Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοι

Του Αλέξανδρου Καπακτσή

Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοιΣτο Άδενδρο η γη είναι επίπεδη. Αν βρεις σημείο με ύψος πάνω από ένα μέτρο είναι σίγουρο ότι είναι ανθρώπινη κατασκευή. Τέσσερα ποτάμια στην ευρύτερη περιοχή έκαναν καλά τη δουλειά τους. Τη μετέτρεψαν σε ένα τεράστιο αεροδρόμιο όπου υπάρχουν οι συνθήκες για να αναπτυχθούν εξίσου τεράστιες ταχύτητες.

Στο Άδενδρο ξέρουν από σιδηροδρομικά και άλλα δυστυχήματα. Επί δεκαετίες οι ανισόπεδες διαβάσεις του τρένου θέριζαν κόσμο. Και αν σώθηκαν ακόμη περισσότεροι «από θαύμα» ήταν γιατί τα θαύματα ήταν πολλά και πολλοί είχαν τον δικό τους Άγιο να τους φυλάει ή είχαν τύχη βουνό. Μπορεί να μην υπήρχε τζόκερ για να το κερδίσουν, κέρδιζαν όμως το υπόλοιπο της ζωής τους. Αμέτρητες οι ιστορίες τραγωδίας που ενίοτε μετατρέπονταν, της τύχης συμβοηθούσης, σε κωμωδία.

Στο Άδενδρο, μετά από τον εκσυγχρονισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας «που έφερε το τρένο» ήρθε κάποτε και ο εκσυγχρονισμός του Πασόκ και του Σημίτη. Έτσι, η μοναδική σιδηροδρομική γραμμή 35-40 χιλιομέτρων διπλής κατεύθυνσης της χώρας, που περνάει από το χωριό, δέχθηκε την περιποίηση του εκσυγχρονισμού του ΟΣΕ. Από τα αμέτρητα δις που διατέθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου ένα μέρος διατέθηκε και εδώ. Πανηγύρι οι εθνικοί προμηθευτές και οι πάσης φύσεως εργολάβοι. Ηλεκτροκίνηση για υψηλές και οικολογικές μεταφορές, αποκλεισμός της γραμμής για να μην τη διαβαίνουν ζώα και άνθρωποι, κλείσιμο των διαβάσεων και ανισόπεδοι κόμβοι (σε λάθος σημείο ώστε να αποκλειστεί το χωριό αλλά δεν παίζει εδώ ρόλο, απλώς το αναφέρουμε), κατασκευαστικά λάθη ώστε τα υπεδάφια ύδατα να ανέβουν στο ένα μέτρο και με τις βροχές να κινδυνεύουν να βγουν τα σκατά από τους βόθρους στους δρόμους. Φουτουριστικές προσθήκες στον σιδηροδρομικό σταθμό για να μην περνάνε τις γραμμές οι επιβάτες αλλά να περνάνε από πάνω με γέφυρες, με πολλές σκάλες, το ασανσέρ άλλοτε να δουλεύει και άλλοτε όχι, τα πόδια πιο σίγουρα και ας σέρνονται από την κούραση της δουλειάς. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης : Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων πίσω από το τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης

Αγανάκτηση προκαλεί το τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης το Σάββατο 13/5 που έχει κόστισε 3 νεκρούς μέχρι στιγμής και αρκετούς τραυματίες, πέρα από τις σημαντικές υλικές ζημιές. Η αγανάκτηση προέρχεται από το γεγονός ότι η ζωή και το ασφαλές ταξίδι των επιβατών και του προσωπικού περιφρονούνται από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων που απαξίωνε τον ΟΣΕ για χρόνια και κορυφώθηκε με το ξεπούλημα στην ιταλική Ferrovie Dello Stato Italiane S.p.A σαν αποτέλεσμα του 3ου μνημονίου. Αυτή η πολιτική είχε σαν βασικά εργαλεία την υποχρηματοδότηση, τη μεθοδευμένη υποστελέχωση με μετατάξεις ειδικευμένου προσωπικού και μηδενικές προσλήψεις, την παράδοση λειτουργιών του ΟΣΕ σε εργολάβους και ιδιώτες, τη λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Τσαλαπατήθηκε το δικαίωμα στη μετακίνηση με ασφαλείς, οικονομικές σιδηροδρομικές συγκοινωνίες που σέβονται τα δικαιώματα εργαζομένων και το περιβάλλον. Θα μπορούσε να το προσφέρει ο ΟΣΕ που είναι δημιούργημα της δουλειάς των εργαζομένων και της χρηματοδότησης από το υστέρημα του λαού. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όμως επέλεξαν να τον απαξιώσουν για να στηρίξουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών συμφερόντων στις μαζικές συγκοινωνίες (ΚΤΕΛ, αεροπορικές εταιρίες) και να προωθήσουν την ιδιωτικοποίηση, ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ολοκλήρωσε το έγκλημα πουλώντας τον και μάλιστα πολύ φτηνά, αφού όλοι μαζί έριξαν πρώτα την αξία του. Και ως συνήθως οι «επενδυτές» έρχονται να αρμέξουν το κοινό που έχει ανάγκη τις συγκοινωνίες και δεν βάζουν δεκάρα για συντήρηση, υποδομές και δίκτυα.

Είναι λαϊκή απαίτηση να μην υπάρξει συγκάλυψη στα αίτια του τραγικού ατυχήματος. Να αποδοθούν ευθύνες, να μην στοχοποιηθεί το προσωπικό και να δοθούν αποζημιώσεις στους συγγενείς των θυμάτων, τους τραυματίες και όσους υπέστησαν υλικές ζημιές.

Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων φέρνει αύξηση των ατυχημάτων σε σημείο που παύει το τρένο να είναι ένα ασφαλές και φιλικό για το περιβάλλον μέσο μεταφοράς.

Για να μη συνεχιστεί ο καταστροφικός κατήφορος είναι ανάγκη η άμεση εθνικοποίηση του ΟΣΕ και η ενοποίηση όλων των σχετικών εταιριών και φορέων σε μια δημόσια υπηρεσία σιδηροδρόμων, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Με αξιοποίηση των υποδομών και του προσωπικού, με προσλήψεις για να καλυφτούν οι επείγουσες ανάγκες και στόχο να εξασφαλίσει φτηνές, ασφαλείς σιδηροδρομικές μεταφορές, με σεβασμό στα δικαιώματα των εργαζομένων και το περιβάλλον.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την ιδιωτικοποίηση, δηλαδή ξεπούλημα, του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης στην κοινοπραξία «DIEP-Belterra Investments Ltd-Terminal Link SAS», η οποία ανακηρύχθηκε από το ΤΑΙΠΕΔ ως πλειοδότης στο δεύτερο γύρο του διεθνούς διαγωνισμού. Η διοίκηση του ΟΛΘ πανηγυρίζει επειδή η πώληση δήθεν «ανέδειξε την πραγματική αξία του λιμανιού» και ξεπέρασε το τίμημα του λιμανιού του Πειραιά, ενώ τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ πλέκουν το εγκώμιο του Ιβάν Σαββίδη που δήθεν «τηρεί τις υποσχέσεις του για επενδύσεις στη Βόρεια Ελλάδα». Στην πραγματικότητα όμως το 67% του μετοχικού κεφαλαίου της ΟΛΘ ΑΕ, μιας εταιρίας που η καθαρή αξία της έχει εκτιμηθεί σε πάνω από 1 δισ. ευρώ, πουλιέται για 232 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία δεν θα διατεθούν για τις ανάγκες της κοινωνίας αλλά θα καταλήξουν στους δανειστές! Ολόκληρη η οικονομία της πόλης θα πληγεί από το ξεπούλημα.

Η ιδιωτικοποίηση του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης είναι αποτέλεσμα των στρατηγικών επιλογών της ΕΕ για τις υποδομές και το δημόσιο πλούτο. Το μνημόνιο είναι το εργαλείο για την υλοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων, που στο λιμάνι ήταν δρομολογημένη ήδη από τις κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή. Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ το παρέδωσε στο ΤΑΙΠΕΔ και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παρά τις υποσχέσεις της, όχι μόνο δεν «πάγωσε», αλλά επιτάχυνε τις διαδικασίες πώλησης. Μάλιστα το ΤΑΙΠΕΔ έκανε ό,τι μπορούσε για να το απαξιώσει και να το «χαρίσει» ουσιαστικά στους αγοραστές, ματαιώνοντας τις προγραμματισμένες επενδύσεις και τις απαραίτητες προσλήψεις νέου προσωπικού. Το προσωπικό που έχει απομείνει είναι αδύνατο να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες των δραστηριοτήτων του Λιμανιού, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται φαινόμενα πλημμελούς συντήρησης του υπάρχοντος εξοπλισμού. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία για τον Απολογισμό της Περιφέρειας. Τοποθέτηση του Θ. Αγαπητού στο Περιφερειακό Συμβούλιο (6.2.2017)

Η καταψήφιση του απολογισμού από την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία

Η καταψήφιση του απολογισμού από την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία

 Το 2016 ήταν μια ακόμη σκληρή χρονιά για τον ελληνικό λαό καθώς συνεχίστηκε η ακραία αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου – ξένου και εγχώριου – για να αφαιρέσουν εισόδημα, περιουσία και δικαιώματα από τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα.

Συνάδελφοι/ισσες, τι ακριβώς κάνουμε σήμερα συζητώντας τον απολογισμό του 2016; Εξετάζουμε  ποιες ήταν οι κοινωνικές ανάγκες και πως αυτές καλύφθηκαν; Εξετάζουμε πώς και αν καλύφθηκαν οι στοιχειώδεις όροι επιβίωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας σε μια περίοδο που τα κυβερνητικά φιρμάνια για φορολεηλασία, διακοπές ρεύματος, πλειστηριασμούς, παρακρατήσεις μισθών, τείνουν να γίνουν ο κανόνας για μια μεγάλη πλειοψηφία νοικοκυριών; Προφανώς και όχι.

Στην πραγματικότητα έχουμε απολογιστικές λογιστικές καταστάσεις που αποτυπώνουν συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη με βάση το σχεδιασμό και την υλοποίηση που υπέδειξαν οι κρατικές υπηρεσίες. Γι΄ αυτό ο απολογισμός έρχεται για ψήφιση χωρίς πολιτική εισήγηση, παρά μόνο την εισήγηση των αντιπεριφερειαρχών και των υπηρεσιακών παραγόντων. Ωστόσο η απουσία πολιτικής εισήγησης είναι πολιτική επιλογή της Περιφερειακής Αρχής. Σημαίνει συμφωνία και αποδοχή της βάρβαρης πολιτικής της λιτότητας, που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια όπως δείχνουν οι λογιστικές καταστάσεις των υπηρεσιών της Περιφέρειας.

Αυτά όμως που σήμερα  σφραγίζονται με τον απολογισμό είναι 2 πράγματα: Πρώτον, η απόλυτη αποδοχή, υπεράσπιση και αξιοποίηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής από την περιφερειακή αρχή, παρόλη την κατά καιρούς «φτηνή αντιπολίτευση» και το λανσάρισμα της «πολιτικής ανεξαρτησίας». Κοινώς, το μνημόνιο και η ΕΕ να είναι καλά.

Δεύτερον η επιχείρηση θεμελίωσης ενός τοπικού κράτους  που έχοντας μια πενιχρή κρατική χρηματοδότηση, περιορίζει και καταργεί όλα τα ψήγματα κοινωνικής πολιτικής και επιχειρηματικοποίειται  με ταχύτατους ρυθμούς (με κύρια συνδρομή του «Καλλικράτη» και του ΕΣΠΑ), προκειμένου να διευκολύνει τη δημιουργία «επενδυτικών παραδείσων-εργασιακών κολαστηρίων».

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος ουσιαστικός λόγος για τη σημερινή μας συνεδρίαση. Γιατί  επί της ουσίας μιλάμε για το πώς υλοποιήθηκε ο  Προϋπολογισμός του 2016 που όπως κάθε χρόνο έτσι και πέρσι ήταν μικρότερος. Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος στα σοβαρά ότι με τα ποσά που δίνονται μπορεί να στηριχτεί οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια; Μπορεί να υπάρξει λύση των μεγάλων κοινωνικών και λαϊκών προβλημάτων, να καταπολεμηθεί η φτώχεια και η ανεργία; Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από αυτόν.

Αν μπούμε στα “ψιλά γράμματα” θα βρούμε ψίχουλα, μικροποσά για την κοινωνική πολιτική, ενώ για τους ανέργους ανοίγονται “λαμπροί” δρόμοι για να γίνουν κοινωνικοί επιχειρηματίες, αυτή τη νέα απάτη της εποχής μας. Αντίθετα τα μισά έργα που έγιναν ήταν για μελέτη, κατασκευή και ανακατασκευή δρόμων λες και δεν υπάρχουν άλλες ανάγκες.

Ακόμη δεν μπορώ να μην αναφέρω και την απουσία οποιουδήποτε ίχνους δημοκρατικού προγραμματισμού. Δηλαδή να συζητήσουμε για το ποιες είναι οι ανάγκες, να τις ιεραρχήσουμε, να επιλεγούν σχέδια υλοποίησής τους και εν συνεχεία να κατανεμηθούν οι πόροι. Τώρα έχουν όλα αφεθεί στον “αυτόματο πιλότο” της αγοράς, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και πρυτανεύει η λογική της απορροφητικότητας από τα ΕΣΠΑ. Μπορεί σε μια περιοχή να υπάρχει επείγουσα ανάγκη για έργα υδροδότησης ή για βιολογικό καθαρισμό αλλά η Ε.Ε. μας χρηματοδοτεί να φτιάξουμε εργοστάσια βιομάζας. Και φτιάχνουμε εργοστάσια βιομάζας παριστάνοντας κιόλας ότι παράγουμε έργο και απορροφούμε πόρους.

Το θέμα βέβαια δεν είναι μόνο τι έχει μέσα ο απολογισμός, αλλά και τι δεν έχει. Κι ας μην πάμε στο τι θα έπρεπε να έχει, ας πάμε μόνο στο τι η κρίση και οι οικονομικές εξελίξεις επιβάλουν ως κοινωνικές δράσεις και έπρεπε στοιχειωδώς να πραγματοποιηθούν.

  1. Δράσεις Στέγασης και Επανένταξης Αστέγων. 2. Πρόγραμμα καταγραφής και στήριξης γυναικών σε περιπτώσεις κακοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού, 3. Πρόγραμμα Σίτισης μέσω Προγραμματικών Συμβάσεων με Δήμους, δομές Αλληλεγγύης, 4. Παροχή υπηρεσιών Υγείας σε ανασφάλιστους πολίτες και παιδιά μέσω Προγραμματικών Συμβάσεων με Νομικά Πρόσωπα, 5. Πρόγραμμα κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού», 6. Προγράμματα επανασύνδεση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού σε περιπτώσεις που έχουν διακοπεί λόγω φτώχειας.

Όλα αυτά δεν υπάρχουν στον  απολογισμό του 2016… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

 Με στόχο το οριστικό ξεπούλημα η «εισβολή» εργολάβων για τη φύλαξη της ΕΛ.ΒΟ. 

Η ΕΛ.ΒΟ. ανήκει στο δημόσιο πλούτου και έχει φτιαχτεί με τη δουλειά και τα χρήματα των εργαζομένων. Είναι αναγκαίο να σπάσει η πολιτική των μνημονιακών δεσμεύσεων για ξεπούλημα και ιδιωτικοποίηση.

Η ΕΛ.ΒΟ. ανήκει στο δημόσιο πλούτου και έχει φτιαχτεί με τη δουλειά και τα χρήματα των εργαζομένων. Είναι αναγκαίο να σπάσει η πολιτική των μνημονιακών δεσμεύσεων για ξεπούλημα και ιδιωτικοποίηση.

Σημάδι επιτάχυνσης του ξεπουλήματος της ΕΛΒΟ αποτελεί η αντικατάσταση των φυλάκων της εταιρίας στα μουλωχτά, μέσα στη νύχτα δυο μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, από ιδιωτική εταιρία σεκιούριτι. Με την ενέργεια αυτή επιδιώκεται να μένουν στο σκοτάδι οι εργαζόμενοι για τα συμφέροντα που γυροφέρνουν την εταιρία, τις εγκαταστάσεις, τον εξοπλισμό κ.λπ. Επιχειρείται να ολοκληρωθεί το μεγάλο ξεπούλημα της ΕΛ.ΒΟ., μιας από τις ΔΕΚΟ που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει συμπεριλάβει στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, συνεχίζοντας το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και όσων κυβερνήσαν μνημονιακά (ΛΑΟΣ, ΔΗΜΑΡ, τραπεζίτες).

Έτσι, την ίδια στιγμή που τα ταμειακά υπόλοιπα του εργοστασίου είναι ελάχιστα και η μοίρα των εργαζόμενων αβέβαιη, ένα τεράστιο ποσό επιλέγεται να δοθεί απλόχερα σε μια εργολαβική εταιρία. Είναι χαρακτηριστικό ότι 40 εργαζόμενοι είναι εγκλωβισμένοι στην ΕΛΒΟ και δεν μπορούν να βγουν στη σύνταξη γιατί η εταιρεία δεν μπορεί να καλύψει τις σχετικές υποχρεώσεις της.

Επιπλέον δρομολογούνται με τον τρόπο αυτό απολύσεις για τους μόνιμους υπαλλήλους που κάλυπταν αυτές τις θέσεις και αντικατάστασή τους με εργολαβικούς, με σαφώς χειρότερους όρους εργασίας. Σημαίνει δηλαδή ότι για άλλη μια φορά εν μέσω σκληρής οικονομική κρίσης, είναι οι εργαζόμενοι αυτοί που καλούνται να θυσιαστούν για τα κέρδη του κεφαλαίου. Όλα αυτά, με τις πλάτες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των πλειοψηφίας ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ που ελέγχει το ΔΣ στο σωματείο της εταιρείας, τους εκπροσώπους του εργοδοτικού συνδικαλισμού που βάζει πλάτη στην υποστήριξη των συμφερόντων του κεφαλαίου, και στην υλοποίηση των μνημονίων κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ.

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία καταγγέλλει τις μεθοδεύσεις για το ξεπούλημα της ΕΛ.ΒΟ και στηρίζει τους εργαζόμενους στην προσπάθειά τους να αγωνιστούν ενάντια στην απαξίωση, το κλείσιμο και την ιδιωτικοποίηση. Είναι ανάγκη το μαχόμενο εργατικό και λαϊκό κίνημα να αναλάβει συντονισμένες πρωτοβουλίες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΛΒΟ και της δημόσιας περιουσίας συνολικά. Η ΕΛ.ΒΟ. ανήκει στο δημόσιο πλούτου και έχει φτιαχτεί με τη δουλειά και τα χρήματα των εργαζομένων. Ο εξοπλισμός, η τεχνογνωσία και η εμπειρία των εργαζομένων μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθούν για τις ανάγκες της κοινωνίας. Είναι αναγκαίο να σπάσει η πολιτική των μνημονιακών δεσμεύσεων για ξεπούλημα και ιδιωτικοποίηση. Η ΕΛΒΟ ανήκει στο λαό και τους εργαζόμενους της και μόνο αυτοί μπορούν να έχουν λόγο για το μέλλον της.

 Όχι στο ξεπούλημα της ΕΛΒΟ. Κανένας εργαζόμενος να μην απολυθεί

Να διαλυθεί εδώ και τώρα το υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων

Αγώνας στα χέρια των εργαζομένων. Όχι στο συνένοχο εργοδοτικό συνδικαλισμό

Ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Χωρίς ρεύμα άφησαν τα Βασιλικά ΔΕΗ και κυβέρνηση. Κραυγαλέα η αποτυχία του «λιγότερου κράτους» και των ιδιωτικοποιημένων-μετοχοποιημένων ΔΕΚΟ να προσφέρουν υπηρεσίες

 

MetopoThermisΚαταγγελία του Μετώπου Ρήξης και Ανατροπής δήμου Θέρμης

Χωρίς ρεύμα παρέμειναν για πάνω από 8 ώρες (!) από τις 11.30 πμ μέχρι τις 8μμ περίπου, τα Βασιλικά του δήμου Θέρμης λόγω της κακοκαιρίας με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να αναγκάζονται να υποστούν το κρύο, αλλά και την ταλαιπωρία που συνεπάγεται μια πολύωρη διακοπή της ηλεκτροδότησης που είναι ζωτικής σημασίας.

Το γεγονός ότι η έλλειψη προσωπικού και η αδυναμία προετοιμασίας της ΔΕΗ για την κακοκαιρία οδηγούν σε πρωτοφανή ταλαιπωρία, δεν έχει σχέση με «ακραία καιρικά φαινόμενα». Αιτία είναι η ακραία μνημονιακή πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της αποψίλωσης των ΔΕΚΟ, αλλά και του δημόσιου τομέα από το προσωπικό που αφορά τις υπηρεσίες προς την κοινωνία και τους πολίτες. Την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κλπ, μαζί με ΕΕ-ΔΝΤ. Οι δήμοι και η περιφέρεια λειτουργούν σαν εκτελεστικά όργανά τους στα πλαίσια του Καλλικράτη.

Από την ίδια αφετηρία έρχεται και η απάνθρωπη πολιτική που έχει αφήσει τους πρόσφυγες στο έλεος του χιονιά, καθώς σε όλη την ΕΕ οι κυβερνήσεις στέλνουν το μήνυμα ότι όποιος καταφέρει και ξεφύγει από την κόλαση των πολέμων στην Ευρώπη δεν τον περιμένει άσυλο, αλλά ακραίος ρατσισμός και απανθρωπιά.

  • Αυτό χάλι είναι το τίμημα της παραμονής της χώρας σε ΕΕ και ευρώ.
  • Άμεσα μέτρα για να μην ξαναβρεθούμε σε αυτή την κατάσταση με τις διακοπές ηλεκτροδότησης
  • Να ανοίξουν δημόσιοι χώροι με θέρμανση για όσους κατοίκους και πρόσφυγες αντιμετωπίζουν πρόβλημα

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία για το νέο Περιφερειακό Σχεδιασμό για τα Απορρίμματα (ΠΕΣΔΑ). Τοποθέτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο (3.11.2016)

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία για το νέο Περιφερειακό Σχεδιασμό για τα Απορρίμματα (ΠΕΣΔΑ). Τοποθέτηση στο του Θανάση Αγαπητού στο Περιφερειακό Συμβούλιο (3.11.2016)

Η διαχείριση των απορριμμάτων έχει ένα τζίρο που ετησίως πλησιάζει τα 500 εκ. ευρώ. Δεν είναι τυχαία η εμπλοκή μεγάλων Ομίλων (Μπόμπολας, Λάτσης κλπ) που εποφθαλμιούν αυτά τα κονδύλια

Η διαχείριση των απορριμμάτων έχει ένα τζίρο που ετησίως πλησιάζει τα 500 εκ. ευρώ. Δεν είναι τυχαία η εμπλοκή μεγάλων Ομίλων (Μπόμπολας, Λάτσης κλπ) που εποφθαλμιούν αυτά τα κονδύλια

«Αν κάποιος μέσα στο Περιφερειακό Συμβούλιο νομίζει ότι είναι η ίδια η σύσταση των σκουπιδιών στo Πανόραμα και η ίδια των σκουπιδιών στο Δενδροπόταμο, αν κάποιος νομίζει ότι είναι ίδια η εικόνα του ιδιοκτήτη εργοστασίου ΣΔΙΤ που τρώει λεφτά από τα σκουπίδια και η εικόνα του ανθρώπου που ψάχνει στα σκουπίδια για να φάει, τότε πλανάται πλάνην οικράν.

Όντως, δεν υπάρχει μνημονιακός και αντιμνημονιακός τρόπος να μαζεύεις τα σκουπίδια. Υπάρχει όμως ταξικός τρόπος να τα διαχειρίζεσαι: είτε προς όφελος του κεφαλαίου, των κάθε λογής Μπομπολαίων, της Τράπεζας Πειραιώς και λοιπών χορηγών της κυβέρνησης, είτε προς όφελος της εργαζόμενης πλειοψηφίας, της υγείας, του περιβάλλοντος και των εργασιακών σχέσεων.

Η πρόοδος της τεχνολογίας, τα υλικά, η ίδια η επιστημονική γνώση μάς παρέχουν τη δυνατότητα να υπάρξει μια εντελώς διαφορετική διαχείριση των απορριμμάτων. Η μείωση της παραγωγής σκουπιδιών, η επαναχρησιμοποίηση, διαλογή στην πηγή, η ανακύκλωση, η κομποστοποίηση προσφέρουν τη δυνατότητα να υπάρχει, σήμερα κι όχι στο απώτερο μέλλον, ένα σύστημα διαχείρισης των απορριμμάτων με δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα, με δημοκρατική σχεδίαση, που θα εξασφαλίζει την προστασία του περιβάλλοντος, τη μείωση του τέλους για τους πολίτες, την υγεία όλων μας και νέες θέσεις μόνιμης εργασίας -άλλωστε η διαχείριση των σκουπιδιών είναι μόνιμη κι όχι παροδική ανάγκη. Ένα σύστημα που έχει μία απαραίτητη προϋπόθεση: να σχεδιάζεται και να χρηματοδοτείται από το δημόσιο, με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας κι όχι το κέρδος του κάθε μεγαλοεργολάβου.

Εισάγεται για συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο η πρόταση αναθεώρησης του ΠΕΣΔΑ (Περιφερειακού Σχεδιασμού για τα Απορρίμματα). Πίσω από τα μεγάλα και ωραία λόγια, πίσω από τις υποσχέσεις για την προώθηση της ανακύκλωσης, πίσω από τις δηλώσεις για «εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης» και τις  σελίδες του ΠΕΣΔΑ δεν κρύβεται τίποτε άλλο παρά η παράδοση της διαχείρισης των σκουπιδιών (άρα και του περιβάλλοντος, της υγείας όλων μας και των δημοτικών τελών που θα κληθούμε να πληρώσουμε) στο ιδιωτικό κεφάλαιο, με τους όρους που αυτό θα θέσει. Ό,τι ακριβώς  μας έφερε δηλαδή στη σημερινή κατάσταση, κι ό,τι ακριβώς αντιπαλεύουμε τόσα χρόνια!

Μερικές απλές αλήθειες που δεν θα διαβάσετε στις  σελίδες του νέου ΠΕΣΔΑ:

-Τι αλλάζει με τον νέο ΠΕΣΔΑ;

Σχεδόν τίποτα, συνεχίζεται κανονικά το έγκλημα και όλα τα άλλα παραπέμπονται στις καλένδες και τις καλές προθέσεις που θα έχουν οι επιχειρηματίες.

-Ποιος θα πληρώσει το νέο σχεδιασμό;

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, όλοι εμείς, μέσω των φόρων, των δημοτικών τελών που θα αυξηθούν, του τέλους ανακύκλωσης, του «τέλους ταφής» και των προγραμμάτων «πληρώνω όσο πετάω» που θα μας χαρατσώνουν επιπλέον για τα σκουπίδια μας.

-Ποιος κερδίζει από το νέο ΠΕΣΔΑ;

Οι ίδιοι εργολάβοι που κέρδιζαν και πριν. Θα μοιραστούν τα κέρδη οι μονάδες ΣΔΙΤ, ΚΔΑΥ, «πράσινα σημεία», ανακυκλώσιμα υλικά, Αποτεφρωτήρα, επιδοτήσεις ΕΣΠΑ κλπ.

-Ποιος θα χάσει από το νέο ΠΕΣΔΑ;

Το περιβάλλον και η υγεία όλων μας, αν δεν τον ανατρέψουμε!

Είμαστε ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ στο σχέδιο του ΠΕΣΔΑ που εισάγει η διοίκηση, το ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΟΥΜΕ και παλεύουμε για να ανατραπεί, γιατί:

  1. Εδώ και δύο χρόνια, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις και τις κινήσεις εντυπωσιασμού τον πρώτο καιρό, η κατάσταση της διαχείρισης των απορριμμάτων δεν έχει αλλάξει στο παραμικρό! Η ανακύκλωση συνεχίζει να γίνεται από τα ιδιωτικά συμφέροντα που λυμαίνονται το «τέλος ανακύκλωσης», ενώ η ανακύκλωση δεν φτάνει ούτε στο 4% των σκουπιδιών (εν έτει 2016!). Μικρά και μεγάλα συμφέροντα -τα ίδια, όπως και παλιότερα- περιμένουν να λάβουν κομμάτι της «πίτας» από τα ΕΣΠΑ για τη διαχείριση των απορριμμάτων.
  2. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο νέος ΠΕΣΔΑ στηρίζεται στην αποκεντρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων, στη διαχείριση δηλαδή σε επίπεδο Δήμου, γειτονιάς και νοικοκυριού -μιας και αυτό είναι το «επιστημονικά ορθό». Δυστυχώς, πρόκειται για μια αντιστροφή της πραγματικότητας: η «αποκέντρωση» που επιχειρείται στον ΠΕΣΔΑ είναι απλώς το άλλοθι για να πέσει το βάρος της αποτυχίας της δημόσιας διαχείρισης -και της συνακόλουθης ιδιωτικοποίησης- των απορριμμάτων στους Δήμους και στους ίδιους τους πολίτες!

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Αρέσει σε %d bloggers: