Δελτίο τύπου για τη συνάντηση ΑΔΕΔΥ με την υπ. Διοικητικής Ανασυγκρότησης (15/2/2018)|Γεροβασίλη: «Δε παίρνω πίσω την τροπολογία, αν δεν πάρετε πίσω την αποχή από την αξιολόγηση»!

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/    dimosio.paremvasis@gmail.com

 20/2/2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ για τη συνάντηση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ

με την Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης στις 15/2/2018

Γεροβασίλη: «Δε παίρνω πίσω την τροπολογία,

αν δεν πάρετε πίσω την αποχή από την αξιολόγηση»!

Πραγματοποιήθηκε, στις 15/2/2018, συνάντηση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ με την υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης Ό. Γεροβασίλη, παρουσία και του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου, Γρ. Θεοδωράκη. Στη δίωρη συνάντηση η υπουργός υπεραμύνθηκε της κυβερνητικής πολιτικής και δεν δεσμεύτηκε πρακτικά σε τίποτα ουσιαστικό. Επέμεινε σταθερά στην υπεράσπιση των Μνημονίων, επιχειρώντας να εξωραΐσει την πολιτική της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης, των περικοπών και της συρρίκνωσης στο δημόσιο. Το βασικό της μέλημα ήταν να πιέσει όσο το δυνατόν περισσότερο το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ να αναστείλει την απεργία/αποχή από την αξιολόγηση, αποκαλύπτοντας τη δύσκολη θέση στην οποία την έχει φέρει η μαζική συμμετοχή σε αυτήν των εργαζόμενων στο δημόσιο.

«Παζαρεύοντας» την Αξιολόγηση

Μάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο
μόνο μια απόχη να τρυγώ της θάλασσας την πονηριά
και της σιωπής τον πλούτο

Η κ. Γεροβασίλη δεν άφησε ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που της έδωσε ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ παρουσιάζοντας τη θέση που υιοθέτησαν οι παρατάξεις του προεδρείου της ΑΔΕΔΥ (ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ/ΠΑΣΚ, ΕΑΕΚ/ΣΥΡΙΖΑ, Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή) για μια άλλη, «καλή» αξιολόγηση. Επανέλαβε, για πολλοστή φορά, πως η αξιολόγηση που προσπαθεί να επιβάλει στο Δημόσιο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και έχει συνομολογήσει με τους «Θεσμούς» ως ένα από τα προαπαιτούμενα και την επόμενης αξιολόγησης του Μνημονίου «δεν είναι τιμωρητική, δε συνδέεται με απολύσεις, γίνεται με άκρως δημοκρατικό τρόπο γιατί βασίζεται σε στόχους που αποφασίζονται σε γενικές συνελεύσεις εργαζομένων»! Προκάλεσε δε την ΑΔΕΔΥ, εφόσον αποδέχεται την αξιολόγηση, να θέσει συγκεκριμένες παρατηρήσεις σε σημεία του νόμου όπου τυχόν υπάρχουν ασάφειες, ώστε να συζητηθούν και να τροποποιηθούν αν χρειάζεται, αλλά με τη δέσμευση ότι ό,τι συμφωνηθεί θα πάνε μαζί να το εφαρμόσουν, αφού η ΑΔΕΔΥ αναστείλει την απεργία/αποχή. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Παρεμβάσεις στο δημόσιο: Προεδρείο συγκάλυψης στην ΕΔΟΘ του σκανδάλου των 120.000 ευρώ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

https://paremvasi.blogspot.gr/  dimosio.paremvasis@gmail.com

5/2/2018

Προεδρείο συγκάλυψης στην ΕΔΟΘ του σκανδάλου των 120.000 ευρώ (30/1/2018)

Το προεδρείο που συγκροτήθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΔΟΘ από ΔΑΚΕ (πρόεδρος, ειδικός γραμματέας), Πρωτοπορία -πρώην ΠΑΣΚ- (γραμματέας, οργ. Γραμματέας, έφορος υλικού), Αγ. Συνεργασία –ΣΥΡΙΖΑ- (ταμίας, έφορος υλικού) και ΠΑΜΕ (αντιπρόεδρος) είναι μεθόδευση συγκάλυψης του σκανδάλου της “μαύρης τρύπας” των 120.000 ευρώ που δεν αποδόθηκαν στον ΟΑΣΘ για τις εκπτωτικές κάρτες των συναδέλφων.

Το προεδρείο συγκροτήθηκε:

  • Χωρίς να αποδοθούν ευθύνες στα πρόσωπα, αλλά και τις παρατάξεις, ενώ είναι γνωστό ποιες παρατάξεις και ποια πρόσωπα εμπλέκονται στη διαχείριση αυτών των χρημάτων. Η πρώτη φάση της συγκάλυψης έγινε με την απόφαση του Γ.Σ. της ΕΔΟΘ που ψήφισαν οι ίδιες παρατάξεις στις 30/11/2017, χωρίς να κατονομάζουν τους υπεύθυνες παρατάξεις Πρωτοπορία/ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ και τα πρόσωπα αυτών των παρατάξεων που εμπλέκονται στο σκάνδαλο στην ΕΔΟΘ, το οποίο χαρακτηρίζουν χρέος προς τον ΟΑΣΘ.
  • Χωρίς να καταθέτουν τα στοιχεία για τη διαχείριση των χρημάτων από αυτούς που εμπλέκονται και ισχυρίζονται ότι τα έχουν και θα τα παραδώσουν. Χωρίς τα στελέχη της Πρωτοπορίας και της ΔΑΚΕ που εμπλέκονται να αναλάβουν τις ευθύνες.
  • Χωρίς να διασφαλιστεί ότι δε θα πληρώσει το κόστος η ΕΔΟΘ και συνδικαλιστές που δεν έχουν καμιά εμπλοκή. Στις 24/1/2017 κοινοποιήθηκε στην ΕΔΟΘ, μέσω δικαστικού κλητήρα, εξώδικο προς όλα τα μέλη της ΕΕ ξεκαθαρίζοντας πως ζητάει να αποδοθεί το ποσό των 118.173,80 ευρώ από την ΕΔΟΘ για τη μη καταβολή του αντίτιμου των χορηγηθέντων καρτών.
  • Χωρίς να υπάρχουν σκιές για τα πρωτοβάθμια σωματεία.

Το προεδρείο συγκροτήθηκε μετά την παραίτηση από την ΕΕ του πρώην προέδρου που έχει βασικές ευθύνες για το σκάνδαλο, μετά και τις προσπάθειες για διακανονισμό με τη διοίκηση του ΟΑΣΘ. Διακανονισμό που ίσως ρίξει την οφειλή κάτω από όριο που κάνει την πράξη κακούργημα, με τις ανάλογες συνέπειες. Την ίδια στιγμή αποκαλύπτεται ότι υπάρχουν και άλλα σοβαρά θέματα οικονομικής διαχείρισης, καθώς η ΕΔΟΘ εμφανίζεται να χρωστά ΕΝΦΙΑ για το κτίριό της. Κάτι τέτοιο δεν καταγράφηκε στον οικονομικό απολογισμό του πρόσφατου συνεδρίου (Μάης 2017), τον οποίο υπερψήφισαν ΔΑΚΕ-Πρωτοπορία-Αγ. Συνεργασία.

Μπήκαν στο προεδρείο ΔΑΚΕ και Πρωτοπορία που έσπευσαν να αξιοποιήσουν το σωσίβιο που τους πέταξαν οι άλλες δυο παρατάξεις, μήπως και ξεχαστούν οι ευθύνες των ηγετικών στελεχών τους. Η Αγ. Συνεργασία που από “αρχάγγελος της κάθαρσης” έσπευσε να πλαισιώσει το προεδρείο, παρά τις μεγαλοστομίες ότι δε θα μπει σε αυτό αν δεν ξεκαθαρίσει το σκάνδαλο. Από κοντά και το ΠΑΜΕ, που αποδείχτηκε ακριβό στα πίτουρα και άλλαξε άρδην τη γραμμή της αποχής από το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ και της ΕΔΟΘ τα προηγούμενα χρόνια. Η λογική του αναλογικού προεδρείου το οδηγεί στη συναίνεση σε αυτό το προεδρείο της συγκάλυψης και της συναίνεσης με την κυβερνητική-μνημονιακή πολιτική. Μόνο οι Παρεμβάσεις διαχώρισαν με σαφήνεια τη θέση τους και δε συμμετέχουν σε αυτήν την απαράδεκτη συνεργασία συγκρότησης ενός προεδρείου συγκάλυψης του σκανδάλου της ΕΔΟΘ. Ως Παρεμβάσεις απείχαμε από τη διαδικασία της εκλογής, δηλώνοντας παράλληλα ότι είναι υποκρισία και πολιτικός εμπαιγμός από κοινού να συγκροτούν προεδρείο, αν και αναγνωρίζουν όλοι ότι αλλοιώθηκαν τα αποτελέσματα του συνεδρίου με τη συναλλαγή Πρωτοπορίας-ΜΕΤΑ-Διεξόδου και την υφαρπαγή της δεύτερης έδρα των Παρεμβάσεων στην ΕΕ από παράταξη του ΠΑΣΟΚ/Κιν. Αλλαγής.

Βρισκόμαστε μπροστά σε σημαντικές μάχες στο δημόσιο τομέα στο ζήτημα των συμβασιούχων, της αξιολόγησης, της μισθολογικής πολιτικής, των αναδιαρθρώσεων στο δημόσιο τομέα. Είναι σε εξέλιξη η επίθεση σε μια σειρά από κλάδους, την υγεία, την παιδεία, τους δήμους, την κοινωνική ασφάλιση, τις υπηρεσίες. Απέναντι στην πολιτική κυβερνήσεων-ΕΕ, τα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα, μόνο οι ενωτικοί και μαχητικοί αγώνες των εργαζομένων μπορούν να υψώσουν φραγμό. Οι εργαζόμενοι, με την εκφυλιστική κατάσταση που επικράτησε στην ΕΔΟΘ να ολοκληρώνεται στη συγκρότηση του προεδρείου συναλλαγής και συγκάλυψης του σκανδάλου δεν πρέπει να έχουν καμιά προσδοκία υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους και χάραξης αγωνιστικής πορείας.

Η διέξοδος θα έρθει πέρα και ενάντια σε αυτό το εκφυλιστικό τοπίο του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού από τα πρωτοβάθμια σωματεία, τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων και των επιτροπών αγώνα. Με πλαίσια διεκδικήσεων που θα βάζουν τα δικαιώματα μπροστά, με μορφές πάλης που στοχεύουν στη δικαίωση των εργαζομένων και όχι να βγει η υποχρέωση της διαμαρτυρίας. Με το συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων, τη διακλαδική και πανεργατική κοινή δράση των εργαζομένων, τη συνάντηση με τα αγωνιζόμενα τμήματα της νεολαίας και τη κοινωνίας. Με πολιτικούς στόχους ενάντια στους πυλώνες της αντιλαϊκής πολιτικής το χρέος, τα μνημόνια, το ευρώ και την ΕΕ. Με εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα και τους αγώνες τους και όχι στην εν λευκώ επιταγή στα σχέδια κυβερνητικής εναλλαγής και κομματικής ενίσχυσης.

Για όλους τους παραπάνω λόγους ζητάμε από τα πρωτοβάθμια σωματεία να πάρουν θέση, όπως και τα μέλη του Γ.Σ. , ώστε να συγκληθεί άμεσα έκτακτο Συνέδριο της ΕΔΟΘ.

ΚΣΕ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. : Για τα εθνικιστικά συλλαλητήρια και τις μάχες που έχουμε μπροστά μας

Για τα εθνικιστικά συλλαλητήρια και τις μάχες που έχουμε μπροστά μας

Το συλλαλητήριο που οργανώθηκε στις 4/2/2018 στην Αθήνα, με κεντρικό σύνθημα η «Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική», ήταν ένα αντιδραστικό, εθνικιστικό συλλαλητήριο. Μπορεί οι διοργανωτές να φρόντισαν να μετριάσουν τις ακραίες εθνικιστικές εκδηλώσεις, σε σχέση με αυτό της Θεσσαλονίκης, όμως η ουσία παρέμεινε ίδια: μια συγκέντρωση με την στήριξη της ΝΔ, της επίσημης Εκκλησίας, της Χρυσής Αυγής και όλου του εσμού ακροδεξιών, εθνικιστών και φιλοΝΑΤΟϊκών που συγκεντρώνονται γύρω από τις «Παμμακεδονικές Ενώσεις της Υφηλίου». Με την ανοιχτή στήριξη και προβολή όλων των ΜΜΕ που έχουν σταθεί ως τώρα απέναντι σε κάθε κοινωνικό αγώνα. Η παρουσία των βουλευτών της ΝΔ –μεταξύ αυτών και του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά– του Λεβέντη και όλης της κοινοβουλευτικής ομάδας της ναζιστικής και υπόδικης Χρυσής Αυγής αποδεικνύει ότι είναι απλώς φληναφήματα όλες οι κραυγές περί «ακομμάτιστης κινητοποίησης του ελληνικού λαού».

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιδιώκει να νομιμοποιήσει την πολιτική της, προβάλλοντας τον ακροδεξιό χαρακτήρα του συλλαλητηρίου. Στην πραγματικότητα όμως, συνεχίζοντας την ίδια επιθετική πολιτική Μητσοτάκη-Παπανδρέου-Καραμανλή, λειτουργεί σαν ατζέντης για την ευρωνατοϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων και σε αυτό το πλαίσιο επιδιώκει την αναβάθμιση του ρόλου της ελληνικής άρχουσας τάξης, των ελλήνων τραπεζιτών και επιχειρηματιών, στην περιοχή. Ευρύτερα, οι δυνάμεις του συστήματος επιχειρούν μέσα από την καλλιέργεια κλίματος εθνικισμού να στρέψουν την δυσαρέσκεια προς τα δεξιά, να βγάλουν από το κάδρο την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, το κεφάλαιο, τον ιμπεριαλισμό, την επιτροπεία. Αυτό θα αποτελούσε την καλύτερη υπηρεσία για να συνεχίσουν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Όμως, παρά την τεράστια προσπάθεια του δεξιού και ακροδεξιού συρφετού των οργανωτών, το συλλαλητήριο στις 4/2 δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τα «εκατομμύρια» διαδηλωτών που ονειρεύονταν. Δεν είμαστε πίσω στο 1992, η εθνικιστική υστερία γύρω από το Μακεδονικό δεν έχει ανταπόκριση στα μαχητικά κομμάτια της κοινωνίας και στον αριστερό κόσμο, όσο και αν προσπάθησαν να προσδώσουν «παλλαϊκό» χαρακτήρα στην συγκέντρωση προβάλλοντας την παρουσία του Μ. Θεοδωράκη.

Η παρουσία και η ομιλία του Μ. Θεοδωράκη στο συλλαλητήριο της 4/2  ήταν η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του. Μια πλήρως αντιδραστική ομιλία, που ενσωμάτωσε όλη την εθνικιστική ρητορεία. Δεν ψέλισε κουβέντα ενάντια στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την ΕΕ, δεν βρήκε κουβέντα να πει για τους σχεδιασμούς του ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια, για τα μνημόνια, την επιτροπεία της χώρας, κάλεσε τους συγκεντρωμένους (μεταξύ αυτών και το μπλοκ της Χρυσής Αυγής) σε «εθνική ενότητα», έδειξε ως «εχθρούς» τους «αριστεριστές» και μίλησε (μπροστά στους νεοναζί δολοφόνους) για «αριστερόστροφο φασισμό». Οι ομιλίες που ακολούθησαν, ήταν ακόμη πιο αποκαλυπτικές του ακροδεξιού πολεμοκάπηλου προσανατολισμού της συγκέντρωσης.

Η συμμετοχή της ναζιστικής Χρυσής Αυγής και άλλων εθνικιστικών οργανώσεων σε αυτό το συλλαλητήριο, παρότι μικρή ποσοτικά, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ξεπλένει τον εγκληματικό, ναζιστικό και φασιστικό χαρακτήρα των οργανώσεων αυτών. Και μόνο το γεγονός ότι η δολοφονική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και οι υπόδικοι βουλευτές της δεν εμποδίστηκαν καν να κατέβουν με το πανό και τα σύμβολά τους, ούτε καν εκδηλώθηκε ο παραμικρός διαχωρισμός των διοργανωτών από τους ναζιστές, είναι αρκετό για να γίνει κατανοητή η επιχείρηση «νομιμοποίησής» τους. Όσοι διοργάνωσαν και συμμετείχαν στο συλλαλητήριο έχουν τεράστια ευθύνη, γιατί ουσιαστικά ανασύρουν τους χρυσαυγίτες από τον σκουπιδοτενεκέ που τους είχε πετάξει το αντιφασιστικό κίνημα και επιδιώκουν να τους εντάξουν ξανά στον «εθνικό κορμό».

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κοινή ανακοίνωση αριστερών οργανώσεων και συλλογικοτήτων της Θεσσαλονίκης: Μακεδονία γη πολυπολιτισμική, έξω το ΝΑΤΟ και οι εθνικισμοί

Οι συλλογικότητες και οι άνθρωποι που συνυπογράφουμε αυτό το κείμενο αγωνιζόμαστε για την ειρήνη, τη δουλειά, την ελευθερία, την αξιοπρέπεια όλων των λαών του κόσμου. Από αυτή τη σκοπιά, είναι καθήκον μας σήμερα να πάρουμε σαφή θέση, στα λόγια και στο δρόμο, ενάντια στο εθνικιστικό μέτωπο που σχηματίστηκε με αφορμή το όνομα της Μακεδονίας.

Για τη χρήση του ονόματος της Μακεδονίας

Εχθροί μας ο ελληνικός εθνικισμός,  η κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ

Εχθροί μας ο ελληνικός εθνικισμός, η κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ

Πρώτα και κύρια, γιατί το μόνο κοινό αίτημα αυτής της ετερόκλητης εθνικιστικής συμμαχίας, το αίτημα δηλαδή να απαγορευτεί στο γειτονικό λαό να χρησιμοποιεί το όνομα της Μακεδονίας, είναι άδικο, ιστορικά λαθεμένο και ανήθικο. Όλοι γνωρίζουμε ότι σλαβικοί πληθυσμοί κατοικούν εδώ και εκατοντάδες χρόνια στον ιστορικό χώρο της Μακεδονίας, διατηρώντας τη δική τους γλώσσα και παράδοση. Εδώ κι έναν αιώνα, ένα μεγάλο τμήμα τους έχει σχηματίσει τη δική του εθνική συνείδηση και ταυτότητα -διακριτή από την ελληνική, τη βουλγάρικη ή τη σέρβικη- συνδέοντάς την εξαρχής με το όνομα της γης που κατοικούσε, δηλαδή τη Μακεδονία. Όπως όλοι οι λαοί της περιοχής, έδωσε κι αυτός τις μάχες του για την αυτοδιάθεση και την ελευθερία -κάποτε μάλιστα χέρι με χέρι με τον ελληνικό λαό, όπως κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την αντίσταση στους φασίστες κατακτητές (την ίδια στιγμή που οι Έλληνες και Γιουγκοσλάβοι εθνικιστές συνεργάζονταν με τους Ναζί ομοϊδεάτες τους). Και όταν το 1944, μαζί με τους άλλους λαούς της Γιουγκοσλαβίας, κέρδισε την ανεξαρτησία του, ονόμασε τη χώρα του Μακεδονία, χωρίς να παραξενευτεί ή να διαμαρτυρηθεί κανείς. Ο λαός αυτός έχει και σήμερα το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού, το δικαίωμα να χρησιμοποιεί κι αυτός το όνομα της Μακεδονίας. Αυτό το δικαίωμα εμείς στην αριστερά θα το υπερασπιστούμε με όποιο κόστος, όπως κάνουμε πάντα: στην Παλαιστίνη, το Κουρδιστάν ή την Καταλονία.

Η χρήση του ονόματος δεν αποτέλεσε ποτέ μέχρι τώρα και δεν πρέπει να ιδωθεί και σήμερα ως απειλή για καμία γειτονική χώρα. Δεν αφαιρεί με κανένα τρόπο το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού της ελληνικής Μακεδονίας, το οποίο για εμάς είναι εξίσου σεβαστό. Κανένα κράτος και κανένας εθνικισμός δεν μπορεί να μονοπωλεί και να υπαγορεύει ονόματα στην άλλη πλευρά, όπως κάνει κατ’ εξοχήν ο ελληνικός εθνικισμός, προβάλλοντας το σύνθημα «η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική». Το σύνθημα αυτό προσβάλλει βαθιά το γειτονικό λαό, αφού υπονοεί ότι η εθνική του συνείδηση είναι ψεύτικη, ή -ακόμα χειρότερα- μια κομμουνιστική συνωμοσία του Τίτο για να υφαρπάξει τα εδάφη της ελληνικής Μακεδονίας (συνεχίζοντας την αντικομμουνιστική παράδοση της ελληνικής εθνικοφροσύνης). Όμως, κάπως έτσι κατασκευάζεται ιστορικά κάθε εθνική συνείδηση και δεν υπάρχει περισσότερο «αληθινή» ή περισσότερο «ψεύτικη», παρά μόνο στα μυαλά των σοβινιστών. Εξάλλου, τη στιγμή που όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι υπάρχουν μακεδονικά εδάφη και πέραν του ελληνικού χώρου, το σύνθημα «η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική» είναι πρόδηλα επιθετικό και αλυτρωτικό, απειλώντας έμμεσα την εδαφική ακεραιότητα των γειτονικών χωρών. Γεγονός που η πιο ακραία (ή ίσως η πιο ειλικρινής) πτέρυγα της εθνικιστικής συμμαχίας δεν φοβάται να πει ευθέως, μιλώντας για διαμελισμό και σύνορα με τη Σερβία.

Για το φόβο του «αλυτρωτισμού»

Αντίστοιχες εθνικιστικές τάσεις αναπτύσσονται βέβαια και στην άλλη πλευρά, όπως και σε κάθε άλλο έθνος. Η υποτιθέμενη καταγωγή των σύγχρονων Μακεδόνων από την αρχαία Μακεδονία του Αλέξανδρου για παράδειγμα, αποτέλεσε κι εκεί έναν ανόητο μύθο, που τροφοδότησε τις εθνικιστικές διαμάχες. Το λούνα παρκ με τα αγάλματα που έστησε η κυβέρνηση Γκρουέφσκι -και που στοίχισε μια περιουσία στο γειτονικό λαό- είναι αντίστοιχης αισθητικής με τις περικεφαλαίες των συλλαλητηρίων. Υπάρχουν κι εκεί ακραίες ομάδες που θέλουν να αποκαταστήσουν την «Μεγάλη Μακεδονία», παραγνωρίζοντας τη σύγχρονη πραγματικότητα. Οι ομάδες αυτές έχουν την ίδια ποιότητα και την ίδια βαρύτητα με τους Έλληνες εθνικιστές που διεκδικούν τις δικές τους «χαμένες πατρίδες».

Το βασικό όμως επιχείρημα του ελληνικού κράτους, το οποίο δυστυχώς συμμερίζονται όλα τα κόμματα της Βουλής, δεν αφορά αυτές τις φωνές, αλλά τον υποτιθέμενο «αλυτρωτισμό» του Συντάγματος. Ο αλυτρωτισμός αυτός αποδίδεται σε δύο γεγονότα: πρώτο, το Σύνταγμα αναφέρεται σε μακεδονικό έθνος και γλώσσα. Η αναφορά αυτή είναι αυτονόητη για κάθε Σύνταγμα και η ελληνική πλευρά με αυτό τον τρόπο επαναφέρει απλά το θέμα του ονόματος με άλλα λόγια. Δεύτερο, το Σύνταγμα δηλώνει το ενδιαφέρον της Δημοκρατίας για τα δικαιώματα των ομογενών πολιτών που ζουν σε άλλα κράτη (με ρητή όμως αναφορά ότι αυτό δεν συνιστά παρέμβαση στα εσωτερικά άλλης χώρας). Η πρόνοια αυτή αποτελεί επίσης εύλογη υποχρέωση κάθε πολιτείας (το ίδιο κάνει π.χ. η Ελλάδα για την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία). Δεν θα έπρεπε να ανησυχεί καθόλου το ελληνικό κράτος, αν αυτό είχε φροντίσει να σέβεται τα δικαιώματα των μειονοτήτων που ζουν στο εσωτερικό του -κάτι που φυσικά δεν κάνει, αφού ούτε καν αναγνώρισε ποτέ ότι υπάρχει στην Ελλάδα μειονότητα με μακεδονική εθνική συνείδηση και γλώσσα (παρότι για δεκαετίες έστηνε μπάρες και κυνηγούσε όσους μιλούσαν «ντόπια»).

Εθνικισμοί τελικά υπάρχουν και στις δύο πλευρές και είναι κι οι δύο επικίνδυνοι για τους δύο λαούς. Δεν μπορούμε όμως να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η πλευρά που επιτέθηκε πρώτη και που ζητά την αποκλειστικότητα στο όνομα είναι η ελληνική. Το ελληνικό κράτος είναι επίσης ο ισχυρός παίχτης της περιοχής, αυτό συμμετέχει στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., αυτό διαθέτει τον ισχυρότερο στρατό, αυτή συμμετέχει σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ακόμα και εντός των γειτονικών χωρών. Ο κίνδυνος διεκδικήσεων εκ μέρους του «σκοπιανού αλυτρωτισμού» που επικαλείται ο ελληνικός εθνικισμός αποτελεί μία αστεία δικαιολογία, που σκοπό έχει να γεμίσει φόβο και μίσος τις καρδιές των ανθρώπων.

Για τη συμμαχία των εθνικιστών

Γύρω από αυτές τις σοβινιστικές θέσεις, συσπειρώθηκε ξανά ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει η ελληνική κοινωνία: τοπικοί κομματάρχες και βουλευτές, εταιρίες-χορηγοί, μισαλλόδοξοι ιεράρχες συνοδευόμενοι από το αντίστοιχο ποίμνιο, παραστρατιωτικές οργανώσεις και απόστρατοι στρατηγοί, οπαδικοί στρατοί μεγαλοκαπιταλιστών ιδιοκτητών ΠΑΕ, ακροδεξιές οργανώσεις, με πρώτη τη ναζιστική συμμορία των υπόδικων δολοφόνων της χρυσής αυγής. Αυτοί οργάνωσαν τα συλλαλητήρια, κάποιοι από αυτούς μίλησαν στα μικρόφωνα, αυτοί έδωσαν τον τόνο, αυτοί φιλοδοξούν να εισπράξουν και τα πολιτικά οφέλη.

Γι’ αυτό και, ανεξάρτητα από τις προθέσεις ή τις πολιτικές τους απόψεις, όσοι συμμετέχουν και στηρίζουν τα συλλαλητήρια, ενισχύουν αντικειμενικά, στην πράξη, τους σχεδιασμούς των οργανωτών τους, δηλαδή της εθνικιστικής δεξιάς και ακροδεξιάς -κι αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για τις όποιες οργανώσεις ή τους διανοούμενους αναφέρονται στην αριστερά. Επιπλέον, τα συλλαλητήρια νομιμοποιούν την παρουσία και τη δράση των ένοπλων ακροδεξιών συμμοριών, οι οποίες από τη μία ανέλαβαν επίσημα την περιφρούρησή τους (αλήθεια, από ποιους;) και από την άλλη βγήκαν παγανιά στην πόλη με στόχο να χτυπήσουν τον «εσωτερικό εχθρό», να επιτεθούν -ανεπιτυχώς- στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις και σε κοινωνικούς χώρους, καταλήγοντας στον εμπρησμό της Libertatia.

Οι στόχοι αυτής της εθνικιστικής συμμαχίας, δεν αφορούν κάποιον -ανύπαρκτο- εξωτερικό εχθρό, αλλά την ίδια την ελληνική κοινωνία. Οι βουλευτές κι οι κομματάρχες των κομμάτων εξουσίας θέλουν να ψηφοθηρεύσουν στα θολά νερά του πατριωτισμού, για να πλασαριστούν καλύτερα στην επόμενη κυβέρνηση. Ο Φραγκούλης, πρώην υπουργός μνημονιακής κυβέρνησης κι αυτός, σχεδιάζει νέα ακροδεξιά κόμματα και απαιτεί να παρέμβει άμεσα ο στρατός στην πολιτική, μέσω ενός «Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας», προπαγανδίζοντας έτσι μια ερντογανικής ποιότητας «δημοκρατία». Όσο για τις επιπτώσεις της νομιμοποίησης των ναζί και των ταγμάτων εφόδου, δεν χρειάζεται να περιμένουμε τις επόμενες εκλογές: αναδύθηκαν καθαρά μέσα από τις φλόγες που έκαψαν την κατάληψη της Libertatia.

Φυσικά, όλοι αυτοί προσπαθούν να σύρουν πίσω τους λαϊκά στρώματα που σήμερα πλήττονται βάναυσα από τη νεοφιλελεύθερη, μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Για το λόγο αυτό, συνάρθρωσαν γύρω από τα κεντρικά σοβινιστικά τους συνθήματα κάποιες αντικυβερνητικές, αντιμνημονιακές και αντιδυτικές κορώνες για το «ξεπούλημα της πατρίδας μας» κοκ. Λένε ψέματα. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να αναλάβουν αυτοί την υλοποίηση της ίδιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής, ίσως μόνο με περισσότερη βία και καταστολή απέναντι στον «εχθρό λαό». Αποδείχθηκε αυτό άλλωστε με τη στάση τους τον Ιούλη του 2015, όταν όλοι αυτοί συντάχθηκαν με το μπλοκ του «ΝΑΙ», το μπλοκ της υποταγής.

Ο αγώνας ενάντια στα μνημόνια, τη λιτότητα, τις ιδιωτικοποιήσεις, τη φτώχεια, ήταν και θα είναι ένας αγώνας ενάντια στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ένας αγώνας ενάντια στις κυβερνήσεις και τα κόμματα που το υπηρετούν, ένας αγώνας για την ενότητα της εργατικής τάξης πέρα από εθνικούς και φυλετικούς διαχωρισμούς, ένας αγώνας ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Σε αυτόν τον αγώνα, ο ελληνικός λαός δεν θα συναντήσει ποτέ κανένα φασίστα, κανέναν Τζιτζικώστα και κανένα Φράγκο – παρά μόνο απέναντί του.

Εχθροί μας ο ελληνικός εθνικισμός, η κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ

Γι’ αυτό υποστηρίζουμε ότι ο ελληνικός εθνικισμός αποτελεί κίνδυνο για τον ίδιο τον ελληνικό λαό. Γιατί μας καλεί, μπροστά σε έναν φανταστικό εξωτερικό εχθρό, να συνταχθούμε στο ίδιο στρατόπεδο με τους πραγματικούς εχθρούς των εργαζομένων: τα κόμματα του «ΝΑΙ», το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., το κεφάλαιο και το στρατό. Ο εθνικισμός αποπροσανατολίζει τους εργαζόμενους από τις πραγματικές μάχες που έχουν να δώσουν μέσα στην ίδια τους τη χώρα, για δουλειά και αξιοπρέπεια. Γι’ αυτό και παραμένει αντικειμενικά χρήσιμος για κάθε κυβέρνηση που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όπως η σημερινή -η οποία άλλωστε συμμερίζεται και ανατροφοδοτεί τις «εθνικές» θέσεις. Μια κυβέρνηση που έχει ιστορικές ευθύνες για την απογοήτευση που έσπειρε στο λαό, προσφέροντας το γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη του ακροδεξιού εθνικισμού.

Ο εθνικισμός επίσης μας στοιχίζει ακριβά: την ώρα η μνημονιακή ληστεία των εργαζόμενων εντείνεται, η μόνη δαπάνη που καμία κυβέρνηση δεν τσιγκουνεύεται -αυτής του ΣΥΡΙΖΑ μη εξαιρουμένης- είναι οι δαπάνες για τους τερατώδεις εξοπλισμούς που μας πουλάνε οι «φίλοι» Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, για το χάιδεμα των «ένστολων» και των ειδικών μισθολογίων τους και γενικά για τη συντήρηση ενός τεράστιου μιλιταριστικού μηχανισμού, ο οποίος βρίσκεται πάντα στη διάθεση του ΝΑΤΟ.

Πίσω από τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ οχυρώνεται άλλωστε και σήμερα το ελληνικό κράτος για να επιβάλλει τις αξιώσεις του για το όνομα της Μακεδονίας, μέσω της απειλής χρήσης βέτο. Αποδεικνύει έτσι ξανά ότι το ΝΑΤΟ κι η Ε.Ε. αποτελούν πάντα τα τελευταία οχυρά του ελληνικού αστισμού και του ελληνικού εθνικισμού. Για εμάς βέβαια, με όποιο όνομα και να γίνει, η είσοδος μίας ακόμα βαλκανικής χώρας στο ΝΑΤΟ, ή αργότερα στην Ε.Ε., θα είναι μία αρνητική εξέλιξη, πρώτα από όλα για τον ίδιο το μακεδονικό λαό αλλά και για όλους τους λαούς της περιοχής. Το ΝΑΤΟ δεν είναι ένας οργανισμός ασφάλειας και σταθερότητας, αλλά ένας επιθετικός, ιμπεριαλιστικός μηχανισμός που πρακτορεύει, με το όπλο στο χέρι, τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των μεγάλων δυτικών δυνάμεων. Δύο δεκαετίες μετά τη φονική επιδρομή στη Σερβία, η επέκταση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια δεν μπορεί παρά να προκαλέσει όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, να ανοίξει παράθυρα νέων επεμβάσεων, να εντείνει την καταστολή των προσφύγων: όπως συμβαίνει σε κάθε γωνιά του πλανήτη που μπαίνει στο στόχαστρο της ευρωατλαντικής συμμαχίας.

Και τέλος, για να μην ξεχνάμε την πραγματική ιστορία μας, ας θυμηθούμε τι συνέβη κάθε φορά που κυριάρχησε ο εθνικισμός κι η εθνικοφροσύνη: ας θυμηθούμε τη «Μεγάλη Ιδέα» και τη μικρασιατική εκστρατεία, το σφαγείο των παγκόσμιων πολέμων, τη μεταπολεμική «δημοκρατία» της εθνικόφρονας δεξιάς ή τη Δικτατορία των Φράγκων, το -ελληνικό- πραξικόπημα και την -τουρκική- εισβολή στην Κύπρο. Ελπίζουμε ότι ο λαός μας δεν τα ξεχνά όλα αυτά. Όπως κι ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ τι έκαναν οι κομμουνιστές και τι έκαναν οι αστοί εθνικιστές όταν είχαμε απέναντί μας έναν πραγματικό εχθρό: οι πρώτοι πολεμούσαν με το όπλο στο χέρι για την ελευθερία και οι δεύτεροι την έκαναν για Κάιρο, ή φόρεσαν κουκούλα για να συνεργαστούν με τον κατακτητή.

Για όλους αυτούς τους λόγους, όλοι και όλες εμείς που ανήκουμε στην αριστερά και τα κοινωνικά κινήματα δεν θα πουλήσουμε την ψυχή μας στο διάβολο για να πλασαριστούμε καλύτερα στον εθνικό κορμό. Θα σταθούμε ανυποχώρητα απέναντι στο εθνικιστικό μπλοκ, όπως ανυποχώρητα στεκόμαστε απέναντι στην κυβέρνηση, απέναντι στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το καλό και το δίκιο, για τα πραγματικά συμφέροντα των καταπιεσμένων και των φτωχών, για την ενότητα των εργαζομένων όλων των χωρών, για ειρήνη, δουλειά, δικαιώματα, δημοκρατία, αξιοπρέπεια.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή ΣΥνεργασία για την Ανατροπή, Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση, Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση, Αριστερή Συσπείρωση, Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Δικτύωση Ριζοσπαστικής Αριστεράς, Νέο Αριστερό Ρεύμα για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Ξεκίνημα – Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση, Οργάνωση Νεολαίας Ριζοσπαστικής Αριστεράς – Ανασύνθεση, Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την επίθεση των ΜΑΤ στα γραφεία του ΝΑΡ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την απροκάλυπτη επίθεση στα γραφεία του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση (οργάνωση που συμμετέχει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ) από δυνάμεις των ΜΑΤ, σήμερα 4/2 στις 4:30 μ.μ.

Συγκεκριμένα, ενώ μέλη και φίλοι του ΝΑΡ βρίσκονταν μπροστά στα γραφεία για την περιφρούρηση του χώρου από ενδεχόμενες φασιστικές επιθέσεις, προκειμένου να μην επαναληφθούν τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης μετά το εθνικιστικό συλλαλητήριο, δέχτηκαν την επίθεση της διμοιρίας των ΜΑΤ που βρισκόταν στην οδό Τζώρτζ. Οι δυνάμεις των ΜΑΤ, χωρίς να έχει προηγηθεί το παραμικρό, έκαναν επίθεση χρησιμοποιώντας χημικά, χτυπώντας και τραυματίζοντας νεολαίους και εργαζόμενους, φτάνοντας μέχρι την είσοδο των γραφείων, από όπου και απωθήθηκαν από την περιφρούρηση.

Ήταν η ίδια αστυνομία που δεν πρόλαβε να «περιφρουρήσει» το αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός από την επίθεση των φασιστών, η ίδια αστυνομία που μετά το εθνικιστικό συλλαλητήριο έχει αφήσει ομάδες φασιστών να ψάχνουν τους επόμενους «στόχους» τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φέρει ακέραια την ευθύνη γι’ αυτήν την εγκληματική επίθεση.  Οι επιθέσεις αυτές όχι μόνο δεν πτοούν τον κόσμο του αγώνα αλλά τον ατσαλώνουν για να συνεχίσει πιο αποφασιστικά την πάλη ενάντια στην κυβέρνηση, τα μνημόνια, τον εθνικισμό το φασισμό και τους υπηρέτες τους.

Γραφείο τύπου ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία για τον απολογισμό της Περιφέρειας: ταυτισμένη η διοίκηση με την εφαρμογή της σκληρής και αντιλαϊκής πολιτικής των μνημονίων και της Ε.Ε.

Το 2017 ήταν μια ακόμη σκληρή χρονιά για τον ελληνικό λαό καθώς συνεχίστηκε η ακραία αντιλαϊκή επίθεση της κυβέρνησης, της ΕΕ και του κεφαλαίου για να αφαιρέσουν εισόδημα, περιουσία και δικαιώματα από τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα.

Η διοίκηση της Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας (Π.Κ.Μ.) παρουσιάζοντας σήμερα τον απολογισμό του 2017, αποδεικνύει όλο και περισσότερο, ότι είναι ταυτισμένη με την εφαρμογή σε περιφερειακό επίπεδο της σκληρής και αντιλαϊκής νεοσυντηρητικής πολιτικής των μνημονίων και της Ε.Ε., πλήρως υποταγμένη στην κρατική εποπτεία και κηδεμονία.

Η  μέχρι σήμερα λειτουργία της, αποδεικνύει πως, ο κ. Τζιτζικώστας και η παράταξη του, εξυπηρετεί πιστά την προώθηση των κεντρικών αντιλαϊκών πολιτικών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  και του τοπικού οικονομικού κατεστημένου και βρίσκεται σε σύγκρουση με τα λαϊκά συμφέροντα, τις ανάγκες και δικαιώματα του κόσμου της εργασίας.

Τι ακριβώς κάνουμε σήμερα συζητώντας τον απολογισμό του 2017; Εξετάζουμε  ποιες ήταν οι κοινωνικές ανάγκες και πως αυτές καλύφθηκαν; Εξετάζουμε πώς και αν καλύφθηκαν οι στοιχειώδεις όροι επιβίωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας σε μια περίοδο που τα κυβερνητικά φιρμάνια για φορολεηλασία, διακοπές ρεύματος, πλειστηριασμούς, παρακρατήσεις μισθών, τείνουν να γίνουν ο κανόνας για μια μεγάλη πλειοψηφία νοικοκυριών; Προφανώς και όχι.

Στην πραγματικότητα έχουμε απολογιστικές λογιστικές καταστάσεις που αποτυπώνουν συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη με βάση το σχεδιασμό και την υλοποίηση που υπέδειξαν οι κρατικές υπηρεσίες. Γι΄ αυτό ο απολογισμός έρχεται για ψήφιση χωρίς πολιτική εισήγηση, παρά μόνο την εισήγηση των αντιπεριφερειαρχών και των υπηρεσιακών παραγόντων. Ωστόσο η απουσία πολιτικής εισήγησης είναι πολιτική επιλογή της Περιφερειακής Αρχής. Σημαίνει συμφωνία και αποδοχή της βάρβαρης πολιτικής της λιτότητας, που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια όπως δείχνουν οι λογιστικές καταστάσεις των υπηρεσιών της Περιφέρειας.

Συμπερασματικά ο απολογισμός του 2017 δεν παρουσιάζει κάποια σημαντική τροποποίηση ως προς το χαρακτήρα και το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκε, καθότι ακολούθησε την αρχή και το πλαίσιο του οικονομικού προγραμματισμού που καθορίζεται από γενικότερο πλαίσιο άσκησης οικονομικής πολιτικής (Μνημόνια, Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής κ.λ.π)

Η καταψήφιση του απολογισμού από την ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΗΝ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ- ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία. 

Η καταψήφιση του απολογισμού από την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία επιχειρεί να αναδείξει για μια ακόμη φορά, πως η συντριβή του ασφυκτικού πλαισίου του χρέους, της ΕΕ και του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού είναι ο μόνος δρόμος για να ανασάνει η εργαζόμενη πλειοψηφία. 

Πρακτικά δηλαδή υλοποίησε την κατεύθυνση των μεγαλύτερων δυνατών περικοπών και της άσκησης φορομπηκτικής πολιτικής.

Η παρουσίαση του απολογισμού και τα αναφερόμενα στοιχεία επιβεβαιώνουν το ρόλο των ΟΤΑ ως μακρύ χέρι του κράτους και των πολιτικών Κυβέρνησης – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ.

Η δική μας στάση καθορίζεται από την κατάσταση που έχει διαμορφώσει για τους ΟΤΑ η κρίση και τα μνημόνια και επιβεβαιώνει τη λογική πως χωρίς την ανατροπή του πλαισίου που έχει διαμορφώσει ο Καλλικράτης, και οι γενικότερες μνημονιακές υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει οι κυβερνήσεις, οι απολογισμοί διαχρονικά θα αποτελούν μια τυπική διαδικασία σκληρής αποτύπωσης της συμμόρφωσης με τη γενικότερη δημοσιονομική πολιτική, χωρίς καμία σχέση και επαφή με τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

Στις απολογιστικές λογιστικές καταστάσεις που δόθηκαν επιβεβαιώνεται:

1) Η γραμμή των «ισοσκελισμένων» προϋπολογισμών φτώχειας, «κομμένων και ραμμένων» στα  μέτρα του «Δημοσιονομικού Συμφώνου» της Ε.Ε. και του Μνημονίου, που  ήταν βέβαιο πως θα βαθύνουν την κοινωνική εξαθλίωση. Με τη στάση αποδοχής και υποταγής η διοίκηση της περιφέρειας όλα αυτά τα χρόνια έδειξε πως δε θέλει και δεν είναι διατεθειμένη να  διεκδικήσει οικονομική αυτοδυναμία και  προϋπολογισμούς που να ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες παρακάμπτοντας την «νομιμότητα» των μνημονίων, απαιτώντας εδώ και τώρα γενναία κρατική χρηματοδότηση.

2) Η απλή έκδοση ανακοινώσεων ή διαμαρτυριών στην καλύτερη περίπτωση για τα μεγάλα θέματα που απασχολούν την περιοχή μας. Δηλώνουν πως έκαναν το καθήκον τους, αφού αυτό μπορούν  και αυτό τους επιτρέπει η σκληρή οικονομική και πολιτική πραγματικότητα. Έδειξαν πως δε θέλουν να συγκρουστούν με την κυρίαρχη πολιτική, γι΄αυτό και δε θα πήραν τις αναγκαίες πρωτοβουλίες για να οργανώσουν τον αγώνα και να  συμβάλλουν,  έστω επικουρικά, στις διεκδικήσεις των κινημάτων και των εργαζομένων για άμεση και ριζική αντιμετώπιση των προβλημάτων των κατοίκων της περιφέρειας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Παρεμβάσεις Δημοσίου: Άμεση σύγκληση εκτάκτου συνεδρίου της ΕΔΟΘ για να σταματήσει ο εκφυλιστικός κατήφορος

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

ΑΜΕΣΗ ΣΥΓΚΛΗΣΗ  ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΔΟΘ

ΝΑ  ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ 

Οκτώ μήνες μετά το τελευταίο έκτακτο συνέδριο της ΕΔΟΘ, η κατάσταση στο εσωτερικό της χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα κρίσιμη, αφού δεν μπορεί να συμβάλλει στο παραμικρό στη συλλογική και αγωνιστική υπεράσπιση των κοινωνικών υπηρεσιών του δημόσιου τομέα και των δικαιωμάτων των δημοσίων υπαλλήλων, όπως άλλωστε ορίζει και το καταστατικό της. Ταυτόχρονα μια σειρά εκφυλιστικά γεγονότα έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο και την ίδια τη λειτουργία της Εκτελεστικής Επιτροπής.

  • Από τις 3/10/2017 που κοινοποιήθηκε από τη διοίκηση του ΟΑΣΘ στα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής (ΕΕ) της ΕΔΟΘ το σκάνδαλο των 120.000 ευρώ για τα κουπόνια, που ενώ εισπράχθηκαν δεν αποδόθηκαν στον ΟΑΣΘ, έχει κυλίσει πολύ νερό στο αυλάκι. Αποκορύφωμα αποτέλεσε η  απόφαση του Γενικού Συμβουλίου (Γ.Σ.) της ΕΔΟΘ στις 30/11/2017, με ψήφους των παρατάξεων Πρωτοπορία (ΠΑΣΚ), ΔΑΚΕ, Αγων. Συνεργασία (ΣΥΡΙΖΑ) και ΠΑΜΕ που μιλάει για «χρέος», αναφέρεται αόριστα στους υπεύθυνους, δεν αποσαφηνίζει το γεγονός πως δε θα πληρώσει κανένα σωματείο για το σκάνδαλο, γιατί αυτά όπως όλοι επιβεβαιώνουν και προκύπτει από τα στοιχεία δεν έχουν καμία ευθύνη. Από τότε το θέμα παραμένει σε εκκρεμότητα. Παράλληλα, ανακύπτουν συνεχώς καινούργιες τρύπες στα οικονομικά της ΕΔΟΘ (ΕΝΦΙΑ, ΕΦΟΡΙΑ).
  • Οι παρατάξεις της ΔΑΚΕ και της Πρωτοπορίας δεν μπορούν να προχωρήσουν στη συγκρότηση προεδρείου γιατί η κάθε μια επικαλείται ότι είναι πρώτη δύναμη (ΔΑΚΕ από το συνέδριο, Πρωτοπορία από το ΓΣ) και διεκδικεί  τον πρόεδρο.
  • Η άθλια συναλλαγή στο ΓΣ για την εκλογή Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΔΟΘ μεταξύ των παρατάξεων της Πρωτοπορίας, του ΜΕΤΑ και της Διεξόδου που είχε ως αποτέλεσμα την υφαρπαγή μιας έδρας των Παρεμβάσεων από την Πρωτοπορία (αύξησε τις δύο έδρες σε τρεις). Οι συνέπειες της αλλοίωσης των πραγματικών συσχετισμών στην ίδια τη λειτουργία της ΕΔΟΘ δεν απασχολούν τα μέλη της Ε.Ε., ενώ παραβλέπονται  από όλες τις παρατάξεις στη συγκρότηση του προεδρείου.
  • Από την άλλη, το θέμα με το σκάνδαλο χρησιμοποιείται για να μη συζητήσει ούτε φυσικά να αποφασίσει η Ε.Ε. για όλα όσα απασχολούν τους εργαζόμενους. Κι αυτά είναι τα νέα επώδυνα μέτρα  των 4,6 δισ της τελευταίας αξιολόγησης, ο  προϋπολογισμός ληστείας του εργατικού εισοδήματος, οι 82 σκληρές νομοθετικές ρυθμίσεις ως τον Ιούνιο με περικοπές επιδομάτων, συντάξεων κ.λπ., οι πλειστηριασμοί , η ολοκλήρωση των ιδιωτικοποιήσεων του δημόσιου πλούτου και αγαθών. Μέτρα που λειτουργούν σαρωτικά σε βάρος των δικαιωμάτων του λαού και της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση, σε πλήρη ευθυγράμμιση με το ΣΕΒ, ψήφισε το ιδιώνυμο για όποιον αγωνίζεται ενάντια στους πλειστηριασμούς και την τροπολογία–χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας.
  • Απέναντι στη γενικευμένη επίθεση κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ άφησε ανυπεράσπιστους τους εργαζόμενους. Κήρυξε μια 3ωρη στάση εργασίας την ημέρα ψήφισης των μέτρων! Αποτελεί απόφαση συγκάλυψης της αντιλαϊκής πολιτικής. Η ΕΔΟΘ απλά αναπαρήγαγε  την ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ!

Για τις Παρεμβάσεις τα παραπάνω γεγονότα δεν αποτελούν έκπληξη, ούτε τυχαίο στιγμιότυπο. Είναι καθαρή έκφανση της πολιτικής τοποθέτησης των δυνάμεων που δρουν και ελέγχουν το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα. Μια στάση που αποδέχεται ως ρεαλισμό την επίθεση του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων, που εξυμνεί τον καπιταλισμό, την ιδιωτική πρωτοβουλία και την ασυδοσία της αγοράς. Μια στάση που είναι καταστροφική για τα δικαιώματα των εργαζομένων, την κοινωνία και την εργασία. Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο πρέπει τώρα να μιλήσουν, να απαιτήσουν να μπει ένα τέλος στα εκφυλιστικά γεγονότα  στην ΕΔΟΘ, να υψώσουν ανάστημα και τη σημαία της ανατροπής .

Για όλους τους παραπάνω λόγους είναι επείγον να συγκληθεί τις επόμενες ημέρες το Γενικό Συμβούλιο της ΕΔΟΘ για να αποφασίσει τώρα έκτακτο συνέδριο της ΕΔΟΘ. 

Αρέσει σε %d bloggers: