Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία για τον Απολογισμό της Περιφέρειας. Τοποθέτηση του Θ. Αγαπητού στο Περιφερειακό Συμβούλιο (6.2.2017)

Η καταψήφιση του απολογισμού από την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία

Η καταψήφιση του απολογισμού από την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία

 Το 2016 ήταν μια ακόμη σκληρή χρονιά για τον ελληνικό λαό καθώς συνεχίστηκε η ακραία αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου – ξένου και εγχώριου – για να αφαιρέσουν εισόδημα, περιουσία και δικαιώματα από τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα.

Συνάδελφοι/ισσες, τι ακριβώς κάνουμε σήμερα συζητώντας τον απολογισμό του 2016; Εξετάζουμε  ποιες ήταν οι κοινωνικές ανάγκες και πως αυτές καλύφθηκαν; Εξετάζουμε πώς και αν καλύφθηκαν οι στοιχειώδεις όροι επιβίωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας σε μια περίοδο που τα κυβερνητικά φιρμάνια για φορολεηλασία, διακοπές ρεύματος, πλειστηριασμούς, παρακρατήσεις μισθών, τείνουν να γίνουν ο κανόνας για μια μεγάλη πλειοψηφία νοικοκυριών; Προφανώς και όχι.

Στην πραγματικότητα έχουμε απολογιστικές λογιστικές καταστάσεις που αποτυπώνουν συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη με βάση το σχεδιασμό και την υλοποίηση που υπέδειξαν οι κρατικές υπηρεσίες. Γι΄ αυτό ο απολογισμός έρχεται για ψήφιση χωρίς πολιτική εισήγηση, παρά μόνο την εισήγηση των αντιπεριφερειαρχών και των υπηρεσιακών παραγόντων. Ωστόσο η απουσία πολιτικής εισήγησης είναι πολιτική επιλογή της Περιφερειακής Αρχής. Σημαίνει συμφωνία και αποδοχή της βάρβαρης πολιτικής της λιτότητας, που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια όπως δείχνουν οι λογιστικές καταστάσεις των υπηρεσιών της Περιφέρειας.

Αυτά όμως που σήμερα  σφραγίζονται με τον απολογισμό είναι 2 πράγματα: Πρώτον, η απόλυτη αποδοχή, υπεράσπιση και αξιοποίηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής από την περιφερειακή αρχή, παρόλη την κατά καιρούς «φτηνή αντιπολίτευση» και το λανσάρισμα της «πολιτικής ανεξαρτησίας». Κοινώς, το μνημόνιο και η ΕΕ να είναι καλά.

Δεύτερον η επιχείρηση θεμελίωσης ενός τοπικού κράτους  που έχοντας μια πενιχρή κρατική χρηματοδότηση, περιορίζει και καταργεί όλα τα ψήγματα κοινωνικής πολιτικής και επιχειρηματικοποίειται  με ταχύτατους ρυθμούς (με κύρια συνδρομή του «Καλλικράτη» και του ΕΣΠΑ), προκειμένου να διευκολύνει τη δημιουργία «επενδυτικών παραδείσων-εργασιακών κολαστηρίων».

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος ουσιαστικός λόγος για τη σημερινή μας συνεδρίαση. Γιατί  επί της ουσίας μιλάμε για το πώς υλοποιήθηκε ο  Προϋπολογισμός του 2016 που όπως κάθε χρόνο έτσι και πέρσι ήταν μικρότερος. Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος στα σοβαρά ότι με τα ποσά που δίνονται μπορεί να στηριχτεί οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια; Μπορεί να υπάρξει λύση των μεγάλων κοινωνικών και λαϊκών προβλημάτων, να καταπολεμηθεί η φτώχεια και η ανεργία; Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από αυτόν.

Αν μπούμε στα “ψιλά γράμματα” θα βρούμε ψίχουλα, μικροποσά για την κοινωνική πολιτική, ενώ για τους ανέργους ανοίγονται “λαμπροί” δρόμοι για να γίνουν κοινωνικοί επιχειρηματίες, αυτή τη νέα απάτη της εποχής μας. Αντίθετα τα μισά έργα που έγιναν ήταν για μελέτη, κατασκευή και ανακατασκευή δρόμων λες και δεν υπάρχουν άλλες ανάγκες.

Ακόμη δεν μπορώ να μην αναφέρω και την απουσία οποιουδήποτε ίχνους δημοκρατικού προγραμματισμού. Δηλαδή να συζητήσουμε για το ποιες είναι οι ανάγκες, να τις ιεραρχήσουμε, να επιλεγούν σχέδια υλοποίησής τους και εν συνεχεία να κατανεμηθούν οι πόροι. Τώρα έχουν όλα αφεθεί στον “αυτόματο πιλότο” της αγοράς, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και πρυτανεύει η λογική της απορροφητικότητας από τα ΕΣΠΑ. Μπορεί σε μια περιοχή να υπάρχει επείγουσα ανάγκη για έργα υδροδότησης ή για βιολογικό καθαρισμό αλλά η Ε.Ε. μας χρηματοδοτεί να φτιάξουμε εργοστάσια βιομάζας. Και φτιάχνουμε εργοστάσια βιομάζας παριστάνοντας κιόλας ότι παράγουμε έργο και απορροφούμε πόρους.

Το θέμα βέβαια δεν είναι μόνο τι έχει μέσα ο απολογισμός, αλλά και τι δεν έχει. Κι ας μην πάμε στο τι θα έπρεπε να έχει, ας πάμε μόνο στο τι η κρίση και οι οικονομικές εξελίξεις επιβάλουν ως κοινωνικές δράσεις και έπρεπε στοιχειωδώς να πραγματοποιηθούν.

  1. Δράσεις Στέγασης και Επανένταξης Αστέγων. 2. Πρόγραμμα καταγραφής και στήριξης γυναικών σε περιπτώσεις κακοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού, 3. Πρόγραμμα Σίτισης μέσω Προγραμματικών Συμβάσεων με Δήμους, δομές Αλληλεγγύης, 4. Παροχή υπηρεσιών Υγείας σε ανασφάλιστους πολίτες και παιδιά μέσω Προγραμματικών Συμβάσεων με Νομικά Πρόσωπα, 5. Πρόγραμμα κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού», 6. Προγράμματα επανασύνδεση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού σε περιπτώσεις που έχουν διακοπεί λόγω φτώχειας.

Όλα αυτά δεν υπάρχουν στον  απολογισμό του 2016… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

 Με στόχο το οριστικό ξεπούλημα η «εισβολή» εργολάβων για τη φύλαξη της ΕΛ.ΒΟ. 

Η ΕΛ.ΒΟ. ανήκει στο δημόσιο πλούτου και έχει φτιαχτεί με τη δουλειά και τα χρήματα των εργαζομένων. Είναι αναγκαίο να σπάσει η πολιτική των μνημονιακών δεσμεύσεων για ξεπούλημα και ιδιωτικοποίηση.

Η ΕΛ.ΒΟ. ανήκει στο δημόσιο πλούτου και έχει φτιαχτεί με τη δουλειά και τα χρήματα των εργαζομένων. Είναι αναγκαίο να σπάσει η πολιτική των μνημονιακών δεσμεύσεων για ξεπούλημα και ιδιωτικοποίηση.

Σημάδι επιτάχυνσης του ξεπουλήματος της ΕΛΒΟ αποτελεί η αντικατάσταση των φυλάκων της εταιρίας στα μουλωχτά, μέσα στη νύχτα δυο μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, από ιδιωτική εταιρία σεκιούριτι. Με την ενέργεια αυτή επιδιώκεται να μένουν στο σκοτάδι οι εργαζόμενοι για τα συμφέροντα που γυροφέρνουν την εταιρία, τις εγκαταστάσεις, τον εξοπλισμό κ.λπ. Επιχειρείται να ολοκληρωθεί το μεγάλο ξεπούλημα της ΕΛ.ΒΟ., μιας από τις ΔΕΚΟ που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει συμπεριλάβει στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, συνεχίζοντας το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και όσων κυβερνήσαν μνημονιακά (ΛΑΟΣ, ΔΗΜΑΡ, τραπεζίτες).

Έτσι, την ίδια στιγμή που τα ταμειακά υπόλοιπα του εργοστασίου είναι ελάχιστα και η μοίρα των εργαζόμενων αβέβαιη, ένα τεράστιο ποσό επιλέγεται να δοθεί απλόχερα σε μια εργολαβική εταιρία. Είναι χαρακτηριστικό ότι 40 εργαζόμενοι είναι εγκλωβισμένοι στην ΕΛΒΟ και δεν μπορούν να βγουν στη σύνταξη γιατί η εταιρεία δεν μπορεί να καλύψει τις σχετικές υποχρεώσεις της.

Επιπλέον δρομολογούνται με τον τρόπο αυτό απολύσεις για τους μόνιμους υπαλλήλους που κάλυπταν αυτές τις θέσεις και αντικατάστασή τους με εργολαβικούς, με σαφώς χειρότερους όρους εργασίας. Σημαίνει δηλαδή ότι για άλλη μια φορά εν μέσω σκληρής οικονομική κρίσης, είναι οι εργαζόμενοι αυτοί που καλούνται να θυσιαστούν για τα κέρδη του κεφαλαίου. Όλα αυτά, με τις πλάτες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των πλειοψηφίας ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ που ελέγχει το ΔΣ στο σωματείο της εταιρείας, τους εκπροσώπους του εργοδοτικού συνδικαλισμού που βάζει πλάτη στην υποστήριξη των συμφερόντων του κεφαλαίου, και στην υλοποίηση των μνημονίων κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ.

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία καταγγέλλει τις μεθοδεύσεις για το ξεπούλημα της ΕΛ.ΒΟ και στηρίζει τους εργαζόμενους στην προσπάθειά τους να αγωνιστούν ενάντια στην απαξίωση, το κλείσιμο και την ιδιωτικοποίηση. Είναι ανάγκη το μαχόμενο εργατικό και λαϊκό κίνημα να αναλάβει συντονισμένες πρωτοβουλίες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΛΒΟ και της δημόσιας περιουσίας συνολικά. Η ΕΛ.ΒΟ. ανήκει στο δημόσιο πλούτου και έχει φτιαχτεί με τη δουλειά και τα χρήματα των εργαζομένων. Ο εξοπλισμός, η τεχνογνωσία και η εμπειρία των εργαζομένων μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθούν για τις ανάγκες της κοινωνίας. Είναι αναγκαίο να σπάσει η πολιτική των μνημονιακών δεσμεύσεων για ξεπούλημα και ιδιωτικοποίηση. Η ΕΛΒΟ ανήκει στο λαό και τους εργαζόμενους της και μόνο αυτοί μπορούν να έχουν λόγο για το μέλλον της.

 Όχι στο ξεπούλημα της ΕΛΒΟ. Κανένας εργαζόμενος να μην απολυθεί

Να διαλυθεί εδώ και τώρα το υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων

Αγώνας στα χέρια των εργαζομένων. Όχι στο συνένοχο εργοδοτικό συνδικαλισμό

Ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Χωρίς ρεύμα άφησαν τα Βασιλικά ΔΕΗ και κυβέρνηση. Κραυγαλέα η αποτυχία του «λιγότερου κράτους» και των ιδιωτικοποιημένων-μετοχοποιημένων ΔΕΚΟ να προσφέρουν υπηρεσίες

 

MetopoThermisΚαταγγελία του Μετώπου Ρήξης και Ανατροπής δήμου Θέρμης

Χωρίς ρεύμα παρέμειναν για πάνω από 8 ώρες (!) από τις 11.30 πμ μέχρι τις 8μμ περίπου, τα Βασιλικά του δήμου Θέρμης λόγω της κακοκαιρίας με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να αναγκάζονται να υποστούν το κρύο, αλλά και την ταλαιπωρία που συνεπάγεται μια πολύωρη διακοπή της ηλεκτροδότησης που είναι ζωτικής σημασίας.

Το γεγονός ότι η έλλειψη προσωπικού και η αδυναμία προετοιμασίας της ΔΕΗ για την κακοκαιρία οδηγούν σε πρωτοφανή ταλαιπωρία, δεν έχει σχέση με «ακραία καιρικά φαινόμενα». Αιτία είναι η ακραία μνημονιακή πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της αποψίλωσης των ΔΕΚΟ, αλλά και του δημόσιου τομέα από το προσωπικό που αφορά τις υπηρεσίες προς την κοινωνία και τους πολίτες. Την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κλπ, μαζί με ΕΕ-ΔΝΤ. Οι δήμοι και η περιφέρεια λειτουργούν σαν εκτελεστικά όργανά τους στα πλαίσια του Καλλικράτη.

Από την ίδια αφετηρία έρχεται και η απάνθρωπη πολιτική που έχει αφήσει τους πρόσφυγες στο έλεος του χιονιά, καθώς σε όλη την ΕΕ οι κυβερνήσεις στέλνουν το μήνυμα ότι όποιος καταφέρει και ξεφύγει από την κόλαση των πολέμων στην Ευρώπη δεν τον περιμένει άσυλο, αλλά ακραίος ρατσισμός και απανθρωπιά.

  • Αυτό χάλι είναι το τίμημα της παραμονής της χώρας σε ΕΕ και ευρώ.
  • Άμεσα μέτρα για να μην ξαναβρεθούμε σε αυτή την κατάσταση με τις διακοπές ηλεκτροδότησης
  • Να ανοίξουν δημόσιοι χώροι με θέρμανση για όσους κατοίκους και πρόσφυγες αντιμετωπίζουν πρόβλημα

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία για το νέο Περιφερειακό Σχεδιασμό για τα Απορρίμματα (ΠΕΣΔΑ). Τοποθέτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο (3.11.2016)

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία για το νέο Περιφερειακό Σχεδιασμό για τα Απορρίμματα (ΠΕΣΔΑ). Τοποθέτηση στο του Θανάση Αγαπητού στο Περιφερειακό Συμβούλιο (3.11.2016)

Η διαχείριση των απορριμμάτων έχει ένα τζίρο που ετησίως πλησιάζει τα 500 εκ. ευρώ. Δεν είναι τυχαία η εμπλοκή μεγάλων Ομίλων (Μπόμπολας, Λάτσης κλπ) που εποφθαλμιούν αυτά τα κονδύλια

Η διαχείριση των απορριμμάτων έχει ένα τζίρο που ετησίως πλησιάζει τα 500 εκ. ευρώ. Δεν είναι τυχαία η εμπλοκή μεγάλων Ομίλων (Μπόμπολας, Λάτσης κλπ) που εποφθαλμιούν αυτά τα κονδύλια

«Αν κάποιος μέσα στο Περιφερειακό Συμβούλιο νομίζει ότι είναι η ίδια η σύσταση των σκουπιδιών στo Πανόραμα και η ίδια των σκουπιδιών στο Δενδροπόταμο, αν κάποιος νομίζει ότι είναι ίδια η εικόνα του ιδιοκτήτη εργοστασίου ΣΔΙΤ που τρώει λεφτά από τα σκουπίδια και η εικόνα του ανθρώπου που ψάχνει στα σκουπίδια για να φάει, τότε πλανάται πλάνην οικράν.

Όντως, δεν υπάρχει μνημονιακός και αντιμνημονιακός τρόπος να μαζεύεις τα σκουπίδια. Υπάρχει όμως ταξικός τρόπος να τα διαχειρίζεσαι: είτε προς όφελος του κεφαλαίου, των κάθε λογής Μπομπολαίων, της Τράπεζας Πειραιώς και λοιπών χορηγών της κυβέρνησης, είτε προς όφελος της εργαζόμενης πλειοψηφίας, της υγείας, του περιβάλλοντος και των εργασιακών σχέσεων.

Η πρόοδος της τεχνολογίας, τα υλικά, η ίδια η επιστημονική γνώση μάς παρέχουν τη δυνατότητα να υπάρξει μια εντελώς διαφορετική διαχείριση των απορριμμάτων. Η μείωση της παραγωγής σκουπιδιών, η επαναχρησιμοποίηση, διαλογή στην πηγή, η ανακύκλωση, η κομποστοποίηση προσφέρουν τη δυνατότητα να υπάρχει, σήμερα κι όχι στο απώτερο μέλλον, ένα σύστημα διαχείρισης των απορριμμάτων με δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα, με δημοκρατική σχεδίαση, που θα εξασφαλίζει την προστασία του περιβάλλοντος, τη μείωση του τέλους για τους πολίτες, την υγεία όλων μας και νέες θέσεις μόνιμης εργασίας -άλλωστε η διαχείριση των σκουπιδιών είναι μόνιμη κι όχι παροδική ανάγκη. Ένα σύστημα που έχει μία απαραίτητη προϋπόθεση: να σχεδιάζεται και να χρηματοδοτείται από το δημόσιο, με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας κι όχι το κέρδος του κάθε μεγαλοεργολάβου.

Εισάγεται για συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο η πρόταση αναθεώρησης του ΠΕΣΔΑ (Περιφερειακού Σχεδιασμού για τα Απορρίμματα). Πίσω από τα μεγάλα και ωραία λόγια, πίσω από τις υποσχέσεις για την προώθηση της ανακύκλωσης, πίσω από τις δηλώσεις για «εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης» και τις  σελίδες του ΠΕΣΔΑ δεν κρύβεται τίποτε άλλο παρά η παράδοση της διαχείρισης των σκουπιδιών (άρα και του περιβάλλοντος, της υγείας όλων μας και των δημοτικών τελών που θα κληθούμε να πληρώσουμε) στο ιδιωτικό κεφάλαιο, με τους όρους που αυτό θα θέσει. Ό,τι ακριβώς  μας έφερε δηλαδή στη σημερινή κατάσταση, κι ό,τι ακριβώς αντιπαλεύουμε τόσα χρόνια!

Μερικές απλές αλήθειες που δεν θα διαβάσετε στις  σελίδες του νέου ΠΕΣΔΑ:

-Τι αλλάζει με τον νέο ΠΕΣΔΑ;

Σχεδόν τίποτα, συνεχίζεται κανονικά το έγκλημα και όλα τα άλλα παραπέμπονται στις καλένδες και τις καλές προθέσεις που θα έχουν οι επιχειρηματίες.

-Ποιος θα πληρώσει το νέο σχεδιασμό;

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, όλοι εμείς, μέσω των φόρων, των δημοτικών τελών που θα αυξηθούν, του τέλους ανακύκλωσης, του «τέλους ταφής» και των προγραμμάτων «πληρώνω όσο πετάω» που θα μας χαρατσώνουν επιπλέον για τα σκουπίδια μας.

-Ποιος κερδίζει από το νέο ΠΕΣΔΑ;

Οι ίδιοι εργολάβοι που κέρδιζαν και πριν. Θα μοιραστούν τα κέρδη οι μονάδες ΣΔΙΤ, ΚΔΑΥ, «πράσινα σημεία», ανακυκλώσιμα υλικά, Αποτεφρωτήρα, επιδοτήσεις ΕΣΠΑ κλπ.

-Ποιος θα χάσει από το νέο ΠΕΣΔΑ;

Το περιβάλλον και η υγεία όλων μας, αν δεν τον ανατρέψουμε!

Είμαστε ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ στο σχέδιο του ΠΕΣΔΑ που εισάγει η διοίκηση, το ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΟΥΜΕ και παλεύουμε για να ανατραπεί, γιατί:

  1. Εδώ και δύο χρόνια, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις και τις κινήσεις εντυπωσιασμού τον πρώτο καιρό, η κατάσταση της διαχείρισης των απορριμμάτων δεν έχει αλλάξει στο παραμικρό! Η ανακύκλωση συνεχίζει να γίνεται από τα ιδιωτικά συμφέροντα που λυμαίνονται το «τέλος ανακύκλωσης», ενώ η ανακύκλωση δεν φτάνει ούτε στο 4% των σκουπιδιών (εν έτει 2016!). Μικρά και μεγάλα συμφέροντα -τα ίδια, όπως και παλιότερα- περιμένουν να λάβουν κομμάτι της «πίτας» από τα ΕΣΠΑ για τη διαχείριση των απορριμμάτων.
  2. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο νέος ΠΕΣΔΑ στηρίζεται στην αποκεντρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων, στη διαχείριση δηλαδή σε επίπεδο Δήμου, γειτονιάς και νοικοκυριού -μιας και αυτό είναι το «επιστημονικά ορθό». Δυστυχώς, πρόκειται για μια αντιστροφή της πραγματικότητας: η «αποκέντρωση» που επιχειρείται στον ΠΕΣΔΑ είναι απλώς το άλλοθι για να πέσει το βάρος της αποτυχίας της δημόσιας διαχείρισης -και της συνακόλουθης ιδιωτικοποίησης- των απορριμμάτων στους Δήμους και στους ίδιους τους πολίτες!

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Θεσ/νίκη: Συνέλευση Αγώνα για τη διαδήλωση στη ΔΕΘ, Δευτ. 29/9, ΕΔΟΘ, 7μμ

 

Η κρίση του ΟΑΣΘ δείχνει τη χρεοκοπία της ιδιωτικοποίησης. Μόνη λύση η εθνικοποίηση και ο δημόσιος φορέας συγκοινωνιών

 

ANKMΗ κρίση του ΟΑΣΘ που τους τελευταίους μήνες έχει φτάσει στο απροχώρητο είναι αποτέλεσμα της ιδιωτικοποίησης των αστικών συγκοινωνιών, δηλαδή ενός κοινωνικού αγαθού απαραίτητου στην καθημερινή ζωή, ειδικά για τα εργατικά και λαϊκά φτωχά στρώματα της Θεσσαλονίκης. Αποδείχτηκε ότι χωρίς μονοπωλιακή θέση και βαρβάτη κρατική επιχορήγηση δεν θα μπορούσε να υπάρχει επιχειρηματικό κέρδος. Παράλληλα η μονοπωλιακή θέση αξιοποιείται για πρόσθετη κερδοφορία μέσα από σχήματα όπως ο συνεταιρισμός ιδιοκτησίας μετόχων κ.α που νοικιάζει υποδομές στον ΟΑΣΘ. Η περίφημη ικανότητα της αγοράς και του ιδιωτικού τομέα να προσφέρει υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα αποδείχτηκε παραμύθι. Ένα παραμύθι που ο λαός της Θεσσαλονίκης το έχει πληρώσει ακριβά για δεκαετίες.

Αυτό που ζει καθημερινά η Θεσσαλονίκη με την κρίση του ΟΑΣΘ δείχνει με τον πιο καθαρό τρόπο πού οδηγεί η μεθοδευόμενη ιδιωτικοποίηση των μέσων μαζικής μεταφοράς την οποία προωθούν τα τρία μνημόνια και όσοι τα υπέγραψαν, είτε αφορά τις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας είτε τον ΟΣΕ: ακριβό εισιτήριο, καθημερινή ταλαιπωρία από τα αραιά δρομολόγιο και τα κακοσυντηρημένα οχήματα, σε συνδυασμό με την αθλιότητα των καθημερινών ελέγχων που οδηγούν σε προσβολές, τραμπουκισμούς κ.ά.

Κοροϊδεύει την κοινωνία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όταν δήθεν απορρίπτει το μοντέλο λειτουργίας του ΟΑΣΘ. Ουσιαστικά περιγράφει σαν πρόβλημα το πολυμετοχικό καθεστώς και στην πράξη προετοιμάζει το πέρασμα σε «μεγάλο επενδυτή». Τα περί δημοσίου ελέγχου τα είδαμε και στο λιμάνι του Πειραιά που το οδήγησαν στα χέρια της ΚΟΣΚΟ. Αν η κυβέρνηση απέρριπτε την ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών και των μέσων μαζικής μεταφοράς, θα το βλέπαμε στην Αθήνα που ετοιμάζεται ξεπούλημα, ενώ δε θα ξεκινούσε το ξεπούλημα των σιδηροδρόμων πουλώντας για 45 εκατ. ευρώ την ΤΡΕΝΟΣΕ. Το πρόβλημα με την κρίση του ΟΑΣΘ δε θα λυθεί αν έρθει ένας «μεγάλος επενδυτής» από ελληνικά και ξένα μονοπώλια αντί για το σημερινό πολυμετοχικό σύστημα που στην εποχή του μνημονίου θεωρείται ξεπερασμένο από το κεφάλαιο. Πρόκειται εξάλλου για σχεδιασμό που ξεκίνησε να υλοποιείται ήδη από την προηγούμενη κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, η οποία μιλούσε για νοικοκύρεμα κλπ. Έτσι ίσως εξηγείται και η όψιμη αγανάκτηση όσων στήριζαν μέχρι τώρα το σημερινό καθεστώς στον ΟΑΣΘ ή αδιαφορούσαν για την εκμετάλλευση και την ταλαιπωρία του λαού της Θεσσαλονίκης.

Η απλήρωτη εργασία του προσωπικού του ΟΑΣΘ είναι απαράδεκτο φαινόμενο και το αίτημα των εργαζομένων να πάρουν τα δεδουλευμένα τους πρέπει να ικανοποιηθεί άμεσα. Πρέπει να καταπολεμηθεί αυτή η διαδεδομένη πρακτική της εργοδοσίας στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα να αφήνει απλήρωτους τους εργαζόμενους μεταφέροντας σε αυτούς το βάρος της χαμένης κερδοφορίας από την κρίση. Πρέπει όμως να δοθεί λύση ουσιαστική και σταθερή που δε θα αθωώνει την εργοδοσία και την πρακτική της να ζητά την κρατική ενίσχυση πότε για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι πότε για να μην ακριβύνει περισσότερο το εισιτήριο. Είναι αδιέξοδος ο δρόμος του σωματείου του ΟΑΣΘ που αφήνει στο απυρόβλητο ουσιαστικά την εργοδοσία και τα συμφέροντά της, την οποία και έχει στηρίξει σε κάθε διαμάχη της με την κοινωνία για τα ακριβά εισιτήρια και τους εξευτελιστικούς ελέγχους.

Η μόνη λύση για εξασφαλιστούν φτηνές, ποιοτικές και οικολογικές αστικές συγκοινωνίες, με διασφάλιση των θέσεων εργασίας και δημιουργίας νέων είναι η εθνικοποίηση του ΟΑΣΘ, με διασφαλισμένο τον κοινωνικό και εργατικό έλεγχο. Η μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, αστικές συγκοινωνίες και τρένο, είναι δημόσιο αγαθό και μόνο δημόσιος φορέας μπορεί να το διασφαλίσει.

  • Άμεση εθνικοποίηση του ΟΑΣΘ με κοινωνικό και εργατικό έλεγχο
  • Η κρατική χρηματοδότηση να αξιοποιηθεί για την ανανέωση του στόλου των λεωφορείων και τη δρομολόγηση υπεραστικών λεωφορείων για τα δρομολόγια εκτός πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης. Προσανατολισμός σε οικολογική και φτηνή σε κόστος μετακίνηση. Μπορεί εδώ να αξιοποιηθεί η αξιοποίηση της ΕΛΒΟ και να λήξει για αυτό το καθεστώς εκκαθάρισης, ξεπουλήματος και διάλυσης της επιχείρησης. Επαναχάραξη των δρομολογίων στη βάση των κοινωνικών αναγκών.
  • Διασφάλιση των θέσεων εργασίας και προσλήψεις για να καλυφτούν οι ανάγκες
  • Δωρεάν μετακίνηση για άνεργους, κοινωνικό εισιτήριο για μαθητές, φοιτητές, συνταξιούχους, ευπαθείς ομάδες. Άμεσα ριζική μείωση του εισιτηρίου, με την προοπτική να γίνουν δωρεάν οι αστικές συγκοινωνίες για όλους, όπως ήδη συμβαίνει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης, στην πρωτεύουσα της Εσθονίας και δεκάδες πόλεις της Γαλλίας, του Βελγίου κ.α.

 

Όχι στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και των δημόσιων υποδομών

 Όχι στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και των δημόσιων υποδομών

Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργαζομένων

Η Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών.

Η Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών.

Η Ανταρσία στην Κεντρική Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών. Ο αγώνας των σωματείων του ΟΛΘ αφορά την υπεράσπιση των δημόσιων υποδομών, των θέσεων εργασίας και των εργασιακών δικαιωμάτων. Η ιδιωτικοποίηση έρχεται σαν αποτέλεσμα του τρίτου αντιλαϊκού μνημονίου που υπέγραψαν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την ΕΕ και την Τρόικα συνολικά. Η πάλη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών είναι κομμάτι του αγώνα για να μην εφαρμοστεί, να καταργηθεί το τρίτο μνημόνιο και να ξηλωθούν όλα τα σκληρά αντιλαϊκά και ανεργατικά μέτρα και των 3 μνημονίων.

Αυτός ο αγώνας πρέπει να αγκαλιαστεί από το λαϊκό και εργατικό κίνημα, τις μαχόμενες κοινωνικές δυνάμεις που παλεύουν ενάντια στην πολιτική που οδηγεί στην κοινωνική καταβύθιση, τη φτώχεια, την ανεργία, το χτύπημα των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Προϋπόθεση για την οριστική ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος είναι η διαγραφή του χρέους και η απελευθέρωση και έξοδος από ευρώ και ΕΕ. αυτό τον άλλο δρόμο για την κοινωνία μόνο ένα μαχόμενο εργατικό κίνημα μπορεί να τον χαράξει, με στόχους στο ύψος των κοινωνικών αναγκών, γραμμή σύγκρουσης και όχι συμβιβασμού, αποφασιστικότητα και μαχητικές μορφές πάλης. Μακριά από το δρόμο της υποταγής των ΓΣΕΕ και ΕΚΘ που οδήγησε στην ήττα στο ασφαλιστικό, με εμπιστοσύνη στις γενικές συνελεύσεις και τη συντονισμένη δράση των πρωτοβάθμιων σωματείων.

Ο αγώνας των σωματείων στο λιμάνι είναι αναγκαίο να στηριχτεί από ένα ευρύ μέτωπο ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις του δημόσιου και φυσικού πλούτου και των υποδομών και υπέρ της εθνικοποίηση όσων έχουν ξεπουληθεί ή μετοχοποιηθεί.

Αρέσει σε %d bloggers: