Advertisements

Προκήρυξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το Πολυτεχνείο 2018

Eκδήλωση για την πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Παρ. 16/11, Πολυτεχνική ΑΠΘ, 6.30μμ

SUMMIT 2018: Τσίπρας, Μητσοτάκης, κοράκια της αγοράς ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ: Κάλεσμα στη διαδήλωση 15/11, Καμάρα, 6.30μμ 5/11

SUMMIT 2018: Τσίπρας, Μητσοτάκης και τα κοράκια της αγοράς

λεηλατούν εργατικά δικαιώματα,

κοινωνικά αγαθά και δημόσιο πλούτο…

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!

Παραμονές του Πολυτεχνείου διάλεξαν φέτος τα κοράκια της αγοράς, σύναξη να κάνουν και ως λεία να μοιράσουν ό,τι απέμεινε από εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα, λαϊκή περιουσία, δημόσιο πλούτο και αγαθά. Στις 15 και 16 του Νοέμβρη, στο Βελίδειο (ΔΕΘ), ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος διοργανώνει το SUMMIT 2018, ένα συνέδριο για την «ανάπτυξη», τις «επενδύσεις» και την «ανταγωνιστικότητα».

Ένα συνέδριο με καλεσμένους-ομιλητές τον Τσίπρα, τον Μητσοτάκη και όλο το πολιτικό επιτελείο των μνημονίων και της κοινωνικής καταστροφής αλλά και τους πρέσβεις των δολοφόνων των λαών ΗΠΑ, Γερμανίας, Βρετανίας κ.ά. και χορηγούς μεταξύ άλλων το «ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ», τα ΕΛ.ΠΕ. και την Τράπεζα Πειραιώς. Όλοι οι συνέταιροι μαζί για να συζητήσουν το βάθεμα της άγριας λεηλασίας σε βάρος του λαού και της φύσης. Οι υπεύθυνοι για την αρπαγή λαϊκών σπιτιών και την περιβαλλοντική καταστροφή, αυτοί που κοψοχρονιά τα φιλέτα της δημόσιας περιουσίας θα πάρουν, χορηγοί σε μια “γιορτή” όπου το πολιτικό τους προσωπικό θα συζητήσει με βιομήχανους, με τραπεζίτες αλλά και εκπροσώπους του διεθνούς μεγάλου κεφαλαίου για ανταγωνιστικότητα, επενδύσεις και μια ανάπτυξη των δικών τους κερδών και μόνο…

Γιατί η «ανταγωνιστικότητα» που σχεδιάζουν κυβέρνηση-E.E.-κεφάλαιο επιτάσσει εκατομμύρια άνθρωποι σ’ αυτή τη χώρα (αν δεν γίνουν μετανάστες όπως τεράστιο ποσοστό της νεολαίας έχει αναγκαστεί ήδη να κάνει) να ζουν πότε στην ανεργία και πότε στην ελαστική εργασία και ανασφάλεια μα πάντα στη φτώχεια, με μισθούς και συντάξεις πείνας ώστε να μεγαλώνουν τα κέρδη των αφεντικών. Γιατί οι “επενδύσεις” τους είναι η αρπαγή της λαϊκής κατοικίας και μικρής περιουσίας, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των αγαθών στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο και η μετατροπή της παιδείας, της υγείας, της ασφάλισης, της πρόνοιας, από καθολικά κοινωνικά σε προνόμια μόνο γι αυτούς που μπορούν να τα πληρώσουν. Γιατί το παραμύθι της “εξόδου” από τα μνημόνια και της ”ανάπτυξης” που έρχεται (που για πρώτη φορά στο περσινό SUMMIT ξεφούρνισε ο Τσίπρας) τίποτα άλλο δεν σημαίνει παρά συνέχεια της πολιτικής των μνημονίων για πολλές δεκαετίες ακόμη…

Ο λαός της Θεσσαλονίκης όχι μόνο δεν θα “γιορτάσει” μαζί τους αλλά αντίθετα θεωρεί όλους αυτούς ανεπιθύμητους στην πόλη μας! 

Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία της πόλης, μέσα από τα σωματεία τους, τους φοιτητικούς συλλόγους, τις τοπικές και κοινωνικοπολιτικές συλλογικότητες και οργανώσεις να τους υποδεχτούμε όπως αρμόζει σε όσους λεηλατούν τις ζωές μας και τους ομοτράπεζους τους: ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ!!!

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

ΠΕΜΠΤΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΗ, 6.30μ.μ., ΚΑΜΑΡΑ

 

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Η απόρριψη της νατοϊκής συμφωνίας των Πρεσπών μπορεί να ανοίξει δρόμους στην πάλη των λαών της περιοχής

Απόφαση της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 30ής Σεπτεμβρίου στη γειτονική Δημοκρατία της Μακεδονίας δείχνει ότι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού της γύρισε την πλάτη στην ΝΑΤΟϊκής έμπνευσης Συμφωνίας των Πρεσπών,   στην ψήφο με το πιστόλι στο κρόταφο, στο δίλημμα «Βόρεια Μακεδονία» ή «Βόρεια Κορέα» που έθεσαν με όλη την γνωστή στον ελληνικό λαό χυδαιότητα και υπεροψία οι εκπρόσωποι των ιμπεριαλιστικών οργανισμών που παρέλασαν στην χώρα μπροστά στο δημοψήφισμα.

Φαίνεται ότι ένταξη στο ΝΑΤΟ αλλά και η «ευρωπαϊκή προοπτική» δεν είναι τόσο ισχυρή και ελκτική για τον λαό της γειτονικής χώρας, ώστε να υποκύψουν στον εκβιασμό που ερχόταν από παντού. Το λαϊκό αίσθημα ότι η συμφωνία δεν εξασφαλίζει την ειρήνη αλλά οξύνει όλους τους ανταγωνισμούς και τους κινδύνους στην περιοχή (αίσθημα που γρήγορα επιβεβαιώθηκε από την όξυνση μεταξύ Σερβίας Κοσσυφοπέδιου στην λίμνη Γκάζιβοντε), η δυσπιστία απέναντι στους τόσους «φίλους» που ξαφνικά τους «θυμήθηκαν» και ακόμα η άρνηση στην ταπεινωτική επιβολή των όρων που έθεσε η ελληνική κυβέρνηση, συνέχεια των εκβιασμών μιας εικοσαετίας, οδήγησαν στην ουσιαστική εναντίωση της πλειοψηφίας του λαού σε μια συμφωνία που εκφράζει τα συμφέροντα του αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού και τα ηγεμονικά τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου, που επιδιώκει να κυριαρχήσει οικονομικά και πολιτικά στη γειτονική χώρα και να ενισχύσει το ρόλο του στα Δυτικά Βαλκάνια κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Προφανώς το αποτέλεσμα αποτελεί σοβαρή πολιτική ήττα για την κυβέρνηση Ζάεφ, αλλά και για τους ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί προκλητική αντιδημοκρατική πολιτική η προσπάθεια της κυβέρνησης Ζάεφ, με την ενθάρρυνση ΝΑΤΟ, ΕΕ και Αλ. Τσίπρα, να αγνοήσει κυνικά το σαφέστατο μήνυμα του δημοψηφίσματος και να προχωρήσει μέσω της βουλής! Άλλωστε τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων στην περιοχή μας δεν είναι για να υλοποιούνται.. κάτι ξέρει και ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτό.

Η ΝΔ πιστή στην ευρωνατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων, παζαρεύει στα κρυφά και δίνει διαβεβαιώσεις δεξιά και αριστερά για την προσήλωσή της στην ευρωνατοϊκή προοπτική. Το ίδιο και η ακροδεξιά και εθνικιστική «αντιπολίτευση». Η προσπάθεια της ΝΔ να “βγει από πάνω” μετά το φιάσκο του δημοψηφίσματος είναι προκλητική. Μέχρι τώρα, ύψωνε τα λάβαρα του εθνικισμού καταγγέλλοντας την Συμφωνία των Πρεσπών γιατί τα “δίνει όλα στους Σκοπιανούς”, προσφέροντας έτσι και κάλυψη στους φασίστες και την ακροδεξιά να βγαίνουν στους δρόμους σαν “σκοπιανοφάγοι”.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως στο ρεύμα της αποχής επέδρασαν πολλοί και αντιφατικοί παράγοντες. Όμως το γεγονός πως ήταν παρόμοια τα ποσοστά αποχής σε όλες τις εθνότητες της γειτονικής χώρας, ότι έγινε σε κόντρα με την μεγάλη πλειοψηφία του πολιτικού φάσματος και τον διεθνή εκβιασμό, η ύπαρξη πολύ μικρών εθνικιστικών διαδηλώσεων, αποτελούν ένα ελπιδοφόρο σημάδι.

Όσο για το ΚΚΕ και την ΛΑΕ, που κάνουν κριτική στην συμφωνία, αναδεικνύοντας κυρίως τον «αλυτρωτισμό των Σκοπίων» και τον «ανισότιμο χαρακτήρα της σε βάρος της Ελλάδας», ήρθε η ώρα να δουν ότι η απόκρυψη και η υποβάθμιση του επιθετικού ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης, και επομένως της τυχοδιωκτικής εξωτερικής πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ που την εκφράζει, η υποχώρηση απέναντι σε βασικά ιδεολογήματα του ελληνικού εθνικισμού, δεν οικοδομούν προϋποθέσεις «κοινών αγώνων με αλληλεγγύη και πραγματικό διεθνισμό» μεταξύ των λαών, αλλά αναπαράγουν την δυσπιστία και την διάσπαση, διευκολύνοντας τελικά την υποταγή του καθενός στην «δική του» αστική τάξη

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είχε εξ’ αρχής καθαρή θέση: είμαστε αντίθετοι στην συμφωνία γιατί προωθεί την ευρωνατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων και την αναβάθμιση του ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης στην περιοχή. Έδωσε με θάρρος την μάχη ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια. Στήριξε το αριστερό, ταξικό, διεθνιστικό και αντιιμπεριαλιστικό «όχι» στην Συμφωνία των Πρεσπών, εκφράζοντας την διεθνιστική της αλληλεγγύη σε εκείνες τις δυνάμεις, όπως την Αριστερά (Λέβιτσα) της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, που είχαν ξεκάθαρη θέση: «Όχι ένταξη στο ΝΑΤΟ, ούτε με το συνταγματικό μας όνομα».

Θα συνεχίζει να παλεύει ενάντια στο ΝΑΤΟ,   στην ιμπεριαλιστική επαναχάραξη των συνόρων, στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, υπέρ του σεβασμού των δικαιωμάτων όλων των εθνοτήτων, των λαών και των μειονοτήτων της ιστορικά πολυεθνικής περιοχής της Μακεδονίας, του δικαιώματος του κάθε λαού στον αυτοπροσδιορισμό, χωρίς να αποφασίζουν γι’ αυτόν οι «νονοί» των Βαλκανίων, τοπικοί και διεθνείς.. Για να έχει το δικαίωμα και ο λαός της γειτονικής χώρας να αποφασίσει για το όνομά της, τη πορεία της.

Η προοπτική της ειρήνης και της ευημερίας στην περιοχή δεν προωθείται με εκβιασμούς από τα πάνω από τους ιμπεριαλιστές και τις άρχουσες τάξεις, όπως την ελληνική. Χτίζεται στους κοινούς αγώνες ενάντια σε ΕΕ, ΝΑΤΟ και καπιταλιστές. Σε αυτή την διεθνιστική, ταξική και αντιιμπεριαλιστική προοπτική μπορούν πράγματι να ενωθούν οι λαοί..

 

 

Ανακοίνωση ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη νέα περίοδο (6.9.2018)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΠΕΡΙΟΔΟ

Το τέλος του καλοκαιριού σηματοδότησε την αρχή μιας νέας πολιτικής φάσης. Η τυπική λήξη των προγραμμάτων και κατά το ΣΥΡΙΖΑ έξοδος από τα μνημόνια, έχει ανοίξει ήδη τη συζήτηση για την «μετά τα μνημόνια» περίοδο.

Βασική επιδίωξη της κυβέρνηση και  κυρίαρχων δυνάμεων του πολιτικού συστήματος, των δυνάμεων του κεφαλαίου και της ΕΕ είναι η διατήρηση του αντεργατικού και ταξικού μνημονιακού πλαισίου που δημιουργήθηκε όλα αυτά τα χρόνια, με οριακές παραχωρήσεις και ευελιξία στην διαχείρισή του, ώστε να εξασφαλίσουν την μακρόχρονη σταθεροποίησή της κατάστασης.

Η εικόνα που προσπαθεί να δημιουργήσει ο  ΣΥΡΙΖΑ ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο «σταθεροποίησης» με κοινωνικές παροχές και οικονομική ανάπτυξη ταυτόχρονα, είναι στον αέρα.

Οικονομικά, η παγκόσμια κρίση και η ύφεση συνεχίζονται στην ίδια την ΕΕ, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ιταλία, στις πρώην αναδυόμενες οικονομίες, όπως στη Τουρκία και μια σειρά χώρες συνεχίζουν να μπαίνουν στο ΔΝΤ, όπως η Αργεντινή. Ο κίνδυνος μιας νέας βουτιάς στις ΗΠΑ δεν έχει ξεπεραστεί. Όλα αυτά δεν ανοίγουν περίοδο ηρεμίας και ομαλότητας αλλά αναταράξεων.

Ταυτόχρονα, στη νέα περίοδο του τυπικού τέλους των μνημονίων, το εργατικό και λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα πρέπει να μπεί με μεγαλύτερες απαιτήσεις και αποφασιστικότητα και λιγότερες αυταπάτες για τις κυβερνητικές υποσχέσεις για να πάρει πίσω όσα έχασε το προηγούμενο διάστημα.

 Οι απεργίες στα λιμάνια δείχνουν προς αυτή την κατεύθυνση. Το εργατικό και λαϊκό κίνημα είναι ο παράγοντας που μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια της κυβέρνησης, της δεξιάς αντιπολίτευσης και της άρχουσας τάξης.

Η κυβέρνηση προχωράει σε εξαγγελίες για «αυξήσεις στους βασικούς μισθούς», για «επαναφορά των ΣΣΕ» και τη «διανομή νέου κοινωνικού πλεονάσματος στους αδύναμους». Όμως οι αυξήσεις στους μισθούς που εννοεί είναι το 1% που πρότειναν οι εφοπλιστές στους ναυτεργάτες. Οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και οι άλλες αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις συνεχίζονται, η «αναστολή της μείωσης» των συντάξεων αφορά μόνο τους παλιούς συνταξιούχους για ορισμένο χρονικό διάστημα ενώ οι νέοι μένουν στην φτώχια, το νομοθετικό πλαίσιο για την υπογραφή της ΕΓΣΣΕ μένει άθικτο, ακόμα και η επέκταση των κλαδικών συμβάσεων είναι υπό την αίρεση της «αντιπροσωπευτικότητας» των εργοδοτικών οργανώσεων.

Οι ανείπωτες καταστροφές στο Μάτι και τη Κινέττα αναδεικνύουν το εύρος της κατάρρευσης των υπηρεσιών του κράτους και σε αυτό το τομέα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

501 εργαζόμενοι, νέοι και συνταξιούχοι καλούν στο αντικυβερνητικό-αντιπολεμικό-αντιφασιστικό συλλαλητήριο της ΔΕΘ, Σάβ. 8/9, 6μ.μ., Καμάρα

Για ένα κίνημα που δεν μπορούν να αγνοήσουν!

Στα φετινά εγκαίνια της ΔΕΘ, το Σεπτέμβρη, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να “πουλήσει” το παραμύθι της εξόδου από τα μνημόνια και της ελάφρυνσης του χρέους, ενώ η κοινωνική πλειοψηφία θα καταβυθίζεται ακόμα περισσότερο στην εξαθλίωση. Η ψήφιση των προαπαιτούμενων της 4ης αξιολόγησης, το νέο μεσοπρόθεσμο και η συμφωνία για το χρέος ολοκληρώνουν τον εμπαιγμό των εργαζόμενων για τη λεγόμενη «μετα-μνημονιακή Ελλάδα», την πιο βάρβαρη συνέχεια του μνημονιακού μεσαίωνα σε βάθος δεκαετιών. Στην άγρια περικοπή των συντάξεων και μείωση του αφορολόγητου καθώς και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των αγαθών στο αμέσως επόμενο διάστημα, έρχονται να προστεθούν η καθήλωση των μισθών στα σημερινά επίπεδα εξαθλίωσης, η απόλυτη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και η κατάργηση βασικών κοινωνικών δικαιωμάτων για άλλες δυο γενιές, ώστε να εξασφαλιστούν τα ματωμένα δημοσιονομικά πλεονάσματα της νέας συμφωνίας.

Την ίδια στιγμή τα τύμπανα του πολέμου χτυπούν στη γειτονιά μας ενώ το δηλητήριο του εθνικισμού και του φασισμού εξαπλώνεται ραγδαία. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για τις πηγές και τους “δρόμους” της ενέργειας, οι χιλιάδες άνθρωποι που καθημερινά παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς και της μετανάστευσης, η μετατροπή των Βαλκανίων σε μια απέραντη βάση του ΝΑΤΟ, η “αναβάθμιση” της Ελλάδας σε τοποτηρητή του ΝΑΤΟ στην περιοχή και η νέα εξόρμηση του ελληνικού κεφαλαίου στη βαλκανική ενδοχώρα έχουν την ίδια “μήτρα” με το σκοταδισμό, το ρατσισμό και τη φασιστική απειλή. Ο ταξικός εμφύλιος ανάμεσα στους εργαζόμενους των γειτονικών χωρών ή απέναντι σε κατατρεγμένους πρόσφυγες και μετανάστες είναι το πιο μεγάλο όπλο για να προχωρήσουν απρόσκοπτα οι σχεδιασμοί του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. και ταυτόχρονα η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων με τη νέα συμφωνία.

Είναι φανερό ότι αυτή η πολύπλευρα βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων (κυβέρνηση, μνημονιακή αντιπολίτευση κι Ε.Ε.) δεν θα σταματήσει όσο “απέναντί” τους βρίσκεται ο εργοδοτικός/κυβερνητικός συνδικαλισμός. Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ που αφού εγκαινίασε την τακτική της “μη απεργίας” το Γενάρη του 2018 (όταν ψηφιζόταν μεταξύ άλλων αντεργατικών μέτρων και η ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας για τα πρωτοβάθμια σωματεία), έφτασε να συγκροτήσει το Μάη την “Κοινωνική Συμμαχία” με τους εργοδότες, υιοθετώντας τα αιτήματα τους, κηρύσσοντας ουσιαστικά ταξική ανακωχή και υποταγή στα συμφέροντα των αφεντικών και αφήνοντας να περάσουν τα νέα μέτρα και η συμφωνία για το μνημόνιο διαρκείας χωρίς ούτε μια 24ωρη απεργία…

Μόνη αντίσταση σ’ αυτή την πολιτική οι ταξικές εργατικές συλλογικότητες και τα πρωτοβάθμια σωματεία που προχώρησαν στις 12 Γενάρη σε 24ωρη απεργία, δείχνοντας έναν άλλο δρόμο για το εργατικό κίνημα και προσπάθησαν να οργανώσουν ξανά ένα αγωνιστικό σχέδιο, τόσο στις 30/5 όσο και στις μέρες ψήφισης του νέου μνημονιακού πακέτου.

“Και μοιάζει ετούτη η σιωπή με λίγο πριν τη μπόρα, σαν τη στερνή την ώρα, που θα επιτεθεί”

Το εργατικό και λαϊκό κίνημα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, έχουμε μπει σε μια ποιοτικά νέα κατάσταση. Το καθοριστικό για τις ταξικές δυνάμεις είναι αν θα συνεχίσουν να προσαρμόζονται στο σχεδιασμό του εργοδοτικού/κυβερνητικού συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των εργαζόμενων και διευκολύνει κυβέρνηση-Ε.Ε.-κεφάλαιο ή θα προσπαθήσουν να ανοίξουν ένα νέο δρόμο οργάνωσης του αγώνα από τα κάτω, να μετουσιώσουν τη συσσωρευμένη λαϊκή αγανάκτηση για την κυβερνητική πολιτική σε δράση και μαζικό δυναμικό κι ανυποχώρητο αγώνα για την ανατροπή της!

Οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι συνταξιούχοι που υπογράφουμε καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις συλλογικότητες του εργατικού και λαϊκού κινήματος να δώσουμε τη δική μας απάντηση στην προσπάθεια μονιμοποίησης της κοινωνικής βαρβαρότητας που γεννάει τη φτώχεια, το φασισμό, την πολεμική απειλή. Το Σάββατο 8 του Σεπτέμβρη, στα εγκαίνια της ΔΕΘ, να οργανώσουμε ένα ανεξάρτητο από τον εργοδοτικό/κυβερνητικό συνδικαλισμό, πανελλαδικό, παλλαϊκό συλλαλητήριο (6μ.μ., ΚΑΜΑΡΑ), που θα ανοίξει το δρόμο για:

Ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, με τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας στις σημαίες του!

Αγώνα μαζικό για δουλειά και ψωμί, ειρήνη κι ελευθερία, ζωή με αξιοπρέπεια για όλους!

  1. Αγαπητός Θανάσης, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. Β’ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης και του Γ.Σ. της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ
  2. Αδαμόπουλος Νίκος, συνταξιούχος ΟΤΑ, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής
  3. Αθανασάκη Βάσω, μέλος Δ.Σ. Σωματείου Εργαζομένων Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου
  4. Αθανασίου Μανόλης, Δρ. Χημικός Μηχανικός, μέλος Δ.Σ. Συνδέσμου Εργαζομένων της «ΑΣΠΡΟΦΟΣ»
  5. Αλβανούδη Αγγελική, γλωσσολόγος, συμβασιούχος στο ΑΠΘ
  6. Αλβανούδη Ζωή, δασκάλα, μέλος Δ.Σ. Β΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσ/νίκης
  7. Αλεμίδου Θώμη, φιλόλογος, μέλος Δ.Σ. της Β’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
  8. Αλεξάκος Φώτιος, καθηγητής, μέλος ΕΛΜΕ Καρδίτσας
  9. Αλεξίου Έλλη, φοιτήτρια, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ
  10. Αμπάτης Διονύσης, εκπαιδευτικός, μέλος Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας
  11. Αναγνώστου Κούλα, συνταξιούχα νοσηλεύτρια, Έδεσσα
  12. Ανανιάδης Γιώργος, φοιτητής Φιλολογίας ΑΠΘ, Γρεβενά
  13. Ανδρεάδης Χρήστος, φοιτητής, μέλος Φοιτητικού Συλλόγου Φαρμακευτικής ΕΚΠΑ
  14. Ανδρεάδου Ηλέκτρα, πολιτικός μηχανικός, μέλος Δικτύου ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων
  15. Αντάρας Λάμπρος, αρχιτέκτονας μηχανικός, γραμματέας Συλλόγου αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης
  16. Αντύπας Βαγγέλης, φοιτητής, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Ηλεκτρ.-Μηχαν. ΑΠΘ
  17. Αντωνιάδου Βάσω, εκπαιδευτικός, μέλος της Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
  18. Αντωνόπουλος Παύλος, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, πρ. πρόεδρος Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
  19. Αποστολίδης Ζαννής, εργάτης, μέλος Λαϊκής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών
  20. Αποστολοπούλου Κλεοπάτρα, φοιτήτρια, μέλος Φοιτητ. Συλλόγου Ηλεκτρολ. Μηχανικών Πανεπ. Πατρών
  21. Αραμπατζής Δημήτρης, αγρότης, Κιλκίς Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου
Αρέσει σε %d bloggers: