πρωτοβουλία για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας, την Πέμπτη 23/3, στις 8.30 μμ στην πλ. Δημαρχείου

Στον κόσμο των εμπορικών καταστημάτων και της βιτρίνας, που πίσω της κρύβεται ένα από τα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα (απολύσεις, μισθοί πείνας, απλήρωτη εργασία, ελαστικά ωράρια, δουλειά τις Κυριακές, εργοδοτική τρομοκρατία, ατομικές συμβάσεις), έρχεται και στη Βέροια μια νέα «φαεινή» ιδέα: Δουλειά μέχρι τα μεσάνυχτα στη φιέστα της «λευκής νύχτας», ενός ακόμα θεσμού μετά την κυριακάτικη εργασία και την κανιβαλική «Μαύρη Παρασκευή» (Black Friday), που διαλύει κάθε εργασιακό δικαίωμα για χάρη του καταναλωτισμού. Οι εμποροϋπάλληλοι μετατρέπονται σε σύγχρονους σκλάβους προς όφελος της αγοράς, για τα κέρδη των ντόπιων και ξένων μεγαλεμπόρων, των αλυσίδων, των πολυεθνικών του εμπορίου. Απέναντι τους έχουν ακόμα και τους εργατοπατέρες των Εργατικών Κέντρων, όπως αυτό της Βέροιας και της ΓΣΕΕ που σφυρίζει κλέφτικα και συμμετέχει στο πάρτι των κερδών από την εφαρμογή ελαστικών εργασιακών σχέσεων μέσω ΚΕΚ και Ινστιτούτων.

Φιέστες όπως οι «λευκές νύχτες» και οι «μαύρες Παρασκευές» στόχο έχουν τη δημιουργία ενός μοντέλου ανθρώπου-μηχανής, πιστού στο δόγμα «δούλευε-κατανάλωνε». Ωστόσο, τον καιρό της όξυνσης της φτώχειας και των στερήσεων, είναι τουλάχιστον προκλητικό όταν υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν στοιχειωδώς τις βασικές τους ανάγκες, να συνεχίζεται η λεηλασία των ζωών των εργαζομένων στο όνομα του κέρδους και της αγοράς.

Το επιχείρημα ότι δήθεν θα αυξηθούν οι θέσεις εργασία, είναι αφελές σε μια αγορά εργασίας που κυριαρχούν η ελαστικότητα και η εργοδοτική τρομοκρατία των απλήρωτων υπερωριών. Αντίθετα, μπροστά και στα σχέδια κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφαλαίου που θέλουν να οξύνουν ακόμα περισσότερο τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, είναι ανάγκη όλοι να σκεφτόμαστε και να πράττουμε ως εργαζόμενοι, ως άνθρωποι με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Απέναντι στις γιορτές της κατανάλωσης να βάλουμε την γιορτή του αγώνα και της αξιοπρέπειας, τη γιορτή για την επικράτηση των εργατικών συμφερόντων.

Η Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία απαιτεί να σταματήσει το καθεστώς των «απελευθερωμένων» ωραρίων, κάθε είδους «Λευκής νύχτας» και η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Στηρίζει τις κινητοποιήσεις ενάντια σε αυτό το αντεργατικό και αντιλαϊκό μέτρο. Καταγγέλλει την στάση του Εργατικού Κέντρου που παραδίνει τους εργαζόμενους στο εμπόριο στις ορέξεις της εργοδοσίας και της κερδοσκοπίας της.

Απαράδεκτη ήταν η στάση της περιφερειακής αρχής Τζιτζικώστα που αποφάσισε την υποστήριξη της αντεργατικής «λευκής νύχτας», ενώ η επίσημη παράταξη της ΝΔ (Ιωαννίδης) σε μια από τις σπάνιες φορές που ταυτίστηκε με την παράταξη του περιφερειάρχη, βρέθηκε «βασιλικότερη του βασιλέως» να ζητά τη γενίκευση της «λευκής νύχτας» σε όλη την Κ. Μακεδονίας. Η παράταξη της Χρυσής Αυγής ταυτίστηκε με την κερδοσκοπία σε βάρος των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους και συμπαράταχθηκε με τις παρατάξεις της ΝΔ, της Παυλίδου (Ποτάμι), του Μπόλαρη (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ) και του Τρεμόπουλου (Οικολόγοι). Μάλιστα υποστήριξε ότι δήθεν έτσι στηρίζονται οι μικρομεσαίοι έμποροι, τη στιγμή που η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, οι «λευκές νύχτες», «μαύρες Παρασκευές» χρησιμοποιούνται από τις μεγάλες εμπορικές αλυσίδες και για να γονατίσουν τα μικρά μαγαζιά. Θύμισε η στάση της φασιστικής ΧΑ ότι τα συνθήματα «μόνο για Έλληνες» σημαίνουν «μόνο για εργοδότες, εφοπλιστές και τράπεζες».

Θεωρούμε ότι ευθύνες, πέρα από τους δήμους και τους εμπορικούς συλλόγους, έχουν και η Περιφέρεια και οι Επιθεωρήσεις Εργασίας στο βαθμό που γίνονται ανεκτές αυτές οι κατάφωρα παράνομες μεθοδεύσεις σε σχέση με τη λειτουργία των καταστημάτων και την απασχόληση των εμποροϋπαλλήλων. Να μπει φραγμός στην προσπάθεια κατάργησης της κυριακάτικης αργίας με αποφάσεις των Περιφερειών για επιπλέον δύο «ανοιχτές» Κυριακές. Ειδικότερα για τη «λευκή νύχτα» της Βέροιας η Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία απαιτεί:

  • Να ερευνηθεί αν έχουν υποβληθεί πίνακες με τροποποιημένα ωράρια για τους εργαζομένους που θα εργαστούν στις 23/3/17 στα τοπικά καταστήματα.
  • Να διενεργηθούν επιτόπιοι σχετικοί έλεγχοι στις 23/3 από κλιμάκια του ΣΕΠΕ και της Περιφέρειας.

 

 

 

 

Παρεμβάσεις στο Δημόσιο: Οι εξελίξεις, τα μέτρα και η αγωνιστική μας απάντηση (Μάρτης 2017)

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/            dimosio.paremvasis@gmail.com

Οι εξελίξεις, τα μέτρα και η αγωνιστική μας απάντηση

Μάρτης 2017

Η συμφωνία κυβέρνησης-θεσμών για πρωτογενή πλεονάσματα 1,75% του ΑΕΠ για το 2017 και 3,5% από το 2018 (περίπου 7 δις κάθε χρόνο) για μεσοπρόσθεσμο διάστημα (δηλαδή για 2-10 χρόνια) επιβεβαιώνει πως έχει ήδη συμφωνηθεί, με τη στήριξη όλου του αστικού πολιτικού προσωπικού που ψήφισε ή στηρίζει το 3ο Μνημόνιο, η επιβολή ενός νέου Μνημονίου κάθε χρόνο!

Η ουσιαστική συμφωνία της κυβέρνησης για ψήφιση μέτρων μετά το 2018, χρονιά που υποτίθεται θα τελείωναν τα Μνημόνια, ισοδυναμεί με την προαναγγελία ενός 4ου Μνημόνιου. Κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ έχουν συμφωνήσει στην πραγματικότητα να υποθηκεύσουν το μέλλον του λαού. Ωστόσο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρουσιάζει τις ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις ως άλλοθι για να παραστήσει ότι δήθεν διαπραγματεύεται και να δώσει την εντύπωση ότι ο λαός μπορεί να περιμένει κάτι θετικό.

Το σίριαλ των διαπραγματεύσεων για τη 2η αξιολόγηση και η εφαρμογή των ψηφισμένων μνημονιακών μέτρων διαμορφώνουν εφιαλτικές εξελίξεις για τους εργαζόμενους και το λαό. Τίποτα θετικό δεν μπορεί να αναμένει κανείς από τη διαπραγμάτευση για το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης. Το μόνο που κρίνεται είναι η έκταση και ο ρυθμός των περικοπών και η ταχύτητα καταστροφής των εισοδημάτων και της ζωής όλων μας.

Κόβουν έναν ακόμη μισθό!

Το αφορολόγητο φαίνεται ότι θα κινηθεί ακόμα και κάτω από τα 6.000 ευρώ (5.900 είναι το σενάριο που κυριαρχεί), δηλαδή θα μειωθεί κατά 2.700 ευρώ. Αυτό ισοδυναμεί με λήστευση 600 ευρώ το χρόνο, περίπου έναν μισθό νεοδιόριστου, από όλους τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους. Η υπολογιζόμενη μείωση κατά 50 ευρώ το μήνα έρχεται να προστεθεί στις μειώσεις μισθού που επιβλήθηκαν με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών από το Γενάρη του 2017. Πρόκειται για μια συνεχή διαδικασία μείωσης του μισθού/εισοδήματος με ποικίλα μέτρα περικοπών ώστε να «κρύβεται» η συνολική έκταση της μείωσής του.

Η μείωση του αφορολόγητου, απολύτως αντίθετα με τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, θίγει τους χαμηλόμισθους, αφού καλείται να πληρώσει όποιος έχει μηνιαίο μισθό/εισόδημα από 500 ευρώ και πάνω. Μάλιστα η επιβάρυνση είναι η ίδια ποσοτικά στην αύξηση του φόρου τόσο για τους χαμηλόμισθους με ετήσιο εισόδημα 9.000 όσο και για αυτούς που έχουν εισόδημα 30.000-50.000 και πάνω ευρώ το χρόνο.

Καταργούν την προσωπική διαφορά. Κόβουν τις συντάξεις έως και 30%

Με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις και τον επανυπολογισμό τους με βάση το νόμο Κατρούγκαλου, οι συντάξεις πάνω από 700 ευρώ οδηγούνται σε μείωση της τάξης του 30% και μέχρι 363 ευρώ. Η μείωση  αυτή έρχεται να προστεθεί στη μείωση του εισοδήματος των συνταξιούχων που πλήττονται διπλά και από τα δύο μέτρα!

Άλλωστε, στο ασφαλιστικό, οι θεσμοί απαιτούν νέες δραματικές περικοπές στην κρατική χρηματοδότηση που θα οδηγήσει σε νέες μειώσεις και κατάρρευση ότι έχει απομείνει από τις συντάξεις, τα εφάπαξ και τις ασφαλιστικές παροχές. Ενώ σήμερα δίνεται το 10% του κρατικού προϋπολογισμού στην ενίσχυση του ασφαλιστικού, οι θεσμοί απαιτούν μείωση της ενίσχυσης στο 2%, που είναι ο ΜΟ των χωρών της ΕΕ.

Η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις είναι η προαναγγελία των επόμενων περικοπών και στους μισθούς με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς που υπάρχει στο μισθό με το τελευταίο μισθολόγιο, στα μέτρα του κόφτη για την επόμενη αξιολόγηση.

Επίθεση στο δημόσιο Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αθήνα: Πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων για συντονισμό: Δελτίο τύπου σύσκεψης σωματείων, συλλογικοτήτων, Παρ. 10/02

Πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων για συντονισμόΔελτίο τύπου από την σύσκεψη σωματείων, συλλογικοτήτων που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 10/02

Την Παρασκευή 10/2 πραγματοποιήθηκε ευρεία σύσκεψη σωματείων, συλλογικοτήτων και αγωνιστών όπου συζητήθηκαν οι εξελίξεις, τα νέα βάρβαρα μέτρα, η κατάσταση στους χώρους δουλειάς και το αγωνιστικό σχέδιο απάντησης από τους εργαζόμενους, τη νεολαία και το λαό. Στην συζήτηση αναδείχτηκε και ο πλήρως υποταγμένος ρόλος των ηγεσιών σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Στη σύσκεψη συζητήθηκε ένα σχέδιο αγωνιστικής ανάτασης στους χώ­ρους δουλειάς, με προβολή των αιτημάτων του εργατικού κινήματος χωρίς αναμονή για την αξιολόγηση.

Στην κατεύθυνση αυτή αποφασίστηκε :

  • Οργάνωση παλλαϊκού συλλαλητήριο την Πέμπτη 2/3 στις 6μμ στα Προπύλαια, ενάντια στη 2η αξιολόγηση και τα νέα μέτρα
  • Συμμετοχή στο συλλαλητήριο των αγροτών την Τρίτη 14/2, 13.00 στην Πλατεία Βάθη
  • Απευθυνόμαστε σε όλους τους εργασιακούς χώρους στους συμβασιούχους και ελαστικά εργαζόμενους και προετοιμάζουμε μέρα αγώνα ενάντια στην ελαστική εργασία – καμιά απόλυση συμβασιούχου – μόνιμη δουλειά για όλους με συντονισμό των ελαστικά εργαζομένων.
  • Συμμετέχουμε στηρίζουμε τον αγώνα ενάντια στους πλειστηριασμούς στα ειρηνοδικεία κάθε Τετάρτη 3.30μμ
  • Θέτουμε την ανάγκη, απευθυνόμαστε και καλούμε κάθε σωματείο και συλλογικότητα να οργανώσουμε 24ωρη Γενική Απεργία μέχρι τα μέσα Μάρτη με το βασικό στόχο να μην περάσει η 2η αξιολόγηση και τα νέα αντιλαϊκά μέτρα.
  • Συμμετέχουμε στο αντιρατσιστικό – αντιφασιστικό – αντιπολεμικό συλλαλητήριο στις 18/3 στις 3μμ στην Ομόνοια.
  • Στηρίζουμε την κινητοποίηση ενάντια στην ανεργία και την επισφάλεια στις 20/2 στον ΟΑΕΔ

Νέα συνέλευση στις 10 Μάρτη

Πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων για συντονισμό

Διαδήλωση για το κλείσιμο των κέντρων «φιλοξενίας» προσφύγων, Σαβ. 18/2, 1μμ

18febdemov1-4-4

Ούτε κέντρα κράτησης, ούτε «ανοιχτής φιλοξενίας»

Σχεδόν ένα χρόνο μετά την έναρξη της λειτουργίας τους, έχει αποδειχτεί εκ των πραγμάτων ότι τα κέντρα «προσωρινής φιλοξενίας» των προσφύγων αποτελούν χώρους εκτοπισμού από την κοινωνία, την πόλη και τη ζωή της, ότι είναι μέρος του μηχανισμού αποκλεισμού από τα δικαιώματα, ότι, παρά τον φαινομενικά «ανοιχτό» χαρακτήρα τους, συνιστούν τελικά δομές  εγκλεισμού όπου καταστέλλεται κάθε διάθεση και απόπειρα αντίστασης. Από τον πόλεμο, τη φτώχεια και τα απολυταρχικά καθεστώτα λοιπόν, στην ευρωπαϊκή “φιλοξενία” του αποκλεισμού και εγκλεισμού.

Όλα αυτά βγήκαν στο προσκήνιο με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο το προηγούμενο διάστημα, οπότε και οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είχαν να αντιμετωπίσουν  επιπλέον την παγωνιά και το χιόνι.  Ενώ οι κρατικές αρχές αδιαφορούσαν για την μετακίνηση τους σε θερμαινόμενους και αξιοπρεπείς χώρους διαβίωσης, παράλληλα συνέχιζαν την απαγόρευση της εισόδου σε αυτούς τους χώρους σε κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις/ συλλογικότητες. Με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να αποκόψουν πλήρως τους πρόσφυγες από το κίνημα αλληλεγγύης, ποινικοποιώντας το, μιλώντας με χυδαιότητα για “υποκινητές των αγώνων”, ενώ από την άλλη εξασφαλίζουν ότι η κριτική και η καταγγελία δε θα λερώσει το παραμύθι των «πεντάστερων ξενοδοχείων», όπως συχνά τα έχουν ονομάσει κρατικοί λειτουργοί και κυβέρνηση. Έτσι τα κέντρα «φιλοξενίας» έχουν μετατραπεί σε κέντρα κράτησης με σημαντικές ευθύνες να βαραίνουν τις ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στους χώρους. Οι ΜΚΟ έχουν αναλάβει –σίγουρα όχι ανιδιοτελώς-  το ρόλο του «αστυφύλακα» των camps, ενώ το κράτος ενισχύει αυτή τη συνθήκη μεταφέροντας σε τέτοιες οργανώσεις τις ευθύνες του για τη διαμόρφωση συνθηκών (αξιοπρεπούς) διαβίωσης στους πρόσφυγες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Θεσ/νίκη: Μαχητική η συγκέντρωση ενάντια σε κυβερνητική πολιτική και νέα συμφωνία με ΕΕ-ΔΝΤ

Πετυχημένη ήταν η συγκέντρωση ενάντια στη νέα συμφωνία και την κυβερνητική πολιτική που έγινε με πρωτοβουλία της Συνέλευση των Κινημάτων στις 28/2/17. Ήταν ένα πρώτο βήμα στην πάλη ενάντια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα, στο αγώνα για την ανατροπή της αντεργατικής λαίλαπας του μνημονίων και των αναδιαρθρώσεων κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ σε όφελος του κεφαλαίου.
Είναι για πρωτοβουλίες που δείξουν τη δύναμη του μαχόμενου λαού, για συνελεύσεις, συγκεντρώσεις και απεργίες, για συντονισμένους και μαχητικούς εργατικούς αγώνες. Για να ηττηθεί η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, να απελευθερωθούμε από χρέος, μνημόνια, ευρώ και ΕΕ.
Τη συγκέντρωση στήριξαν ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης που δίνει τη μάχη ενάντια στους πλειστηριασμούς,

Γ’ ΕΛΜΕ, ο Ζ’ Σύλλογος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, το Σωματείο Συνταξιούχων «Η Συσπείρωση», το Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων, η Λαϊκή Συνέλευση Δυτ. Συνοικιών, οι Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης, η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στη ΒΙΟΜΕ, καθώς και η

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΛΑΕ και η Δικτύωση.

Δείτε φωτογραφίες από τη συγκέντρωση και την πορεία που ακολούθησε:
16700481_1272489589495246_8916515095499825680_o

16602182_1272488872828651_559855944857885408_o

16707245_1272376912839847_152497058880062128_o

16665325_1272376499506555_1795393780481389353_o

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Συλλαλητήριο 12/2, 5μμ, πλ. Αριστοτέλους: να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

"να πιάσουμε το νήμα" από τους λαϊκούς αγώνες του 2010-2012, να βροντοφωνάξουμε "ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ", να γίνει κυρίαρχο σ' όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα το σύνθημα "ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ".

«να πιάσουμε το νήμα» από τους λαϊκούς αγώνες του 2010-2012, να βροντοφωνάξουμε «ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ», να γίνει κυρίαρχο σ’ όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα το σύνθημα «ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ».

Συνέλευση των Κινημάτων (28 Γενάρη) – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συλλαλητήριο στις 12 Φλεβάρη, 5μμ, πλατεία Αριστοτέλους,

να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28/1 στην ΕΔΟΘ πολύ μαζική συνέλευση  σωματείων  εργαζόμενων και  συνταξιούχων, συνελεύσεων γειτονιάς, τοπικών κινήσεων, επιτροπών αγώνα, φοιτητικών συλλόγων και κοινωνικοπολιτικών συλλογικοτήτων μετά από κάλεσμα του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης. 

Στόχος της συνέλευσης ήταν η κοινή δράση όλων των αγωνιζόμενων εργατικών, τοπικών και νεολαιίστικων συλλογικοτήτων από κάθε χώρο δουλειάς και κάθε γειτονιά που με συντονισμένο αποφασιστικό κι ανυποχώρητο αγώνα, ξεπερνώντας λογικές αγώνων απλής διαμαρτυρίας, θα σχεδιάσουν και θα ξεδιπλώσουν στο επόμενο διάστημα αγώνες με όρους νίκης και ανατροπής της κοινωνικής βαρβαρότητας.

Δεκάδες αγωνιστές και αγωνίστριες μετέφεραν στην συνέλευση την εμπειρία αγώνων και εξέφρασαν την ανάγκη για συντονισμένο αγώνα για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά, για την κατοχύρωση για όλους όσους ζουν σ’ αυτήν τη χώρα (Ελλήνων, μεταναστών και προσφύγων) του δικαιώματος στη στέγη αλλά και όλα τα κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες, και την οριστική απαλλαγή από την κοινωνική βαρβαρότητα που επιβάλλουν στη ζωή μας η κυβέρνηση (και όλο το μνημονιακό πολιτικό μπλοκ), η Ε.Ε. , το κεφάλαιο, τα μνημόνια, το χρέος.

Ο αγώνας για την υπεράσπιση της λαϊκής κατοικίας σε μια περίοδο ήττας για το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει μικρές νίκες και έχει γίνει άμμος στα γρανάζια του συστήματος, με δεδομένη τη σημασία πλειστηριασμών και κατασχέσεων για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Είναι ανάγκη των καιρών αυτό το πνεύμα του ανυποχώρητου αγώνα να περάσει σ’ όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Συζητήθηκε επίσης στην συνέλευση η πολιτική και κοινωνική συγκυρία με το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης που επιφυλάσσει νέα σκληρά μέτρα αλλά και πιθανά ένα νέο 4ο Μνημόνιο με δημοσιονομικό κόφτη παντού, νέα μείωση του αφορολόγητου, μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, νέα φοροεπιδρομή στα εισοδήματα, κατεδάφιση των όποιων ασφαλιστικών δικαιώματων απέμειναν, επέκταση της ελαστικής εργασίας και με νέες ακόμα πιο εκμεταλλευτικές μορφές – μαθητεία, απελευθέρωση των απολύσεων και κατάργηση των ΣΣΕ, περικοπές και αλλαγή του χαρακτήρα του επιδόματος ανεργίας, προετοιμασία χιλιάδων απολύσεων συμβασιούχων, επέκταση της εξαθλίωσης και της φτώχειας, νέες ιδιωτικοποιήσεις.

Κοινή συνισταμένη όλων όσων συμμετείχαν στην συνέλευση των κινημάτων ήταν πως απαιτείται ένας αγώνας από τα κάτω, όπου οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους, με μόνιμο συντονισμό  σε τακτική βάση, με βάση πάντα τη δημοκρατία των συνελεύσεων, που δεν θα θυμίζει τις κινητοποιήσεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, τους αγώνες με ημερομηνία λήξης, που είχαν ξεπουληθεί πριν ακόμη ξεκινήσουν ή τους αγώνες για «το μοίρασμα της φτώχειας μας».

Η Συνέλευση αποφάσισε: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία για τον Απολογισμό της Περιφέρειας. Τοποθέτηση του Θ. Αγαπητού στο Περιφερειακό Συμβούλιο (6.2.2017)

Η καταψήφιση του απολογισμού από την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία

Η καταψήφιση του απολογισμού από την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία

 Το 2016 ήταν μια ακόμη σκληρή χρονιά για τον ελληνικό λαό καθώς συνεχίστηκε η ακραία αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου – ξένου και εγχώριου – για να αφαιρέσουν εισόδημα, περιουσία και δικαιώματα από τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα.

Συνάδελφοι/ισσες, τι ακριβώς κάνουμε σήμερα συζητώντας τον απολογισμό του 2016; Εξετάζουμε  ποιες ήταν οι κοινωνικές ανάγκες και πως αυτές καλύφθηκαν; Εξετάζουμε πώς και αν καλύφθηκαν οι στοιχειώδεις όροι επιβίωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας σε μια περίοδο που τα κυβερνητικά φιρμάνια για φορολεηλασία, διακοπές ρεύματος, πλειστηριασμούς, παρακρατήσεις μισθών, τείνουν να γίνουν ο κανόνας για μια μεγάλη πλειοψηφία νοικοκυριών; Προφανώς και όχι.

Στην πραγματικότητα έχουμε απολογιστικές λογιστικές καταστάσεις που αποτυπώνουν συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη με βάση το σχεδιασμό και την υλοποίηση που υπέδειξαν οι κρατικές υπηρεσίες. Γι΄ αυτό ο απολογισμός έρχεται για ψήφιση χωρίς πολιτική εισήγηση, παρά μόνο την εισήγηση των αντιπεριφερειαρχών και των υπηρεσιακών παραγόντων. Ωστόσο η απουσία πολιτικής εισήγησης είναι πολιτική επιλογή της Περιφερειακής Αρχής. Σημαίνει συμφωνία και αποδοχή της βάρβαρης πολιτικής της λιτότητας, που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια όπως δείχνουν οι λογιστικές καταστάσεις των υπηρεσιών της Περιφέρειας.

Αυτά όμως που σήμερα  σφραγίζονται με τον απολογισμό είναι 2 πράγματα: Πρώτον, η απόλυτη αποδοχή, υπεράσπιση και αξιοποίηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής από την περιφερειακή αρχή, παρόλη την κατά καιρούς «φτηνή αντιπολίτευση» και το λανσάρισμα της «πολιτικής ανεξαρτησίας». Κοινώς, το μνημόνιο και η ΕΕ να είναι καλά.

Δεύτερον η επιχείρηση θεμελίωσης ενός τοπικού κράτους  που έχοντας μια πενιχρή κρατική χρηματοδότηση, περιορίζει και καταργεί όλα τα ψήγματα κοινωνικής πολιτικής και επιχειρηματικοποίειται  με ταχύτατους ρυθμούς (με κύρια συνδρομή του «Καλλικράτη» και του ΕΣΠΑ), προκειμένου να διευκολύνει τη δημιουργία «επενδυτικών παραδείσων-εργασιακών κολαστηρίων».

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος ουσιαστικός λόγος για τη σημερινή μας συνεδρίαση. Γιατί  επί της ουσίας μιλάμε για το πώς υλοποιήθηκε ο  Προϋπολογισμός του 2016 που όπως κάθε χρόνο έτσι και πέρσι ήταν μικρότερος. Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος στα σοβαρά ότι με τα ποσά που δίνονται μπορεί να στηριχτεί οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια; Μπορεί να υπάρξει λύση των μεγάλων κοινωνικών και λαϊκών προβλημάτων, να καταπολεμηθεί η φτώχεια και η ανεργία; Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από αυτόν.

Αν μπούμε στα “ψιλά γράμματα” θα βρούμε ψίχουλα, μικροποσά για την κοινωνική πολιτική, ενώ για τους ανέργους ανοίγονται “λαμπροί” δρόμοι για να γίνουν κοινωνικοί επιχειρηματίες, αυτή τη νέα απάτη της εποχής μας. Αντίθετα τα μισά έργα που έγιναν ήταν για μελέτη, κατασκευή και ανακατασκευή δρόμων λες και δεν υπάρχουν άλλες ανάγκες.

Ακόμη δεν μπορώ να μην αναφέρω και την απουσία οποιουδήποτε ίχνους δημοκρατικού προγραμματισμού. Δηλαδή να συζητήσουμε για το ποιες είναι οι ανάγκες, να τις ιεραρχήσουμε, να επιλεγούν σχέδια υλοποίησής τους και εν συνεχεία να κατανεμηθούν οι πόροι. Τώρα έχουν όλα αφεθεί στον “αυτόματο πιλότο” της αγοράς, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και πρυτανεύει η λογική της απορροφητικότητας από τα ΕΣΠΑ. Μπορεί σε μια περιοχή να υπάρχει επείγουσα ανάγκη για έργα υδροδότησης ή για βιολογικό καθαρισμό αλλά η Ε.Ε. μας χρηματοδοτεί να φτιάξουμε εργοστάσια βιομάζας. Και φτιάχνουμε εργοστάσια βιομάζας παριστάνοντας κιόλας ότι παράγουμε έργο και απορροφούμε πόρους.

Το θέμα βέβαια δεν είναι μόνο τι έχει μέσα ο απολογισμός, αλλά και τι δεν έχει. Κι ας μην πάμε στο τι θα έπρεπε να έχει, ας πάμε μόνο στο τι η κρίση και οι οικονομικές εξελίξεις επιβάλουν ως κοινωνικές δράσεις και έπρεπε στοιχειωδώς να πραγματοποιηθούν.

  1. Δράσεις Στέγασης και Επανένταξης Αστέγων. 2. Πρόγραμμα καταγραφής και στήριξης γυναικών σε περιπτώσεις κακοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού, 3. Πρόγραμμα Σίτισης μέσω Προγραμματικών Συμβάσεων με Δήμους, δομές Αλληλεγγύης, 4. Παροχή υπηρεσιών Υγείας σε ανασφάλιστους πολίτες και παιδιά μέσω Προγραμματικών Συμβάσεων με Νομικά Πρόσωπα, 5. Πρόγραμμα κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού», 6. Προγράμματα επανασύνδεση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού σε περιπτώσεις που έχουν διακοπεί λόγω φτώχειας.

Όλα αυτά δεν υπάρχουν στον  απολογισμό του 2016… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: